Συγχωρῶ.

Σὺν καὶ χωρῶ.
Δῆλα δὴ ἐγὼ κι ἐσὺ μποροῦμε νὰ ΧΩΡΕΣΟΥΜΕ στὸν αὐτὸν χῶρο.
Δῆλα δή… Ἐγὼ κι ἐσὺ δὲν ἔχουμε λόγους συγκρούσεων, διότι ἔχουμε ΑΠΟΦΑΣΙΣΗ, ἀπὸ κοινοῦ, νὰ ἐπιλύουμε τὶς διαφορές μας καὶ νὰ κάνουμε πιὸ ἐλαστικὰ τὰ ὅριά μας…

Ἡ λέξις συγχωρῶ δὲν σημαίνει αὐτὸ ποὺ ἀντιλαμβανόμεθα σήμερα ὡς κοινωνίες.
Συγχωρῶ σημαίνει κατανοῶ, συζητῶ, ἐπικοινωνῶ, ἀποφασίζω, συμμετέχω. Δῆλα δὴ δρῶ. Δὲν κόβω, ῥάβω, ξηλώνω ἀναλόγως τῆς  συναισθηματικῆς μου καταστάσεως ἤ τῶν ἀδιεξόδων μου. Συνέχεια →

Ἐμμονές.

Ἐμμένω. Ἐν + μένω… Ἐντὸς μένω…
Κλειδωμένος μένω κάπου… Φυλακισμένος…
Παραμένω κάπου, ἐντός, δίχως νὰ (τολμῶ τὶς περισσότερες φορὲς ἤ νὰ μπορῷ)  νὰ φύγῳ ἀπὸ ἐκεῖ.

Ἐμμένω κι ἐμμονές… Συνέχεια →

Ἀνατροπή.

Τρέπω σημαίνει ἐκ-τρέπω ἀπὸ τῆς πορείας του κάτι. Στρέφω. Ἀλλάζω πορεία.
Ἐὰν προσθέσουμε καὶ τὸ «ἀνά», τότε ἔχουμε οὐσιαστικῶς …ἀναποδογύρισμα.
Ναί, ἀλλά…
Αὐτὸ ποὺ μὲ ἀφορᾶ καὶ μὲ ὁδηγεῖ στὸ νὰ καταπιάνομαι σήμερα μὲ τὴν λέξιν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὰ ὅσα θεωρῶ ἔως τώρα  ἀπόλυτα κι ἀδιαπραγμάτευτα, τὰ ὁποία καὶ ὀφείλω νὰ ἐπανεξετάσω καὶ νὰ καθάρω. Συνέχεια →

Συνείδησις…

Ἡ συνείδησις, μία πολὺ σπουδαία ὑπόθεσις, ἐπίσης κατὰ πολὺ παρεξηγημένη.
Συν-εἰδός, μᾶς λέει ὁ Δημητράκος. (Συνειδητὴ καί) συνολικὴ γνώσις μετ΄ ἄλλου, ἐπίγνωσις, συναίσθησις.

Οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ἡ λέξις συνείδησις σημαίνει νὰ γνωρίζῳ καλὰ τὰ τοῦ ἑαυτοῦ μου.
Δῆλα δὴ πάλι καταλήγουμε στὸ ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ. Συνέχεια →

Ἐντάσσουν ΚΑΙ τήν γλῶσσα στόν ἐθνικό διχασμό;

Δεν ὑπάρχει περίπτωση, τὸ κάνουν ἐπίτηδες.
Καὶ δεν ἀναφέρομαι στον Κασιδιάρη, ἀλλὰ στὴν μανία τῶν δημοσιοκάφρων νὰ μὴν ἀνεβάζουν τὸν τόνο, λ.χ. «τῶν νεοσυλλέκτων» ἀντὶ «τῶν νεοσυλλέκτων».

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=LHyxmnJ2xeg]
Αὐτὸ δὲν εἶναι ζήτημα κἀν ἀμορφωσιᾶς…. Συνέχεια →

Περὶ τῆς σωστῆς προφορᾶς τοῦ Ἕλληνος Λόγου.

Φίλοι μου ἀγαπημένοι, ἐπειδή κυκλοφοροῦν στό youtube (καί ὂχι μόνο) βιντεάκια, ὃπου κάποιοι βάρβαροι ξένοι ἀπαγγέλουν ἀρχαῖα ἑλληνικά ρητά καί καλά μέ τήν «σωστή» ἀρχαία προφορά (σκοπίμως γιά νά μᾶς ποῦν ὃτι τά ἑλληνικά πού μιλᾶμε σήμερα δέν εἶναι σωστά προφερόμενα) σᾶς γνωστοποιῶ ὃτι οἱ πρόγονοί μας προέφεραν τούς διφθόγγους ὃπως ἀκριβῶς κι ἐμεῖς σήμερα.
ΔΕΝ ἒλεγαν «Χάϊ-ρέϊν» ἀλλά «χαίρειν», νά χαίρεσθε δηλαδή, ὃπως λέμε σήμερα «χαίρω πολύ». Συνέχεια →