Συμπολεμιστές μας ὑπάρχουν παντοῦ. Ἔργο ζωῆς μας νὰ τοὺς ἀνακαλύψουμε, ἀναλαμβάνοντας συνειδητῶς τὴν εὐθύνη αὐτήν.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς λίγοι θὰ πολεμήσουν καὶ περισσότεροι θὰ λειτουργήσουν ὡς ὄχλος.
Ἐμεῖς θὰ ἀποφασίσουμε καὶ τὸν ῥόλο μας καὶ τὰ ἔργα ποὺ θὰ ἀναλάβουμε νὰ φέρουμε εἰς πέρας.
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὰ σκουπίδια ξεκινᾶμε ἀπὸ …ἐμᾶς!!!
Σήμερα εἶναι μία ἡμέρα ἐκλογῶν, λέει.
Σήμερα, λοιπόν, λέει, κάποιοι θὰ ψηφίσουν καὶ κάποιοι ἄλλοι θὰ ἐκλεγοῦν γιὰ νὰ μᾶς …διοικήσουν.
Σήμερα, λέει, θὰ τελειώση μία μεγάλη παρένθεσις, γιὰ νὰ ἀνοίξῃ μία νέα. Λέει… Συνέχεια
Χρεωκοπεῖ μόνον ὅποιος ἔχασε τὴν ζωή του…
Ἡ πραγματικὴ φτώχεια τοῦ κόσμου μας εἶναι ἡ συναισθηματικὴ χρεωκοπία.
Εἶναι ἡ πάθησις τοῦ καιροῦ μας.
Εἶναι ἡ ἀπουσία χαμογελαστῶν ἀνθρώπων γύρω μας…
Εἶναι, στὴν πραγματικότητα, τὸ ἔνστικτον ποὺ μᾶς προειδοποεῖ, ὡς ὁ μόνος πιστὸς καὶ ἀληθής μας σύντροφος, γιὰ τὰ κύματα πόνου καὶ δυσκολιῶν ποὺ θὰ κληθοῦμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε. Συνέχεια
Λίγο πρὶν τὸ σημεῖον …«Μηδέν»!!!
Φθάνει ἐκείνη ἡ Ἱερὰ Στιγμή, γιὰ ὅλην τὴν Ἀνθρωπότητα, που θὰ κληθῆ νὰ ὑπερασπισθῇ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ συνιστοῦν ἕναν κόσμο κόσμημα…
…ἐγκαταλείποντας, διὰ παντός, πίσω της, ὅ,τι τὸν ἀλλοίωνε, τὸν ἐβρώμιζε καὶ τὸν κατέστρεφε… Συνέχεια
Διαλέγοντας τὴν …«ἄλλην ὄψιν τοῦ νομίσματος»!!!
Ἡ καθημερινότης μας διαρκῶς ἐξελίσσεται σὲ κάτι ὅλο καὶ βιαιότερον. Οἱ ἀντοχὲς ἐξαντλῶνται καὶ διαρκῶς, ὅλο καὶ περισσότεροι, σκύβουν τὸ κεφάλι καὶ συμβιβάζονται.
Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἡ μία «ὄψις τοῦ νομίσματος». 
Συνέχεια
Καλὸν μῆνα Αὔγουστο νὰ ἔχουμε…!!!!
Τὸ καλοκαίρι ἄργησε ἐφέτος.
Οἱ θερμοκρασίες ἤδη ὅμως εἶναι ὑψηλὲς κι ἀνυπόφορες.
Κάποιοι δυσφοροῦν. Ἄλλοτε δυσφοροῦν ἀπὸ τὶς θερμοκρασίες κι ἄλλοτε ἀπὸ τὶς γενικότερες συνθῆκες διαβιώσεώς μας.
Μὰ ἔχουμε πεῖ…
Ὅσο δύσκολη κι ἐὰν εἶναι ἡ ζωή μας…
Ὅσο σκληρὴ κι ἐὰν εἶναι ἡ πραγματικότης μας…
Ὅσο κουραστικὸ κι ἐὰν εἶναι τὸ νὰ ἐπιβιώσουμε…
…πίσω ἀπὸ ὅλα αὐτὰ κρύβεται μία μεγάλη ἀλήθεια: Καλούμεθα, κάθε στιγμή, νὰ ἀποδείξουμε πὼς ΚΑΙ δικαιούμεθα τὸ (ὄχι πάντα αὐτονόητον) δικαίωμα στὴν ζωή, νὰ ἀνατρέψουμε τὰ δεδομένα πρὸς ὄφελός μας καὶ νὰ φθάσουμε στὸ πέρας τῆς ἀτομικῆς διαδρομῆς μας μὲ τὴν αἴσθησιν τοῦ νικητοῦ στὴν συνείδησίν μας.
Μὰ γιὰ νὰ συμβοῦν ὅλα αὐτὰ πρέπει πρῶτα κι ἐπάνω ἀπ΄ ὅλα νὰ ζοῦμε, ἀπολύτως συνειδτηῶς, στὸ ἐδῶ καὶ τώρα. Ὅλες τὶς χαρὲς κι ὅλες τὶς πίκρες.
Μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε πολλά.
Μποροῦμε νὰ κτίσουμε πολλά.
Μὰ πρῶτα πρῶτα μποροῦμε νὰ ἐπανακτήσουμε τὴν αὐτοεκτίμησίν μας, γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε νὰ ξανακτίσουμε τὸν κόσμο μας ὅπως τοῦ πρέπει κι ὄχι ὅπως μᾶς ἔπεισαν πὼς τοῦ πρέπει.
Ἄς εἶναι λοιπὸν αὐτὸς ὁ φωτεινός, ὁ ζεστός, ὁ καυτὸς μῆνας ἡ ἀπαρχὴ τῆς νέας μας πορείας, ὡς Ἀνθρωπότητος, γιὰ νὰ μπορέσουμε, ἐπὶ τέλους, νὰ πιστέψουμε στὸ …«παράλογον» καὶ τὸ …«ἀνέφικτον».
Ἕνα …«παράλογον» καὶ ἕνα …«ἀνέφικτον» ποὺ τώρα πιὰ εἶναι ἀναγκαῖον νὰ φέρουμε.
Υ.Γ. Τὸ καλοκαίρι πρῶτα στὴν καρδιά μας τὸ κρατᾶμε ζωντανό!!!