…ὁ βοῤῥειᾶς θὰ τὰ κάνη συντρίμια, κομμάτια…
Τὸ τραγοῦδι βέβαια μιλᾶ γιὰ «κακό», ἀλλὰ ἐγὼ λίγο τὸ παραφράζω…
…γιὰ τοὺς δικούς μου λόγους…!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Χαίρονται καὶ πανηγυρίζουν οἱ ἠλίθιοι ἀκόμη καὶ μὲ τὸν θάνατο!!!
…ἔνθεν κακεῖθεν!!!
Καὶ εἶναι πολλοί, τρομάρα τους… Ἀμέτρητοι…
Δὲν θὰ ἐξετάσω τὸ ἐὰν ἦσαν δύο (ἢ ἕνας) Ἀλβανοὶ ποὺ ἔστειλαν τὸ κορίτσι στὸν θάνατο. Μοῦ εἶναι παντελῶς ἀδιάφορον πλέον. Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι πὼς μία συνάνθρωπός μας, ἐν τελῶς χαζά, ἐδολοφονήθη, ἀπὸ ἐπίσης ἐν τελῶς χαζοὺς καὶ ἀνεγκεφάλους νεαρούς, ποὺ οὐδόλως ἐσέβοντο τὴν ἀνθρώπινο ζωὴ καὶ ἀξιοπρέπεια. Ἡ ζωὴ εἶναι ὅ,τι πολυτιμότερον γιὰ ὅλους μας καὶ ἰδίως γιὰ τοὺς νέους ἀνθρώπους. Ἡ ζωὴ πρέπει νὰ γίνεται σεβαστὴ καὶ γιὰ τοὺς (ὑποτιθεμένους) ἐχθρούς, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς (ὑποτιθεμένους) φίλους.
Συνέχεια
Καλημερίζοντας τὴν ζωή μας…
Ὅπως ἴσως θὰ γνωρίζετε, φτιάξαμε μίαν νέα σελίδα γιὰ νὰ λέμε τὶς καλημέρες μας, γιὰ νὰ μοιραζόμεθα ὄμορφες σκέψεις καὶ γιὰ νὰ μαθαίνουμε νὰ δημιουργοῦμε ἐμεῖς τὶς προϋποθέσεις ποὺ θὰ ἀλλάξουν τὴν ζωή μας. Συνέχεια
Ὥρα νὰ …«σκοτώσουμε» τὸν μέσα μας «Κώστα»!!!
Στὴν γειτονιά μου, ἐκεῖ ποὺ πέρασα ἀρκετὰ χρόνια τῆς ζωῆς μου, ὑπάρχουν πολλοὶ γείτονες, μὲ διαφορετικοὺς χαρακτῆρες, ἀπόψεις ἢ ἀκόμη καὶ ἰδεολογίες. Κατὰ περίπτωσιν λοιπόν, ἰδίως σὲ προεκλογικὲς περιόδους, ἕνας γενικὸς ἀναβρασμὸς ἐπικρατεῖ, ἐφ΄ ὅσον οἱ μέν, θεωρώντας ὡς ἀντιπάλους τους τοὺς δέ, ἀναμένουν διαρκῶς εὐκαιρίες γιὰ νὰ ἐπιτεθοῦν -ἐπὶ τοῦ παρόντος λεκτικῶς- καὶ νὰ κατακρίνουν τοὺς -φερομένους ὡς- ἀντιπάλους τους, πρὸ κειμένου νὰ ἀποδείξουν κάτι. (Τὸ τί εἶναι προσωπική τους ὑπόθεσις…!!!) Συνέχεια
Θά μᾶς …ἐξαφανίσουν λοιπόν;
Εἶναι καιρὸς (ἐπὶ τέλους) τώρα πιὰ ποὺ διαβάζουμε εἰδήσεις περὶ τῆς ἐξαπλώσεως τοῦ ἐποικισμοῦ, περὶ τῆς ἀπειλῆς τῆς ἐξακολουθήσεως τῆς φυλῆς μας, περὶ τῆς ἐπικειμένου καταποντισμοῦ τῆς χώρας καὶ ἄλλα, πλήρη ὑπερβολῶν (ἢ καὶ ὄχι) ἐνδιαφέροντα σενάρια. Ἡ ἀλήθεια ὅμως, ὄπως πάντα, εὑρίσκεται κάπου ἀνάμεσα στὸν …τρόμο καὶ στὴν (λησμονημένη καὶ περιθωριοποιημένη καὶ ἀναγκαία πλέον!!!) συνειδητότητα.
Ἡ ΔΙΚΗ μου εὐθύνη!!!
Ποὺ ξεκινᾶ;; Ποῦ σταματὰ;
Γύρω μας μία ὁλικὴ καὶ (ὁλοκληρωτικῶς) σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς κατάῤῥευσις.
Ὅλοι κατάλαβαν ὅλους… Κι ὅλοι διαβιοῦν μέσα στὴν ἀτομική τους δυστυχία! Ἤ στὴν μακαριότητα τῆς ἀποχαυνώσεώς τους…
Ποιά μ0ναδική εὐκαιρία μᾶς δίδεται, ἐπὶ τέλους, γιά νά κατανοήσουμε τό βάρος τῆς δικῆς μας εὐθύνης στό ἐπίπεδον τῆς ἀναδημήσεως;
Ποιά μοναδική εὐθύνη ὀφείλουμε νά ἀναλάβουμε, πρό κειμένου νά ξεκινήσουμε νά ΞΑΝΑκτίζουμε τόν κόσμο μας καί νά τον κοσμήσουμε μέ ὄμορφα καί Ἀνθρώπινα ἔργα; Συνέχεια