«…Ἰωνάθαν! Θὰ ἀρχίσῃς νὰ ἀκουμπᾶς τὸν οὐρανό, μόλις φτάσῃς στὴν βέλτιστη ταχύτητα, ποὺ δὲν εἶναι νὰ πετᾷς μὲ 1.000 χιλιόμετρα ἢ 1.000.000 χιλιόμετρα τὴν ὥρα, οὔτε νὰ πετᾷς μὲ τὴν ταχύτητα τοῦ φωτός. Κι αὐτό, γιατί κάθε ἀριθμὸς εἶναι ἕνα ὅριο καὶ τὸ Τέλειο δὲν ἔχει ὅρια… Ἡ βέλτιστη ταχύτης, παιδί μου, εἶναι τὸ νὰ Εἶσαι Ἐκεῖ…»
“Βάστα, Ρόμελ!”(Διαβάστε τι έγραφε ο Δημήτρης Ψαθάς για τη δύσκολη θέση που βρέθηκαν οι μαυραγορίτες της Κατοχής μετά τη νίκη των Συμμάχων στο Ελ Αλαμέιν!.. Λέτε να συμβεί κι εδώ μετά την άνοδο των τιμών στα σούπερ μάρκετ;)
-Βάστα, Ρόμελ! Αντιλαλούν οι δρόμοι.
-Βάστα, Ρόμελ! Ωρύονται οι άνθρωποι.
-Βάστα, Ρόμελ!
Το λένε στα σπίτια και στα μαγαζιά κι ολούθε. Χαρά. Και γέλια. Κι ούτε κανένας λογαριάζει πια τις φάτσες των Συνέχεια
10 Ἀπριλίου 1826. Ἡ μεγάλη Ἔξοδος!
Ἡ ἱεροτέρα πράξις τοῦ ’21!
Ἡ πιὸ δαφνοστεφανωμένη Ἔξοδος τῆς Παγκοσμίου Ἱστορίας.
Δὲν τὰ κατάφεραν οἱ περισσότεροι, θὰ ἀπαντήσουν κάποιοι.
Ναί, δὲν τὰ κατάφεραν. Ἀλλὰ ἐπολέμησαν ὅλοι! ΟΛΟΙ!!! Γιὰ μῆνες!
Ὅταν μπῆκαν στὴν μάχη ἐγνώριζαν πὼς ἔχουν περισσότερες πιθανότητες νὰ πεθάνουν παρὰ νὰ ζήσουν. Μὰ δὲν ἐδίστασαν. Μπῆκαν!
Δὲν εἶναι λοιπὸν μόνον ἡ Ἔξοδος!
Εἶναι καὶ ὅλη ἡ προηγουμένη διαδικασία. Εἶναι ὅλα ὅσα συνέβησαν κι ἔδεσαν, ἤ ἐχώρισαν, διὰ παντὸς τοὺς Συνέχεια
Πότε ἔζησε;
Πότε ὑπῆρξε, ἐάν ὑπῆρξε;
Ὁ θρύλος μᾶς ἄφησε ψήγματα πληροφοριῶν, ἀλλὰ τὸ ὄνομά του δὲν ἐχάθη.
Τὸ πόσο σημαντικὸς ἦταν γιὰ τὴν Ἀθήνα, τὸ ἀντιλαμβανόμεθα ἀπὸ τὸ πόσο τὸν τιμοῦσαν οἱ Ἀθηναῖοι.
Ἄλλως τέ, ἐθυσιάσθη γιὰ τὴν λατρεμένη του πόλι. Τί περισσότερο γιά ἕναν βασιλέα;
Ὑπερτάτη θυσία! Ὑπέρτατος Ἔρως!
Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε νόμο έχει μπει σε ισχύ από την ώρα που προδότες μετατρέψανε την χώρα μου σε χρεωκοπημένο υποκατάστημα παγκόσμιας τράπεζας. Υπάρχει μια αόρατη γραμμή μεταξύ εκείνης της ημέρας και της προηγούμενης . Στέκομαι πάνω της κοντά τρία χρόνια σαν να βρίσκομαι στην ζώνη πολέμου μεταξύ της χώρας μου και του κράτους τους.
Ὁ κόσμος μας ἄλλαξε μέσα σὲ μίαν στιγμή!
Σὲ μίαν τόση δὰ στιγμούλα…
Βέβαια, ἐμεῖς, μὲ τὸν μικρό μας χρόνο ζωῆς, σὲ σχέσι μὲ τὴν διάρκεια ζωῆς τοῦ πλανήτου μας, ἴσως θὰ μπορούσαμε νὰ ἀντιληφθοῦμε ἐμφανεῖς ἀλλαγὲς σὲ κλιματικὸ ἐπίπεδο. Αὐτὸ ὅμως, ὅταν μελετοῦμε τὴν ἱστορία τοῦ πλανήτου, φαίνεται ὡς ἀπειροελάχιστος στιγμή.
Ἡ Γῆ μας ἔχει ἡλικία 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Τί εἶναι λοιπόν τά 50 ἤ τά 100 χρόνια μέσα σέ αὐτήν τήν Συνέχεια
