Άλώπηξ καὶ βάτος

Ἀλώπηξ φραγμόν ἀναβαίνουσα, ἐπειδὴ ὀλισθήσασα καταπίπτειν ἒμελλεν, ἐπελάβετο πρὸς βοήθειαν βάτου. Καὶ  δὴ τοὺς πόδας ἐπὶ τοῖς ἐκείνης κέντροις αἱμάξασα καὶ ἀλγήσασα.
Καὶ βεβαίως τοὺς πόδας (της) ἐπάνω εἰς τὰ ἀγκάθια ἐκείνου ἀφοῦ αἱμάτωσε καὶ ἐπόνεσε πρὸς αὐτὴν εἶπεν «Οἲμοι καταφυγοῦσάν με γάρ ἐπὶ σὲ ὡς ἐπὶ βοηθόν, σὺ χεῖρον διέθηκας.» αὐτὸ εἶπεν.

Συνέχεια →

Ἕνα σκασμένο μπαλόνι…

Δύο παιδάκια ἔπαιζαν μὲ ἕνα μπαλόνι, ποὺ προηγουμένως εἶχαν γεμίση μὲ νερό.
Τὰ παρατηροῦσα ἀφηρημένη…
Κάποιαν στιγμὴ τὸ μπαλόνι ἔπεσε κάτω κι ἔσκασε…
Τὰ παιδάκια τὸ παράτησαν ἐκεῖ… Ἡ μητέρα τους καὶ ὁ πατέρας τους δὲν εἶπαν καὶ δὲν ἔκαναν κάτι, γιὰ νὰ τὸ μαζέψουν…
Τὰ παιδάκια ἔφυγαν…
Ἔμεινα, ἀκόμη ἀφηρημένη, νὰ κυττῷ ἐκεῖνο τὸ μπαλόνι. Συνέχεια →

Τέχνη καὶ τεχναστά.

Φιλοσοφικὴ διαφορά:
Στὸ πρῶτο ὑπάρχει ἐσωτερικὴ ἁρμονία, ποὺ παραπέμπει σὲ ἔλλογο σχεδιασμὸ καὶ τὴν αἰσθητική της ὀργανικῆς συμμετρίας, ἀφοῦ τὰ μέρη νοηματοδοτῶνται ἀπὸ τὸ ὅλον (Κᾶντ: Κριτική της Κριτικῆς Δυνάμεως), ἐνῶ στὸ δεύτερο, τὸ ὅλον ἀποδομεῖται στὰ στοιχεῖα του ποὺ ἀποκτοῦν προτερότητα ἔναντι τοῦ ὅλου.
Συνέχεια →

Μὴν ἀσχολεῖσαι… Καθαρίζει ὁ …θεὸς γιὰ πάρτη σου!!!

Τὸ ...φαίνεσθαι μᾶς μάρανε!!! Τρομάρα μας!!!

Τὸ …φαίνεσθαι μᾶς ἐμάρανε!!!
Τρομάρα μας!!!

Δέν σᾶς ἀρέσει ὁ τίτλος; Προσβάλλει τά θεῖα τά ὅσια καί τά ἱερά μας;
Σοβαρά; Καί πότε τά σεβαστήκαμε ἐμεῖς, ὡς κοινωνία, αὐτά τά ὅσια, τά ἱερά καί τά θεῖα, γιά νά φροντίσω κι ἐγώ, μὲ τὴν σειρά μου, νά τά προασπίζομαι; Συνέχεια →

Μέ τό δίκαιον ἤ μέ τούς …δικούς μου;;

Ὅσο …ζομποποιεῖται ἡ κοινωνία μας, τόσο περισσότερο ἀρχίζουν νὰ μπερδεύονται οἱ ἔννοιες.
Αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποῖα μαχόμεθα σήμερα, πρὸ κειμένου νὰ μὴν καταστραφοῦν, κάποτε ἐθεωροῦντο αὐτονόητα.
Καὶ σαφὼς τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ἅπτονται τῆς …πάλαι ποτὲ κραταιᾶς (;;;;;;;;) κοινῆς λογικῆς. Συνέχεια →