Γιὰ τὴν Μάχη τῶν Μαχῶν

17 Ἰουλίου 2017 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

Ἡ πορεία μας, ὡς Ἕλληνες, ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια (μὰ στὴν πραγματικότητα ἐδῶ καὶ …αἰῶνες!!!) εἶναι ἀπολύτως καθοδικὴ καὶ πτωτική.
Κι αὐτὸ ἐμεῖς, ὡς ἄτομα, [τεχνηέντως (ἀπὸ τοὺς κρατοῦντες) παραμένοντες ἀπαίδευτοι κι ἀνιστόρητοι], τὸ ἀποδίδουμε [μεταφράζουμε] σὲ ἀποτέλεσμα ἀπὸ τὰ …μνημόνια, ἀδυνατώντας νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὰ μνημόνια εἶναι ἁπλῶς ἡ κορύφωσις μίας παρακμιακῆς πορείας πρὸς τὸν (φαινομενικό) ὄλεθρο, ποὺ κρατᾶ ἐδῶ καὶ πολλά, πολλά, πολλὰ χρόνια.
Κι ἐπίσης, γιὰ τοὺς δικούς μας λόγους ὁ κάθε ἕνας, ἀδυνατοῦμε ἀκόμη καὶ τώρα νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὅλο αὐτὸ τὸ κακὸ ποὺ μᾶς συμβαίνει δὲν εἶναι σκέτο ἡ μεταπολίτευσις καὶ τὰ σαπρόφυτα, ποὺ κατέλαβαν θέσεις ἐξουσίας, ἀλλὰ κυρίως ἕνα συγκεκριμένο ἠθικό, νοητικὸ καὶ πνευματικὸ ἐπίπεδον, ποὺ μᾶς κατήντησε νὰ κυνηγᾶμε τὶς …οὐρές μας καὶ τὰ ψίχουλα ποὺ θὰ μᾶς πετάξουν αὐτοὶ ποὺ κρατοῦν τὶς ὅποιες θέσεις κλειδιά.
Συνέχεια →

Σὲ πορεία θανάτου.

16 Ἰουλίου 2017 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

Τώρα ούτε να τρέξεις, ούτε να κρυφτείς δε μπορείς. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της ήσυχης αποδοχής σου για όλα τα μέτρα που σου επέβαλλαν. Σού πήραν όλα τα όπλα ενώ τα είχες στα χέρια σου. Τα παρέδοσες εσύ εις το όνομα της ειρήνης και της νοικοκυροσύνης. Να μην τρέξει σταγόνα αίμα αλλά ας χυθούν εκατομμύρια δάκρυα. Τα δάκρυα δεν πονούν …έτσι νόμιζες. Τώρα ξεκινάει το πανηγύρι, ήσυχε συμπολίτη μου. Οι κακές Κασσάνδρες δεν ήταν για τα γούστα σου γιατί σου χαλούσαν την καθημερινότητά σου, τις κανονισμένες διακοπές σου, τις απλωτές και τις ξαπλωτές σου, το σίγουρο μέλλον σου.

Άκου λοιπόν, τι θα έχει ήδη γίνει την ώρα που εσύ θα ξυπνήσεις από τον λήθαργό σου. Το σπίτι σου είτε το χρωστάς είτε όχι, ανήκει πλέον αλλού. Αν το χρωστάς δε σε κάποια τράπεζα τότε θα πληρώνεις δύο δόσεις ανά μήνα: Μία στην τράπεζα, μία στο κράτος. Και βέβαια θα σε αφήνουν να ζεις σε αυτό μέχρι την στιγμή που θα το χρειαστούν και θα σου κάνουν έξωση με το έτσι γουστάρω ή με μίαν απόφαση δικαστηρίου που θα ορίζει την έξωση συνταγματική.

Συνέχεια →

Τὸ ΔΙΚΟ μου κόμμα παραμένει ΕΚΤΟΣ βο(υ)λῆς!!!

16 Ἰουλίου 2017 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

Ἕναν χρόνο πρίν…
Ἀκόμη ἰσχύει… Συνέχεια →

Αὐτοὶ ποὺ νοιάζονται…

15 Ἰουλίου 2017 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

Αὐτοὶ ποὺ νοιάζονται... Ἐκεῖνοι ποὺ νοιάζονται γιὰ ἐσέναν μποροῦν νὰ ἀκούσουν ὅλα ὅσα αἰσθάνεσαι καὶ νοιώθεις, ἀκόμη κι ὅταν σιωπᾷς…!!! Συνέχεια →

Ὁ φόβος εἶναι …περιττός!!!

11 Ἰουλίου 2017 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

Ὁ φόβος εἶναι ἕνα τρομακτικὸ συναίσθημα, ποὺ δημιουργεῖ ψευδαισθήσεις ἀνεπαρκείας καὶ ἐλλείψεως.
Σὲ μετατρέπει σὲ θῦμα τοῦ κόσμου… Συνέχεια →

Γίνε …μάστορας!!!

10 Ἰουλίου 2017 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

Νὰ εἶσαι, λέει, ἕνα ἀπὸ τὰ τόσα παιδιὰ ποὺ ὀνειρεύθησαν νὰ γίνουν καλλιτέχνες, νὰ ἔχῃς βγάλει ἀτελείωτες ὧρες τὰ ματάκια σου, μήπως καὶ ξεστραβωθῇς, μὰ κάποιαν στιγμὴ νὰ ἀντιλαμβάνεσαι ὅτι ἡ μόνη ἀλήθεια εἶναι αὐτὴ τοῦ ἐμπόρου, ποὺ θὰ πείση τὸν τεχνοκριτικὸ νὰ παραμυθιάσῃ τὸν ἐπιμελητὴ ποὺ θὰ κολακεύσῃ τὸν συλλέκτη, μήπως καὶ σὲ βγάλῃ στὸ μουσεῖον τῶν σκουπιδιῶν του (τότε καταλαβαίνουν καλλίτερα οἱ φιλότεχνοι πόσο καλὸς εἶσαι) καί, στὸ τέλος, νὰ μὴ καταφέρῃς νὰ βγῇς ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ χιλιάδες ἄλλα παιδιά, σὰν ἐσέναν, ποὺ διαγωνίζονται νὰ κάνουν ἀκριβῶς τὸ ἴδιον μὲ ἐσέναν.