Ἔχετε προσέξει ὅτι οἱ ἄνθρωποι γύρω μας ἔπαυσαν νά κυττοῦν ὑψηλά, ἢ ἔστω στὸ ὕψος τῶν ματιῶν, καὶ ἔχουν σχεδὸν ὅλοι χαμηλωμένο, τρομαγμένο βλέμμα;
Καὶ ἔχετε προσέξει τήν διαφορὰ ποὺ κάνουν οἱ λίγοι ἐκεῖνοι ποὺ κυττοῦν ἐρευνητικὰ γύρω τους, μὲ ἀεικίνητο ματιὰ καὶ τὸ στόμα μισάνοικτο στοχαστικά;
Καί, ΚΥΡΙΩΣ, τὸ πῶς ἀναγνωρίζονται μεταξύ των;
Εἶναι ἀπὸ ἐπιλογὴ νὰ παραμένῃς ἔξω ἀπὸ τὰ συνήθη!
Νὰ μὴν ἐμπίπτῃς στὴν κατηγορία ἐκείνην ποὺ ὅλοι σχεδὸν πράττουν τὰ ὅμοια!
Νὰ μὴ κλέψῃς, νὰ μὴ πῇς ψέμματα, νὰ μὴν ἐξαπατήσῃς! Συνέχεια
Ἐπτωχεύσαμεν, ἀλλὰ ὄχι ἀπὸ χρῆμα…
Αὐτὴ ἡ πτώχευσις ποὺ πάθαμε ἦταν ἡ τελευταῖα ἔκφρασις τῆς ἄλλης, τῆς ἠθικῆς, τῆς νοητικῆς, τῆς πνευματικῆς…
Αὐτὴ ἡ πτώχευσις, μὲ τὴν ὁποίαν καταπιανόμαστε ἐδῶ καὶ δύο χρόνια, δὲν εἶναι παρὰ μόνον ἡ ἀντανάκλασις τῆς πραγματικῆς μας πτωχεύσεως!
Τῆς βαθειᾶς μας πτωχεύσεως…
Γιὰ νὰ ξεχειλίσῃ τὸ ποτήρι…
Μία τόση δὰ σταγόνα..
Βέβαια ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν σταγόνα, τὸ σημεῖον ποὺ πέφτει καὶ τὸ εἶδος τοῦ ποτηριοπυ ποὺ ξεχειλίζει… Συνέχεια
Ἔλεγε κάποτε ὀ Σωκράτης, διὰ χειρὸς Πλάτωνος.
Οὐδεῖς ἐκὼν κακός λοιπόν…
Ἀληθές; Συνέχεια
Ἕνα ἐρώτημα ποὺ μὲ ἀπασχολεῖ χρόνια τώρα.
Καὶ ἰδίως μετὰ ἀπὸ τὴν συναναστροφή μου μὲ πρόσωπα ποὺ ἔχουν μπερδέψει τὴν Ἀτομικότητα μὲ τὸν Ἐγωϊσμόν.
Τί σημαίνει Ἀτομικότης;
Ἀτομικότης σημαίνει ὁ χαρακτὴρ τοῦ Ἀνθρώπου, ἡ προσωπικότης καὶ ἡ αὐτοτέλεια. (Λεξικὸν Δημητράκου, ἐκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1969). Ἐν ὁλίγοις Ἀτομικότης εἶναι ἡ διαφορετικότης, αὐτὸ ποὺ μᾶς κάνει νὰ χαιρόμαστε τὴν ζωή. Αὐτὸ ποὺ μᾶς κάνει τόσο διαφορετικοὺς καὶ συνάμα τόσο ὁμοίους μὲ τοὺς γύρω μας. Διότι παραμένοντας Ἄνθρωποι ὅλοι μας, μποροῦμε νὰ ἐκτιμοῦμε, νὰ σεβόμαστε καὶ νὰ χαιρόμαστε τὴν διαφορετικότητά μας, καθῶς καὶ τῶν ἄλλων.
Πόσο βαρετό θά ἦταν ἄλλως νά μήν ὑπάρχουν αὐτές οἱ διαφορετικές χροιές τοῦ κάθε χαρακτῆρος; Πόσο ἀνούσιον θά ἦταν ὁ Ἔρως; Ἡ φιλία; Ἡ διαβίωσις;
Γενικῶς, ἡ ἐξομοίωσις ὁδηγεῖ στὴν ἰσοπέδωσιν!
Ἐὰν ἐμεῖς δὲν εἴμαστε κάτι ποὺ σεβόμαστε κι ἐκτιμοῦμε, γιατί νά τό κάνουν οἱ ἄλλοι; Συνέχεια
