Σὲ ὅλους μας ἴσως νὰ ἔχῃ συμβῇ τὸ νὰ διαθέτουμε ἠλιθίους κι ἀνεγκεφάλους γείτονες. Σὲ ὅλους μας ἴσως νὰ ἔχῃ συμβῇ τὸ νὰ προσπαθοῦμε, λογικά, νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσουμε ἀλλὰ αὐτοὶ νὰ ἀντιδροῦν σὰν νὰ εἶναι στὸ …χωράφι τοῦ παπποῦ τους, ἐφαρμόζοντας, διὰ τῆς ἀπάτης, τῆς πονηρίας καὶ τῶν ψεμμάτων, τὸ ἀτομικό τους «δίκαιον», ποὺ ἀνᾷ πάσᾳ στιγμὴ «μεταλλάσσεται σὲ κάτι ποὺ τοὺς ἐξυπηρετεῖ ἐκείνην καὶ μόνον τὴν στιγμή. Σὲ ὅλους μας ἐπίσης θὰ ἔχῃ συμβῇ τὸ νὰ περιβάλλονται ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὑπάνθρωποι ἀπὸ ἀπατεῶνες χειροκροτητὲς καὶ ὁπαδούς, ποὺ εὔκολα ὅμως ἀλλάζουν «στρατόπεδον» ὅταν ἀλλάζῃ τὸ συμφέρον τους. Συνέχεια →