Κάθε ἡμέρα ποὺ περνᾶ, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὑποχρεοῦται σὲ ἐξοντωτικὰ μέτρα γιὰ ἕνα χρέος ποὺ δὲν ἐδημιούργησε ὁ ἴδιος καὶ ἀπὸ ἕνα καρτὲλ ἀνθρώπων ποὺ οὐδεμία σχέση μὲ τὰ ἑλληνικὰ ἰδεώδη ἔχει. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ἀναγκάζεται νὰ ὑποστῇ μία βάρβαρη κυβερνητικὴ ἀγκιτάτσια παραπληροφορήσεως καὶ δημιουργίας ἐνοχικῶν συνδρομῶν ἀπὸ μία πολιτικὴ λαίλαπα ποὺ καθοδηγεῖται ἀπὸ τοὺς ἐκμαυλιστὲς τοῦ ἑλληνισμοῦ. Γι’ αὐτούς τούς λόγους, ἀρνοῦμαι πλέον νὰ πληρώσω τὸ ὁτιδήποτε, ἐὰν πρῶτα: Συνέχεια
Ἔδωσα στὸν τίτλο αὐτοῦ τοῦ κειμένου παραφρασμένο το «ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβεῖται τὸν ἄνδρα» ποὺ ἀκούγεται στὴν γαμήλια τελετή, διότι στὴν πραγματικότητα ἡ σχέσις κυβερνήσεως -λαοῦ, εἶναι ἀνάλογος τῆς σχέσεως γυναικὸς -ἀνδρός. Πρόκειται στὴν οὐσία γιὰ ἕναν ἰδιότυπο «γάμο» ὅπου ἀνταλλάσσονται «ὅρκοι αἰωνίου πίστεως»: ἡ μὲν κυβέρνησις ὁρκίζεται νὰ διαφυλάττῃ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καὶ ὁ δὲ λαὸς ὁρκίζεται νὰ στηρίζῃ τὴν κυβέρνησι. Κι ὅπως γίνεται στούς
περισσοτέρους γάμους, ἔτσι καὶ σ’ αὐτὸν ποὺ βιώνουμε σήμερα, ὁδεύουμε σὲ διαζύγιο καὶ μάλιστα μὴ συναινετικό. Ἀφοῦ ἡ κυβέρνησις κατεπάτησε τὸν ὅρκο της γιὰ διαφύλαξι τῶν λαϊκῶν συμφερόντων, ἦταν ἀναμενόμενο ὁ λαὸς ν’ ἀντιδράσῃι. Συνέχεια
Τὸ παρακάτω κείμενον προέκυψε ἀπὸ μίαν συζήτησιν ποὺ εἶχα μὲ τὴν Σεμέλη πρὸ ἡμερῶν.
Θυμᾶστε τό Κολοσσαῖον;
Θυμᾶστε πῶς ἀκριβῶς συμπεριφέρονταν οἱ θεατές στούς νικημένους μονομάχους;
Ἔ λοιπὸν κι ἐμεῖς σήμερα ἔχουμε καταντήσει σὰν κι αὐτὰ τὰ κτήνη, ποὺ τότε οὔρλιαζαν «ΘΑΝΑΤΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ»!!!!
Διότι ὅσο περισσότερον θάνατον, ὅσο περισσότερο αἷμα, ὅσο περισσοτέρα βία δοῦμε, τόσο περισσότερο θὰ χορτάσουμε!
Συνέχεια
Αὐτή μου ἡ ἐπιστολή, ἴσως πικράνῃ πολλούς, ἀλλὰ εἶναι ἀναγκαῖο κακό. Πρὶν 3 περίπου χρόνια, εἶχα στείλει ἕνα ἀνάλογο μήνυμα ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στὴν ΕΥΠ, τὸ ὁποῖο πέρασε στά… «ὑπ’ ὄψιν». Σήμερα ὅμως οἱ καιροὶ ἔχουν ἀλλάξει καὶ ὅπως εἶναι λογικό, ἀλλάζει καὶ τὸ ὕφος τῆς ἐπιστολῆς. Θέλησα νὰ γίνῃ «ἀνοικτὴ», ὥστε νὰ μὴ μπορῇ κάποιος νὰ πῇ «δὲν ἤξερα». Συνέχεια
τοῦ Γεωργίου Δουρμούση – Μεταξᾶ
Γυναῖκες καὶ ἄνδρες τῆς ΕΛ.ΑΣ.,
ἀπευθύνω θερμὸ χαιρετισμὸ εἰς ἅπαντες ἐξ ὑμῶν, χαιρετῶντας την κάθε μία καὶ τὸν κάθε ἕναν ἀπὸ ἐσᾶς, ξεχωριστά. Πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια, χρόνια ποὺ ἀξιώθηκα νὰ ζήσω, εἶχα γνωρίσει ἕναν ἀστυνομικὸ ὁ ὁποῖος τότε ἦταν ὑπαστυνόμος Α’ καὶ ποὺ μοῦ εἶχε πεῖ: «μᾶς βλέπεις πῶς εἴμαστε σήμερα; σὲ λίγα χρόνια θὰ ντρεπόμαστε γιὰ τὴ στολὴ ποὺ φορᾶμε». Τὰ χρόνια πέρασαν καὶ ὁ τότε Ὑπαστυνόμος Α’ καὶ νῦν ἀποβιώσας, δικαιώθηκε. Ἀκούω πολὺ συχνὰ ἀπὸ ἀστυνομικούς, νὰ ντρέπονται νὰ ποῦν ὅτι εἶναι ἀστυνομικοί. Γεγονὸς ποὺ μόνο θλίψι μπορεῖ νὰ προκαλέσῃ. Συνέχεια
του Γεωργίου Δουρμούση – Μεταξά
Γυναῖκες καὶ ἄνδρες τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων,
ἀπευθύνω θερμὸ χαιρετισμὸ στὴν κάθε μία καὶ στὸν κάθε ἕναν ἀπὸ ἐσᾶς, ὡς πρώην -κατὰ τρόπον τινὰ- συνάδελφος, ἀφοῦ εἶχα τὴν τιμὴ νὰ ὑπηρετήσω ὡς ΕΠΥ στὰ Τεθωρακισμένα (1989 – 2003). Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, γνωρίζω πολὺ καλὰ τὸ τί βιώνετε καὶ πὼς ἀγωνίζεσθε νὰ ἀσκήσετε τὸ καθῆκον σας κάτω ἀπὸ τίς παροῦσες συνθῆκες. Ποτὲ δὲν ἔπαψα νὰ παρακολουθῶ ἀπὸ κοντὰ τίς ἐξελίξεις στὸν Ἑλληνικὸ Στρατό, ἀφοῦ γιὰ ἐμένα ἀποτελεῖ τὸ ὑπέρτατο ἰδανικό. Συνέχεια
