Πάντα προσπαθοῦσα νὰ εὕρω τὶς λέξεις γιὰ νὰ περιγράψω τὸ ξεκίνημα μιᾶς ἱστορίας ἀγάπης, ἀλλὰ δὲν ἔχω καλλίτερη ἀρχὴ ἀπὸ αὐτή:
Νόμιζα ὅτι εἶμαι πλούσιος ἔχοντας ἔνα λουλούδι μοναδικὸ στὸν κόσμο καὶ νὰ τώρα ποὺ δεν ἔχω παρὰ ἔνα κοινὸ τριαντάφυλλο. Καὶ πέφτοντας στὸ χορτάρι ἔκλαψε.
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, λόγῳ κάποιας ὑποχρεώσεώς μου, ἔπρεπε νὰ κατεβῶ στὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν. Τί καλλίτερον ἀπό τόν ἠλεκτρικό σιδηρόδρομο (ΜΕΤΡΟ); Ὡς ἄτομον ποὺ ἀρέσκεται νὰ τηρῇ τὸν νόμο ἤμουν ἕτοιμη νὰ ἀγοράσω εἰσιτήριον. Ἤμουν, ἔως τὴν στιγμὴ ποὺ εἶδα τὶς οὐρὲς καὶ ἄρχισα νὰ τὸ ξανασκέπτομαι. Ἐν τούτοις ἀπεφάσισα νὰ δοκιμάσω τὴν …τύχη μου, ἀλλὰ μᾶλλον δὲν ἦταν καὶ τόσο καλὴ ἰδέα. 

Απρέπεια Αφροαμεριικανού τουρίστα μπροστά στην Βουλή των Ελλήνων!