Θέλουμε πράγματι νά ἀλλάξουμε;

Οἱ δυνατότητες τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὰ δεδομένα τῆς ζωῆς του, εἶναι ἄπειρες.
Γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ὅμως νὰ τὶς ἀλλάξῃ, ἀπὸ μόνος του, εἶναι μᾶλλον …δύσκολο.
Κι αὐτὸ διότι ΟΛΑ τὰ ὄντα τῆς Φύσεως ἐπιλέγουν ΠΑΝΤΑ τὴν λιγότερο δαπανηρή, σὲ ἐνέργεια, κατάστασιν.
Δῆλα ἐπιλέγουν τὴν ἀδράνεια. Συνέχεια →

Ἀτομικότης.

 Παρατηρῶ διαρκῶς, ἐδῶ καὶ χρόνια, μίαν μεγάλη μεταστροφὴ τῶν συνανθρώπων μου πρὸς τὸν ἐσώτερον ἑαυτόν τους. Ἀλλά πῶς ἀκριβῶς γίνεται αὐτή ἡ μεταστροφή; Μήπως τελικῶς ἀφορᾶ μόνον στήν ἱκανοποίησιν τῶν αἰσθήσεων καί τελικῶς στήν ἡδονή;
Αὐτὸ δῆλα δὴ ποὺ μᾶς ἀφορᾶ καὶ πρέπει νὰ προσέξουμε εἶναι τὸ πῶς ἀκριβῶς ἐνισχύεται αὐτὴ ἡ ἀτομικότης κι ἐὰν εἶναι κάτι ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὸ σύνολον. Συνέχεια →

Τὸ πρῶτο βῆμα εἶναι τὸ δυσκολότερον.

Ὅταν κάποιος ἔχει περιέλθει σὲ κατάστασιν ἀκινησίας, τότε εἶναι πάρα πολὺ δύσκολο νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ βγῇ ἀπὸ τὸ τέλμα του.
Ὅσο κι ἐὰν ὀνειρεύεται, σὲ κάποιες στιγμὲς καλῆς διαθέσεως, νὰ ξανὰ κερδίσῃ ΟΛΟΝ τὸν κόσμο, τόσο περισσότερο οὐσιαστικῶς βουλιάζει στὴν ἀκινησία. Διότι τὰ μεγάλα πράγματα γιὰ νὰ συμβοῦν χρειάζονται πολλὰ πολλὰ μικρὰ ἐπὶ μέρους βήματα. Συνέχεια →

Τὴν Χαρὰ τὴν ζῶ ΟΛΟΚΛΗΡΟ!!!

Καὶ τὴν θλίψιν μισή.
Ὅταν μὲ εὑρίσκῃ μία χαρά, πρέπει, ὀφείλω, χρειάζομαι νὰ τῆς δίδω ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο χῶρο γιὰ νὰ ἁπλωθῇ.
Κι ὅταν φθάνῃ ἡ θλίψις, πρέπει νὰ τὴν ἀποδομῶ ὅσο μπορῶ περισσότερο… Συνέχεια →

Κομματιάσματα…

Ὅταν ἕνα κύτταρον πεθαίνῃ, τότε τὰ διπλανά του μεριμνοῦν γιὰ τὴν φαγοκυττάρωσιν. Τίποτα στὴν φύσιν δὲν πάει χαμένο…
Τίποτα δὲν περισσεύει…

Ἔτσι καὶ ἐδῶ. Ἀπὸ τὴν μικροτέρα μονάδα ζωῆς, ποὺ λέγεται κύτταρον, ἔως τὶς κοινωνίες μας, τὸ κομμάτιασμα, ἡ διάσπασις, ἡ ἀποσύνθεσις εἶναι γεγονός. Συνέχεια →

Τὴν σώσαμε τὴν Πατρίδα παλληκάρια…

Ἐχθὲς τὸ βράδυ πῆγα νωρὶς γιὰ ὕπνο…
Δὲν εἶχα καὶ πολὺ μεγάλο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ ποδόσφαιρο καὶ ἰδίως γιὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸ ποδόσφαιρον, ποὺ οὐσιαστικῶς δουλοποιεῖ ἕναν ἄλλον λαό. Τὸν λαὸ τῆς Βραζιλίας…
Σήμερα λοιπὸν τὸ πρωΐ διεπίστωσα πὼς ἡ Ἐθνικὴ Ὁμάς μας (;;;) ἐκέρδισε τὸν ἀγώνα ποὺ ἔδιδε ἐχθὲς τὸ βράδυ…
Ἐπίσης διεπίστωσα πὼς κατεκλείσθη ἡ Ὁμόνοια καὶ οἱ κεντρικοὶ δρόμοι τῶν πολιτειῶν μας ἀπὸ ἐνθουσιασμένους ὁπαδούς, ποὺ ὅρμηξαν νὰ πανηγυρίσουν, πανευτυχεῖς τὴν μεγάλη νίκη…
Συνέχεια →