Τί στὴν εὐχή… Τόσα καροτσάκια σοῦπερ μάρκετ στοὺς δρόμους πῶς εὑρέθησαν;
Καὶ ποῦ εὑρέθησαν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ τὰ σπρώχνουν;
Τόσοι ἄνθρωποι νὰ σπρώχνουν καροτσάκια….
Φορτωμένα ὄχι μὲ τρόφιμα ἀλλὰ μέ …σκουπίδια.
Συνέχεια
Τί στὴν εὐχή…
Ἔχω κάνει πάρα πολλὰ λάθη στὴν ζωή μου.
Ἴσως περισσότερα ἀπὸ ὅλους σας, ἤ ἔστ΄ᾦ ἀπὸ πάρα πολλούς.
Ἀλλὰ δὲν μετανοιώνω γιὰ κανένα ἀπὸ αὐτά!
Ἀντιθέτως μάλιστα, αἰσθάνομαι βαθύτατα ὑπερήφανη ποὺ τὰ ἔκανα.
Τὰ τιμῶ καὶ τὰ …εὐχαριστῶ ποὺ μὲ εὑρῆκαν καὶ τὰ εὑρῆκα!
Ποὺ γνωρισθήκαμε καὶ μέσα ἀπὸ αὐτὰ κατάλαβα πὼς δὲν μοῦ ἀρέσει τὸ λάθος. Συνέχεια

«Ὁ ἄνθρωπος εἶναι πολιτικότερος (κοινωνικότερος) τῶν ἄλλων ζώων, διότι διαθέτει τὸ χάρισμα τοῦ λόγου. Ἡ κοινωνία στὸ δίκαιο, τὸ ἄδικο καὶ ὅλες τὶς ἀξίες, δημιουργεῖ τὴν πόλιν. Ἡ πόλις ὑπερέχει ἔναντι τοῦ ἀνθρώπου ἤ τῆς οἰκίας, διότι εἶναι τὸ Ὅλον, ἐν ᾦ τὰ ὑπόλοιπα μέρος τοῦ Ὅλου.
Ὅποιος ξεφεύγει τῆς κοινωνίας τῆς πόλεως καὶ εἶναι αὐτάρκης (ξεφύγει τῆς ἀνάγκης) εἶναι ἤ Θηρίον ἤ Θεός.»
Ἀριστοτέλης, Πολιτικά Βιβλίο Α 3
Τὸ σάπιο πολιτικὸ σύστημα ποὺ κυβερνᾶ τὴν Ἑλλάδα δεκαετίες τώρα, βλέποντας ὑποτακτικοὺς καὶ ὄχι Πολῖτες, κατόρθωσε νὰ μᾶς ἐξαγριώσῃ μὲ τὴν ἀνικανότητά του, κάνοντάς μας Θηρία.
Καιρὸς νὰ γίνουμε Θεοί…
Θὰ προσθέσω μόνον πὼς ἡ Φύσις ἐπιλέγει γιὰ τὸν Ἄνθρωπον τὴν κοινωνίαν κι ὄχι τὴν ἀγέλην.
Αὐτὸ αὐτομάτως σημαίνει πὼς θέλουμε δὲν θέλουμε, ἀντέχουμε δὲν ἀντέχουμε, μποροῦμε δὲν μποροῦμε, ἡ πορεία μας οὔτως ἤ ἄλλως ὁδηγεῖ πρὸς τὴν Θέωσιν!
Καὶ ναί, στοὺς ἐπομένους αἰῶνες ἡ Ἀνθρωπότης θὰ ξαναγίνῃ Ἑλλάς.
Ἡ Ἑλλὰς τῶν Θεῶν!
Διότι οἱ Ἕλληνες γίνονται Θεοὶ ὅταν ἀπαιτεῖται!
Οἱ Ἕλληνες γίνονται Φῶς καὶ Δρόμος!
Οἱ Ἕλληνες εἶναι ἐδῶ, Ἕτοιμοι καὶ ἄριστα προετοιμασμένοι πρὸ κειμένου νὰ ἀναλάβουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπιτάσσει ἡ Φύσις τους!
Υ.Γ.1. Πολλἢ καλημέρα μας. Καὶ καλήν μας δύναμιν! Καὶ καλὸν Ἐπανελληνισμόν μας!
Υ.Γ.2. Γιὰ ἐτοῦτο κι ὁ Κολοκοτρώνης εἶπε «οἱ Ἕλληνες ἀκόμη καὶ στοὺς θεούς τους ὀρθοὶ ὁμιλοῦν!» Ἤξερε ὁ Γέρος μας! Ἤξερε ἀλλὰ ποῦ νά τό πῇ;
Μὲ λέτε ἴσως γραφική…
Ἴσως ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου…
Ἀλλὰἡ πραγματική μας πτώχευσις δὲν ἔφθασε μὲ τὰ μνημόνια…
Οὔτε μὲ τοὺς λοβοτομημένους «ἡγέτες» μας…
Οὔτε μὲ τὴν καταλήστευσιν τοῦ δημοσίου πλούτου μας… Συνέχεια
Σκέψεις, ἀπορίες, προβληματισμοί…
Καὶ τελικῶς ἐμεῖς τρέχουμε, πρὸ κειμένου κάτι νὰ ἀποκτήσουμε, χάνοντας τὴν ζωή μας καὶ κυρίως τὴν οὐσίαν τῆς ζωῆς μας!
Ποιοί εἴμαστε;
Γιατί εἴμαστε ἐδῶ;
Ποῦ πηγαίνουμε; Συνέχεια

Ὅταν γνωρίζῃς τὸν ἐχθρόν σου, τότε γνωρίζῃς καὶ τὰ ἀδύνατά του σημεῖα!
Ὅταν δὲν τὸν γνωρίζῃς, ἀλλὰ σὲ γνωρίζῃ αὐτός, τότε παραμένεις εὐάλωτος σὲ κάθε του ὄρεξιν!
Πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα προέχει νὰ ξέρουμε τὸ ποιοὶ εἴμαστε, τὸ ποῦ θέλουμε νὰ φθάσουμε καὶ τὸ πῶς θὰ τὸ ἐπιτύχουμε!
Ἐὰν δὲν γνωρίζουμε αὐτὰ τὰ βασικά, τότε θὰ εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ πέσουμε θύματα, ἀκόμη καὶ στὴν πιὸ ξεκάθαρη, πρὸς ὄφελός μας, μάχη.
Συνέχεια