«…τοῦτο προσπάθησε μονάχα…,
Ὅσο μπορεῖς, μὴ τὴν ἐξευτελίζῃς!»

Κωνσταντῖνος Καβάφης.

Συνέχεια →

Κάποιες φορὲς ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ ἐὰν ἔχουμε καταλάβῃ κάτι λᾶθος. 
Κάποιες φορὲς ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ ἐὰν ἔχουμε ἀκόμη κάποιαν σχέσιν μὲ αὐτὸ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμαστε.
Κάποιες φορὲς ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ πόσοι θὰ ἐπιτύχουν τὴν ἔξοδο ἀπὸ ἐτοῦτο τὸ τέλμα…
Δὲν μὲ προβληματίζει ἡ οἰκονομικὴ κρίσις. 
Οὔτε μὲ φοβίζει τὸ νὰ μείνω ἄστεγη, ἐὰν ἀπαιτηθῇ.
Οὔτε νὰ πεινάσω μὲ τρομάζει…
Συνέχεια →

Συζήτησις στὸ τηλέφωνο μὲ φίλο, γιὰ κάποιο πρόσωπο, ποὺ τώρα τελευταῖα ναὶ μὲν εἶναι «μαζύ μας» ἀλλὰ ταὐτοχρόνως εἶναι καὶ μὲ «τοὺς ἄλλους».
Δῆλα δή, ναὶ μὲν θέλει νὰ τὰ ἔχῃ καλὰ μὲ ὅλους, ἀλλὰ καλλίτερα μὲ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν τσέπη του.
Μεγάλο μπέρδεμα. Στὸ τέλος μαλώσαμε. 
Δὲν γινόταν νὰ μὴ μαλώσουμε…

-Ἐν τάξει, ἔχεις δίκαιον, ἀλλά τί νά κάνῃ ὁ ἄνθρωπος; Ἄλλως τέ, γιατί νά μαλώσῃ μέ τούς ἄλλους; Ἔτσι εἶναι τὸ σωστό. Νὰ μὴν τὰ χαλάσουμε τώρα μὲ τὴν ἐξουσία. Δὲν εἴμαστε κι ἐχθροί. Σιγά, φαντάζεσε τί ἔχει νά γίνῃ ἐάν σταθοῦμε ἀπέναντι καί μᾶς κτυπήσουν; Ἐάν μᾶς θεωρήσουν ἐχθρούς;

Συνέχεια →

Παύει νὰ εἶναι δάσκαλος…
Θὰ προσθέσω μίαν ἀκόμη παράμετρο…
Ἄνθρωπος ποὺ παύει νὰ διδάσκεται ἀπὸ ὅλα ὅσα ἐμφανίζονται στὸ διάβα του, παύει νὰ λέγεται Ἄνθρωπος. Μετατρέπεται σὲ μηχανὴ ἀναπαραγωγῆς ἤχων, πολλὲς φορὲς καὶ μουγκρητῶν, ἀλλὰ Ἄνθρωπος δὲν εἶναι… 

Συνέχεια →

Θὰ ἦταν ὅλα πολὺ διαφορετικά.
Ἐχθές, φίλος μου, σὲ συνάντησίν του μὲ ἄστεγο, ἔπιασε μίαν πολὺ ἐνδιαφέρουσα συζήτησι μαζύ του. 
Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦταν ἐν τελῶς χαμένος, ἀπελπισμένος καὶ σίγουρος πὼς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἀποτελελεῖ βάρος γιὰ τὴν κοινωνία. Λίγα λεπτὰ ὅμως μαζύ μὲ τὸν φίλο μου τὸν ἔκαναν νὰ δῇ τὸν ἥλιο διαφορετικά, τὶς καταστάσεις ὡς ἀναστρέψιμες καὶ τὸ δικαίωμά του στὴν διαβίωσιν νὰ ἐπανέρχεται.
Συνέχεια →

Κάθε χειμώνας, λίγο πρὶν νὰ τελειώσῃ, καὶ νὰ παραδόσῃ τὴν σκυτάλη στὴν ἄνοιξι, ἔχει τὶς μασκαρᾶτες ἤ ἄλλως τὰ διονυσιακὰ κατάλοιπα τῶν παραδόσεών μας. 
Μία ἑορτὴ ποὺ γίνεται μὲ στόχο τὴν ἐκτόνωσιν ἀλλὰ καὶ τὴν ἀναφορὰ σὲ πανάρχαιες δοξασίες, ποὺ τελικῶς οὐδέποτε ξεχάσαμε, μία καὶ ἡ Φύσις μας παραμένει ἄρρηκτα δεμένη μὲ τὴν …Φύσιν.
Συνέχεια →