Ἐδῶ καὶ χρόνια ἔχω κάνει διάφορες συζητήσεις ἐπί συζητήσεων γιὰ τὸ τὶ κάνει ἤ δὲν κάνει ἕνα τμῆμα γραπτοῦ τοῦ Ὁμήρου.

Συνήθως, τό λιγότερο ποὺ ἀκούω εἶναι πώς εἶμαι γραφική ἤ ἀνόητη….

Δὲν μὲ πειράζει καθόλου πλέον…

Ἂς λένε ὅσα θέλουν… Ἐγώ σὰν γραφική πιστεύω αὐτά ποὺ πιστεύω, κι ἁπλᾶ, σιγὰ σιγὰ, ἡ ἐπιστήμη ἐρχεται νὰ τὰ ἐπιβεβαιώσῃ….

Αὐτὸ δὲν σημαίνει πώς ἔχω σὲ ὅλα δίκαιον…

Ἀλλά ἀκόμη τὸ ψάχνω… Καὶ εἶμαι σίγουρη πώς δὲν κάνει μόνον στήν καρδιά καλό, ἀλλά σὲ ὅλα… Κι ἐὰν ὄχι σὲ ὅλα, σίγουρα σὲ πάρα πολλά..

Συνέχεια →

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή κόκκινη κλώσα, που σκάλιζε το χώμα στη φάρμα που ζούσε, μέχρι που ανακάλυψε μερικούς σπόρους σιταριού. Φώναξε τότε τους γείτονές της και τους είπε ‘Αν φυτέψουμε αυτούς τους σπόρους, θα μπορέσουμε να έχουμε ψωμί να φάμε. Ποιος θα με βοηθήσει στο όργωμα και στο φύτεμα;’ Ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

‘Όχι εγώ’, είπε η αγελάδα, ‘τέλειωσε το ωράριο μου’.

‘Όχι εγώ’, είπε η πάπια, ‘σήμερα έχω ημιαργία’.

‘Όχι εγώ’, είπε το γουρούνι, ‘έχω πάρει άδεια αιμοδοσίας’.

‘Όχι εγώ’, είπε η χήνα, Συνέχεια →

Ὅτι κι ἄν κάνουν δέν θά κατορθώσουν νά μᾶς κάνουν νά μήν εἴμαστε ἐθνικά ὑπερήφανοι γιά τήν καταγωγή, τόν πολιτισμό, τήν γλῶσσα, τήν πατρίδα μας. Εἴμαστε οἱ πρῶτοι. Οἱ καλλίτεροι ὅλων καί τό ἀποδεικνύουμε κάθε μέρα, ἔστω κι ἄν μᾶς βἀζουν «τρικλοποδιές». 

Χάνουμε μάχες, τόν πόλεμο, ὅμως θά τόν κερδίσουμε. Αὐτό εἶναι ὑπόσχεσις!

Μινώταυρος

…………

Συνέχεια →