«Ἀλήθεια, πῶς πιστεύεις θά ἀλλάξῃ ἡ κατάστασις;»
«Ποιά κατάστασις;»
«Ἡ κατάστασις γύρω μας.»
«Μά … ἄλλη κατάστασι βλέπω ἐγὼ καὶ ἄλλη ἐσύ».
«Τί ἐννοεῖς;»
«Μιὰ μείωσις μισθοῦ εἶναι εὐχάριστος γιὰ τὸν ἐργοδότη καὶ δυσάρεστος γιὰ τὸν ἐργαζόμενο. Αὐτὴ καθαυτὴ ἡ μείωσις τί εἶναι; Εὐχάριστος ἢ δυσάρεστος;»
«Κατάλαβα ποῦ τὸ πᾶς, ἀλλὰ δὲν παύει νὰ εἶναι μιὰ ἀλλαγὴ στὰ οἰκονομικὰ δεδομένα». Συνέχεια
Ἤθελα, τότε ποὺ σὲ γνώρισα, νὰ ἤσουν γήινος….
Ἤθελα νὰ μὴν ἤσουν Θεός καὶ νὰ μποροῦσα νὰ συνομιλήσω μαζύ σου σὰν κάθε Ἄνθρωπος μὲ Ἄνθρωπο….
Ἤθελα νὰ κυττάξω δίπλα μου καὶ νὰ σὲ δῶ…
Ἀλλὰ δὲν γινόταν!
Ἐσὺ ἤσουν Θεὸς κι ἐγὼ ἐπάσκιζα νὰ γενῶ Ἄνθρωπος!
Ἐσὺ ταξείδευες ἤδη κι ἐγὼ ἐπάσκιζα νὰ ἀνακαλύψω τὸ τὶ ἐστὶ ταξείδι…. Συνέχεια
Μέσα ἀπὸ αὐτὲς τὶς σελίδες καθημερινῶς, ἐδῶ καὶ τρία χρόνια, γράφω διαρκῶς μόνον γιὰ τὴν ἀλήθεια…
Κάποιοι θεωροῦν πὼς εἶναι μόνον δική μου…
Ἤ πὼς τὸ βλέμμα μου ἔχει ἀλληθωρέυσει…
Ἤ πὼς ἔχω κάποια στεγανά… Συνέχεια
15 Ἰουνίου…
Κάποιοι μικρόνοες χαρτογιακάδες ἀπεφάσισαν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ Παγκόσμιος Ἡμέρα Ἀνέμου…
Πόσο ἀνόητα ἀλαζόνες…
Κλεισμένοι μέσα στὰ ἀνήλιαγα γραφεῖα τους νὰ πιστεύουν ὅτι μποροῦν νὰ ἐξουσιάσουν τὴν Δύναμιν τοῦ Ὀνόματος τῶν Στοιχείων … καὶ κυρίως τοῦ Ἄρχοντος τῆς Ἀλλαγῆς.
Τιμοῦν τὸν ζωηφόρο Ἄνεμο δίδοντάς του μίαν ἡμέρα τὸν χρόνο… ἡμέρα ποὺ εὐελπιστοῦν πὼς θὰ νοιώσουν τὸ Χάδι Του στὶς παγωμένες, ἀσάλευτες ψυχὲς τοων… πεθαμένοι αἰῶνες τώρα καὶ σαβανωμένοι στὰ κομψά, πανάκριβα κουστούμια τους προσπαθοῦν μὲ τὶς γητειές τους νὰ Νοιώσουν τὴν Πνοὴ τῆς Ζωῆς στὰ ἄψυχα κουφάρια των… Συνέχεια
Ὅταν περιμένῃς νωχελικὰ καὶ μοιρολατρικὰ τὸ Αὔριο, εἶσαι ἁπλᾶ ἕνας σκλάβος τῆς προσμονῆς γιὰ κάτι ποὺ ἄλλοι σχεδιάζουν γιὰ ἐσένα ἐρήμην σου.
Ὅταν δημιουργῇς καὶ πασκίζεις μὲ ὅλη σου τὴν δύναμι γιὰ τὸ Αὔριο…
ζεῖς Ἀληθινὰ τὸ Σήμερα …
Ναί, ὑπάρχει πάντα καὶ τὸ «ἐμεῖς»…
Κι ἄς τὸ ἔχουμε ξεχάσει…
Κι ἄς ἔχουμε χάσει λίγο ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μας…
Κι ἄς μεγαλώσαμε μέσα σὲ ψέμματα, εἰκονικὲς πραγματικότητες καὶ παραδοξολογίες….
