Mία πολὺ σημαντικὴ ἀνακάλυψη, ποὺ ἐξέπληξε τοὺς ἐρευνητές: λείψανα νεαροῦ ἀγοριοῦ ἀπὸ τὴν Σιβηρία, χρονολογούμενα πρὶν 24.000 ἔτη, ἀναλύθηκαν γενετικά. Κατ’ ἀρχὴν τὸ γενετικὸ ὑλικὸ του ἦταν κυρίως ἀπ’ ὅλη τὴν Εὐρώπη, ὑποδηλώνοντας πολὺ μεγαλύτερη ἐξάπλωση τῶν εὐρωπαϊκῶν φύλων στὴν Εὐρασία ἀπ’ ὅτι πιστευόταν.
Δεύτερον: ὑπῆρχε πολὺ μεγαλύτερη γενετικὴ σχέση μὲ τοὺς Ἰνδιάνους τῆς Ἀμερικῆς, κλονίζοντας τὴν ἄποψη Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Ὅταν ὁ «Ἥλιος πέθαινε…»
Μικρὸ θέμα γιὰ σκέψι:
Πολλὲς ἀπὸ τὶς προχριστιανικὲς θεότητες εἶχαν γεννηθεῖ στὶς 25 Δεκεμβρίου.
Στὶς 21/22 Δεκεμβρίου ἔχουμε τὸ χειμερινὸ ἡλιοστάσιο.
Ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες, συμβολικὰ ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι πὼς ὁ Ἥλιος «πέθαινε». Συνέχεια
Τὰ παιδιὰ χρειάζονται παραδείγματα κι ὄχι κριτικές.
Ὅλοι μας ἀγωνιοῦμε γιὰ τὰ παιδιὰ μας καὶ θέλουμε νὰ κάνουμε τὸ καλύτερο γι΄ αὐτά. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι τὰ παιδιά μας δὲν ἀκοῦν αὐτά ποὺ τοὺς λέμε, δὲν μαθαίνουν ἀπὸ αὐτά ποὺ τοὺς λέμε, μαθαίνουν ἀπὸ αὐτά ποὺ κάνουμε. Εἴμαστε πρότυπα γι΄ αὐτά. Ἀλλά τί εἴδους πρότυπα; Πῶς μποροῦμε νά τά διδάξουμε κάτι πού ἐμεῖς δέν τό ἔχουμε μάθει;
Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιά μας νά εἶναι εὐγενικά, ὅταν δέν βλέπουν τήν εὐγένεια πουθενά;
Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιά μας νά εἶναι χαρούμενα, ὅταν ἐμεῖς εἴμαστε μονίμως στήν γκρίνια καί στήν μουρμούρα;
Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιὰ μας νά ἔχουν ὄνειρα, ὅταν ζοῦν τό δικό μας ναυάγιο δυνατοτήτων; Συνέχεια
Πάλι μὲ χρόνια μὲ καιρούς…
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟΣ
Κατὰ τοὺς νικηφόρους πολέμους τοῦ 1912-13 καὶ χάριν στὸν ὑπερδιπλασιαστὴ τῆς Ἑλλάδος Βασιλέα Κωνσταντίνο τὸν Στρατηλάτη(*) καὶ στὸ Ἐπιτελεῖον του, τὸ νεοσύστατο ἑλληνικὸ κρατίδιο ἐπεκτάθη πέραν τῆς γραμμῆς Ἀμβρακικοῦ-Παγασητικοῦ.
Ἀπελευθερώσαμε, προσαρτήσαμε(ναί, προσαρτήσαμε!) καὶ σταδιακὰ ἐποικίσαμε(**) τὴ Βόρειο Ἑλλάδα, ὄχι πλήρως ἀλλὰ μέχρις σημείου που μᾶς ἐπέτρεπε ἡ ἰσχὺς μας, ἡ διπλωματία, ἡ τύχη ἤ-ἄν θέλετε-ὁ Θεὸς τῆς Ἑλλάδος. Συνέχεια
Τὸ ὄνειρο Σαμαρᾶ!
Κι ὅμως, σὲ λίγο θὰ ἤμεθα ἐλεύθεροι!!!
Στὴν ζωή μας συμβαίνει γενικῶς τῆς ἀνατροπῆς.
Ὅσα ἔως τώρα ἐγνωρίζαμε καλούμεθα νὰ τὰ ξεχάσουμε καὶ νὰ πιάσουμε τὰ πάντα ἀπὸ τὴν ἀρχή… Ἀπὸ τὸ πιὸ μικρό, ἔως τὸ πιὸ μεγάλο…
Καὶ εἶναι δύσκολα… Κάθε ἡμέρα ποὺ περνᾶ εἶναι ὅλο καὶ πιὸ δύσκολα… Πολὺ δύσκολα…
Ὅμως… Συνέχεια