Ποῦ πᾶμε;

 

Παρακολουθῶ τὶς διάφορες ἐξελίξεις, τοὐλάχιστον τὰ τελευταῖα τρία χρόνια, καὶ κάποιες φορὲς μὲ πιάνει νευρικὸ γέλιο ἀπὸ αὐτὰ ποὺ βλέπω νὰ συμβαίνουν γύρω μας. 

Ὅλοι μας ἔχουμε πρόβλημα… Μόνον ποὺ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμὰς ἔχει τὸ …δικό του πρόβλημα! Κι ἀκριβῶς ἐκεῖ εἶναι τὸ …πρόβλημά μας!!!

Ἀντιδροῦμε…
Γιατί ἀντιδροῦμε; Ποιός ὁ λόγος πού ἀντιδροῦμε; Κι ἐάν καταφέρουμε νά κερδίσουμε κάτι, μέσῳ τῶν ἀντιδράσεων, ποιός μᾶς βεβαιώνει πώς αὐτό θά ἱκανοποιῇ καί τούς γύρω μας; 

Συνέχεια →

Μὴ ψάχνῃς τὴν ἐξαίρεσι γύρω σου…

«Μὴν ἀνησυχεῖτε… Γιὰ πάνω ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες χρόνια… αὐτὴ ἡ χώρα προχωρᾶ μὲ τὶς ἐξαιρέσεις της…»

Συνέχεια →

Ἕνα …περίεργο ὄνειρο!

Τυχαίνει να  είμαι    άκρως  νομοταγής  αλλά  στα  όνειρά  μου  δεν  είμαι  .  Θα  σας διηγηθώ  λοιπόν  ένα   εξτρεμιστικό  όνειρο , που  είδα  ένα  βράδυ,  σχετικό  με  την  αυτοοργάνωση :

Είδα  λοιπόν   ότι  μία  μακρινή  χώρα,  το  Ελλαδιστάν,  είχε   αλωθεί  από   ντόπιους   προδότες  (10  οικογένειες  όλο  κι’  όλο)   και   εκατομμύρια  κόσμος   οδηγούνταν   στην  εξαθλίωση . Ιδού  τί  έκαναν   οι  ιθαγενείς :

Συνέχεια →

Τὸ βάρος τῆς εὐθύνης!


Κάθε Ἑλληνὶς καὶ κάθε Ἕλλην φέρει ἀκέραιον τὸ βάρος τῆς εὐθύνης ποὺ τοῦ ἀναλογεῖ, γιὰ αὐτὴν τὴν Πατρίδα, ποὺ παρέλαβε ἐλευθέρα καὶ ὑπερήφανο, χάρις στὶς θυσίες τῶν προγόνων μας.

Αὐτὰ τὰ χώματα τὰ ἱερὰ δὲν θὰ τὰ μιάνη κάποιος!
Ἡ Νέμεσις καραδοκεῖ καὶ θὰ ἐπέμβη!

Συνέχεια →

Ἄς μὴν ἀσχολούμεθα μὲ τὰ σκουπίδια…

 

Δὲν ἔχω λόγους νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὶς γελοιότητες τοῦ ἀποτυχημένου συγγραφέως, ποὺ ἐθίγῃ ἀπὸ τὶς καταγγελίες τῶν χρυσαυγιτῶν. Ἄλλως τέ, τὸ ἔχει κάνει ὅλη ἡ Ἑλλὰς μὲ θαυμάσιον τρόπο. 
Οὔτε θὰ καταπιαστῶ μὲ τὸ ἐὰν τὴν μία ὁ ἀποτυχημένος λέει πὼς ἔχει αὐτὲς τὶς προτιμήσεις καὶ τὴν ἄλλην τὶς ἄλλες. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς τέτοια ὄντα δὲν ἔχουν νὰ ποῦν τίποτα σοβαρό, καὶ κατ’ ἐπέκτασιν μόνον μὲ τὰ γεννητικά τους ὄργανα μποροῦν νὰ Συνέχεια →

Οἱ λίστες, οἱ δῆμοι καὶ ὁ κακός μας ὁ καιρός.

Πρὸ μίας δεκαετίας περίπου, ὅταν κάποιος οἰκογενειακὸς φίλος ἐξελέγῃ δήμαρχος, τυχαίως πέρασα ἀπὸ τὸ γραφεῖο του καὶ πιάσαμε τὴν κουβέντα.
Δὲν εἶχε ἀναλάβει ἀκόμη τὰ καθήκοντά του… Σὲ λίγες Ἑβδομάδες θὰ ἀνελάμβανε….
Ὅμως ὁ ἄνθρωπος τραβοῦσε ἤδη τὰ μαλλιά του, διότι μεταξὺ τῶν πολλῶν θεμάτων ποὺ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ, ἦταν τὰ ἐκατοντάδες ἄτομα ποὺ εἶχε προσλάβει, μὲ διαφόρων τύπων συμβάσεις, ὁ προκάτοχός του. Ἄτομα τὰ ὁποῖα οὐδεῖς ἐγνώριζε ἐὰν θὰ χρησίμευαν κάπου… Ἀλλὰ ὅλοι γνωρίζουμε τὸν χαρακτήρα τοῦ ῥουσφετιοῦ στὴν χώρα μας.

Συνέχεια →