Ὁ ἀποθανών δεδικαίωται;
Ὁ πρῴην πρόεδρος τῆς δημοκρατίας Κωστὴς Στεφανόπουλος πέθανε κι ἄρχισαν οἱ ὕμνοι. Εἶναι ἐπιβεβλημένο γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες νὰ σεβόμεθα τὴν μνήμη τῶν νεκρῶν.
Ὅταν ἔχουμε νὰ κάνουμε ὅμως μὲ πολιτικὰ πρόσωπα ποὺ ἔπαιξαν ῥόλο στὴν πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου καὶ διεμόρφωσαν, ἔστω καὶ μὲ τὴν ἀνοχή τους, τὸ πολιτικὸ σύστημα τῆς παρακμῆς, ὀφείλουμε πρώτα ἀπὸ ὅλα νὰ σεβόμεθα τὴν ἀλήθεια. Συνέχεια
Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ ἜΘνους, τοῦ Κωνσταντίνου Παπαῤῥηγοπούλου, Τόμος 4ος, σελὶς 79:
Ὁ Πολύβιος, αὐτόπτης μάρτυς ἱστορικὸς τῶν πραγμάτων, περιέγραψε θλιβερὴ εἰκόνα τῆς
«ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΟΥΣ
ΤΟΥ ΟΜΗΡΙΚΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΣΠΕΡΧΕΙΟΥ ΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟΥΤΟ»
Συνέχεια
Σὰν σήμερα, 18 Νοεμβρίου τοῦ 1876, ἡ ἐφημερὶς «Ἀλήθεια» ἀναφέρεται στὸν λακκοειδὴ Τάφο IV (τοῦ Ταφικοῦ Κύκλου Α) καὶ στὸ περιεχόμενό του, ποὺ ἦλθε στὸ φῶς τὸν Νοέμβριο τοῦ 1876.
Ἄλλη μιὰ ἐπέτειος μούφα σήμερα, σὲ μιὰ χώρα μούφα ποὺ ἐδῶ καὶ δεκαετίες δὲ γνωρίζει, οὔτε ποὺ πάει, ἀλλὰ οὔτε τί κάνει.
Μιὰ ἀκόμη ἱστορία γιὰ ἀγρίους ποὺ προέκυψε περισσότερο ὡς προϊὸν νοσηρῆς φαντασίας, ἐνισχυμένης μὲ δόσεις παραισθησιογόνων, παρὰ ὡς ἀποτέλεσμα ἱστορικῆς ἐρεύνης καὶ μελέτης.
Μιὰ κατευθυνομένη συγκέντρωσις ὀνειροπόλων, ἀφελῶν καὶ γενικῶς πειραγμένων, ποὺ ἀπετέλεσε τὸ ἐφαλτήριο ἀνελίξεως, ἐξελίξεως καὶ πλήρους ἀποκαταστάσεως μιᾶς μερίδος μετέπειτα πολιτικῶν, ποὺ ἐδίδαξαν καὶ ἀπέδειξαν ἐμπράκτως πὼς σ’ αὐτὴν τὴν ζωή, οἱ ἠλίθιοι ἐδημιουργήθησαν γιὰ νὰ περνοῦν καλὰ οἱ ἔξυπνοι. Συνέχεια
Στὸν ἐρειπωμένο Βυζαντινὸ Ναὸ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος στὴν Καστοριᾶ, δὲν ἠχοῦν πιὰ καμπάνες.
Ἐδῶ καὶ αἰῶνες οἱ ψαλτᾶδες παραμένουν βουβοί…Ὁ Ναὸς ὅμως δὲν πέφτει.. ἀντιστέκεται πεισματικὰ στὸν ἀμείλικτο χρόνο, ἐδῶ καὶ 1200 χρόνια!!!
Συνέχεια
