Φίλοι μου ἀγαπημένοι, ἐπειδή κυκλοφοροῦν στό youtube (καί ὂχι μόνο) βιντεάκια, ὃπου κάποιοι βάρβαροι ξένοι ἀπαγγέλουν ἀρχαῖα ἑλληνικά ρητά καί καλά μέ τήν «σωστή» ἀρχαία προφορά (σκοπίμως γιά νά μᾶς ποῦν ὃτι τά ἑλληνικά πού μιλᾶμε σήμερα δέν εἶναι σωστά προφερόμενα) σᾶς γνωστοποιῶ ὃτι οἱ πρόγονοί μας προέφεραν τούς διφθόγγους ὃπως ἀκριβῶς κι ἐμεῖς σήμερα.
ΔΕΝ ἒλεγαν «Χάϊ-ρέϊν» ἀλλά «χαίρειν», νά χαίρεσθε δηλαδή, ὃπως λέμε σήμερα «χαίρω πολύ». Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: γλῶσσα
Τὸ σκάνδαλο τοῦ μονοτονικοῦ
Του Σαράντου Καργάκου
- Το μονοτονικό επιβλήθηκε στον ελληνικό Λαό από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ -Υπουργός Παιδείας κ. Ελευθ. Βερυβάκης- με τροπολογία που αιφνίδια προτάθηκε, κοντά στα μεσάνυχτα, όταν η Βουλή των Ελλήνων (συνεδρίαση της 11.1.1982) είχε περατώσει τη συζήτηση και είχε ψηφίσει το ένα και μόνο άρθρο του Νόμου 1228, που αποτελούσε «Κύρωση της από 11.11.1981 πράξης του Προέδρου της Δημοκρατίας περί εγγραφής μαθητών στα Λύκεια της Γενικής και Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως» και με αυτόν ακριβώς τον τίτλο δημοσιεύθηκε στο Α’ Τεύχος του φύλλου 15/11.2.82 της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως.
Ένα κεφαλαιώδες, λοιπόν, εθνικό θέμα, το θέμα του τρόπου γραφής των λέξεων μιας πανάρχαιας γλώσσας -τρόπου καθιερωμένου με εφαρμογή πολλών αιώνων- αντιμετωπίστηκε με ασύγνωστη, ανατριχιαστική επιπολαιότητα. Διότι: α) εισάγεται προς συζήτηση με άρθρο «της προσκολλήσεως» σε θέμα νόμου άσχετο, β) εισάγεται μεσάνυχτα, όταν η πλειονότητα των βουλευτών απουσιάζει, γ) εισάγεται αιφνίδια (κι αυτό, θα ιδούμε γιατί), δ) εισάγεται αντισυνταγματικά (προσκολλημένο σε νόμο άσχετο) και ε) εισάγεται χωρίς να ερωτηθεί ούτε ο Λαός -ενώ τότε ακριβώς υποστηριζόταν πως για δύο στρατιωτικές βάσεις έπρεπε να γίνει…. δημοψήφισμα- ούτε η Ακαδημία Αθηνών, ούτε τα Πανεπιστήμια της χώρας και ιδίως οι Φιλοσοφικές τους Σχολές, ούτε οι Εταιρίες των Συγγραφέων-Λογοτεχνών -παρά την βαρυσήμαντη απόφανση του σοφού καθηγητή και τότε Γεν. Γραμματέα της Ακαδημίας Ι.Ν. Θεοδωρακόπουλου πως «Την γλώσσα την αναπτύσσουν μόνον εκείνοι οι οποίοι έχουν να ειπούν κάτι, δηλαδή οι πνευματικοί άνθρωποι, και όχι οι απνευμάτιστοι γλωσσοπλάστες και νομοθέτες… Οι γλωσσικοί νομοθέτες δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα και ανακόπτουν απλώς την εξέλιξη του γλωσσικού μας πολιτισμού». Συνέχεια
Ὁ Ὅμηρος δηλώνει ξεκάθαρα πὼς τὸ ἀλφάβητον εἶναι Ἑλληνικό!
Ὁ Ὅμηρος ξεκαθαριζει ὅτι τὸ ἑλληνικο ἀλφάβητο δὲν εἶναι παρμέο ἀπὸ τὸ φοινικικό:
Μέσα στὴν Ἰλιάδα (Ῥαψωδία Ζ) ὁ Ὅμηρος γράφει: Συνέχεια
Οἱ 135 Δασυνόμενες λέξεις.
…πού «τόσο» δυσκόλευαν τούς Ἕλληνες…
(ἀπὸ ἀνάρτησι τοῦ μέλους Σταμάτη Βασιλείου, μετ᾽ εὐχαριστιῶν)
Τὸ Α
Ἅδῃς, ἅγιος, ἁβρός,
αἷμα, ἅμαξα, ἁδρός,
ἅμα, ἁμαρτάνω, ἅπαξ,
ἅλυσις, ἁρπάζω, ἅρπαξ,
ἁψίς, ἁπλώνω, ἁπαλός,
ἅλας, Ἁλικαρνασσός,
αἵρεση, ἅλωση καὶ ἁρμονία,
Αἷμος, ἁγνός, ἁψιμαχία,
ἅρμα, ἁλιεύω, ἁλωνίζω, Συνέχεια
Ἀριθμογραφίας τὸ Ἀνάγνωσμα.
Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.
Α. Μέχρι τοὺς χρόνους τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου οἱ ἀριθμοὶ ἐγράφοντο ὁλογράφως: εἷς μία ἕν, δύω, τρεῖς τρία, κ.οκ.
Τὰ μέχρι τοῦ 100 ἀπόλυτα καὶ τακτικὰ ἀριθμητικά, τὰ ὁποῖα ὑπολείπονταν τῆς ἑπομένης δεκάδας κατὰ μία ἢ δύο μονάδες, δηλώνονταν περιφραστικὰ μὲ τὴ μετοχὴ δέων/δέουσα/δέον, δέοντες/δέουσαι/δέοντα (28= δυοῖν δέοντα τριάκοντα, 49= ἑνὸς δέων πεντηκοστός).
Μόνο οἱ Ἀθηναῖοι εἶχαν ἐπινοήσει καὶ ἐφάρμοζαν ἀριθμητικὸ διὰ συμβόλων σύστημα ἀπὸ τὰ ἀρχικὰ τῶν γραμμάτων τῶν ἀριθμῶν ὡς κάτωθι: Συνέχεια
Ὀρθογραφία Ῥημάτων.
Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.
Ο Ρ Θ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α Ρ Η Μ Α Τ Ω Ν:
1. Ὅσα λήγουν εἰς -αίνω γράφονται μὲ αι (βαίνω, ὑφαίνω): Ἐξαιροῦνται τά: μένω, σθένω, στένω, πένω/πένομαι, δένω, πλένω.
2. Ὅσα λήγουν εἰς -αίρω γράφονται μὲ αι (χαίρω, ἐπαίρομαι): Ἐξαιροῦνται τά: δέρω, θέρω, φέρω, τὸ δημῶδες ξέρω.
3. Ὅσα λήγουν εἰς -αίω γράφονται μὲ αι (κλαίω, παλαίω): Ἐξαιροῦνται τά: ζέω, ξέω, πλέω, πνέω, ῥέω, φρέω, χέω. Συνέχεια