Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, φίλος καὶ δάσκαλος, εἶπε:
«δὲν ὑπάρχουν ἀκριβὰ πράγματα. Ὑπάρχει ἡ δική σου δυνατότης νὰ νὰ ἀποκτήσῃς ἤ νὰ μὴ τὰ ἀποκτήσῃς…»
Σήμερα θὰ τὸ ἐπεκτείνω λίγο.
Θὰ τὸ ἀγγίξω ἀπὸ μίαν πιὸ …ἐσωτερικὴ Ὁπτική.
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἀναζητοῦσα κάποιες φωτογραφίες τοῦ Γέρου μας κι ἔπεσα ἐπάνω στὴν ζωγραφικὴ ἀπεικόνισιν τῆς Μπουμπουλίνας.
Ναί, γνωρίζω πὼς δὲν γίνεται νὰ ἔχουμε κάποιαν πραγματικὴ εἰκόνα τῆς γυναίκας, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως τῶν καταλλήλων μέσων. Οὔτε φυσικὰ μποροῦμε νὰ θεωρήσουμε πὼς οἱ ἀπεικονίσεις ποὺ διαθέτουμε εἶναι οἱ καλλίτερες δυνατές. Παρ’ ὅλα αὐτὰ θὰ σταθῶ στὶς ὑπάρχουσες εἰκόνες γιὰ νὰ θαυμάσω τὸ ἀγέρωχον τῆς ματιᾶς της.
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν βρέθηκα στὴν Μάνη, σὲ ἕνα ὀρεινὸ χωριό, μαζὺ μὲ κάτι γριοῦλες.
Δὲν ἔλεγαν πολλά. Δὲν ἔδιδαν στίγμα γιὰ τὶς σκέψεις τους.
Συνέχεια
Πρὸς ἀποσαφήνισι ἐννοιῶν.
Εἰρηνιστὴς εἶναι ὁ ἀγνωστος ποὺ ἐσταθη ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ ἅρματα μάχης τοῦ κινεζικοῦ στρατοῦ στὴν Tiananmen Square.
Δὲν εἶναι ὁ «καταδικάζω τὴν βία ἀπὸ ὅπου κι ἐὰν προέρχεται», ἀπὸ τὴν βόλεψι τοῦ καναπέ του, οὔτε ὁ συνωμότης τοῦ σύμπαντος ἀναμασσητὴς νεροβράστων κλισὲ τοῦ Κοέλιο.
Πᾶμε καλά!
Πᾶμε πολὺ καλλίτερα ἀπὸ ὅσο θὰ μπορούσαμε νὰ ἀναμένουμε ἤ νὰ φανταζόμασταν!
Πᾶμε καρφὶ γιὰ τὴν …καταστροφή μας!
Καὶ πάρα πολὺ καλὰ κάνουμε!
Τὰ προβλήματά μας εἶναι πάρα πάρα πάρα πολλά!
Ἀλλὰ ἐμεῖς ἀποφασίσαμε νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ κάποια ἀπὸ αὐτὰ μόλις ἄρχισε νὰ ἀδειάζῃ τὸ πορτοφόλι μας καὶ νὰ μεγαλώνουν οἱ οὐρὲς στὰ συσσίτια. Τί περισσότερο θά θέλαμε γιά τήν χώρα μας λοιπόν ἀπό τό νά πάψουν αὐτές οἱ οὐρές;
Δῆλα δὴ ἀρχίσαμε νὰ κουνιόμαστε ἀπὸ τὴν θέσιν μας ὅταν ὁ φόβος, παρέα μὲ τὴν νέα πραγματικότητα, ἄλλαξαν τὰ ἔως ἐκείνης τῆς στιγμῆς δεδομένα μας.