Ὀρθογραφία Τριτοκλίτων Συμφωνολήκτων Οὐσιαστικῶν.

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

ΦιλονόηὈρθογραφία. 1

 

ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΤΡΙΤΟΚΛΙΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΟΛΗΚΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ:

1. Ἐνρινόληκτα εἰς -ων> ωνος (παντοῦ μὲ ω):

α. Τὰ βαρύτονα ἐθνικά (Λάκων).
β. Τὰ ὀνόματα πόλεων, ὀρέων καὶ τόπων (Μαραθών, Πάρνων) {Ἐξαιροῦνται: Καρχηδών, Σιδών, Χαλκηδών}.
γ. τὰ περιεκτικά (ἐλαιών, ροδών).
δ. τὰ μεγεθυντικά (γάστρων, χείλων). Συνέχεια

Βούλομαι, βούλησις καὶ …βουλιμία!!!

Βούλομαι, κατὰ τὸν Δημητράκο, σημαίνει νὰ ἐπιθυμῷ λελαγιασμένως, κατόπιν σκέψεως, ἧτοι ἐπιγνώσεως τοῦ σκαποῦ ἤ ἐπιλογῆς τῶν μέσων.
Καὶ φυσικὰ ἡ λέξις βούλησις σημαίνει ἐπίσης τὴν ἐπιθυμία πρὸς ἐπιδίωξιν καὶ ἐπίτευξιν σκοποῦ τινος. 

Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐμεῖς συνδέουμε μὲ τὴν βούλησιν εἶναι ἡ …βουλιμία, ποὺ ὅμως σημαίνει ἁπλῶς τὴν μεγάλη πείνα ἤ τὴν ἀδηφαγία καὶ τὴν ἀνεχορταγιά.
Διότι κατὰ τὸν τρόπο ποὺ βιώσαμε τὰ δεδομένα τῆς ζωῆς μας, ἔτσι κρίνουμε καὶ τὶς ἔννοιες. Συνέχεια

Ὀρθογραφία καταλήξεων.

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

ΦιλονόηὈρθογραφία. 1

Ο Ρ Θ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α    Κ Α Τ Α Λ Η Ξ Ε Ω Ν:

Α. ΘΗΛΥΚΑ ΠΡΩΤΟΚΛΙΤΑ:

1. -εια: ὅλα τὰ προπαροξύτονα ὡς προερχόμενα ἀπὸ τριτόκλιτα ἐπίθετα: ἀλήθεια.

2. -εία: ὅλα τὰ παροξύτονα ὡς προερχόμενα ἀπὸ ρήματα εἰς -εύω: παιδεύω> παιδεία, λατρεύω> λατρεία, καὶ τὰ λεία, μνεία, χρεία.

3. -οια: ὅλα τὰ προπαροξύτονα σύνθετα μετὰ μιᾶς ἐκ τῶν λέξεων: πνοή> ἄπνοια /δύσπνοια, νοῦς>διάνοια/παράνοια, πλοῦς>εὔπλοια, ροῦς> διάρροια/ ἀπόρροια, βοῦς> Εὔβοια, καὶ τὸ ἄγνοια. Συνέχεια

Περὶ τοῦ Διχρόνου τῆς Παραληγούσης.

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

Ὀρθογραφία. 1

Π Ε Ρ Ι   Τ Ο Υ    Δ Ι Χ Ρ Ο Ν Ο Υ   Τ Η Σ   Π Α Ρ Α Λ Η Γ Ο Υ Σ Η Σ:

Α. Τὰ κάτωθι οὐσιαστικὰ τῆς πρώτης κλίσεως ἔχουν τὸ δίχρονον τῆς παραληγούσης μακρόν:

1. Ἀρσενικά:
α. Ὅσα ἐθνικὰ λήγουν εἰς -άτης (Σπαρτιάτης), πλὴν τῶν Γαλάτης, Δαλμάτης, Σαρμάτης, Χαριμάτης.
β. Ὅσα λήγουν εἰς -ίτης καί -ύτης καὶ προέρχονται ἐξ οὐσιαστικῶν, ὄχι ἐκ ρημάτων, (πόλις> πολίτης, Ἄργος> Ἀργίτης, πρέσβυς> πρεσβύτης).

2. Θηλυκά:
α. μᾶζα.
β. ἀξίνη, δίνη, ἴλη, κλίνη, κνῖσα, μεμβράνη, νίκη, πῖνα, ρητίνη, σμίλη, Κρῖσα, Νῖσα, Πῖσα. γ. αἰσχύνη, εὐθύνη, ζύμη, κορύνη, λύμη, λύπη, σφονδύλη, σφῦρα (ὡς προερχόμενον ἐκ συναιρέσεως), τορύνη, τρῦπα, ὕλη, φῦσα, Νῦσα.
Συνέχεια

Ἄρχω Ἀρχίζω καὶ Ἀρχή.

Ἡ λέξις Ἀρχὴ σημαίνει ἔναρξις, ἀφετηρία, πρώτη  αἰτία, βασικὸν στοιχεῖον, προϋπόθεσις, θεμελειώδης πρότασις ἀμέσως φανερά, μὴ χρήζουσα ἀποδείξεως.

Συνέχεια

Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα βάσις τῶν γλωσσῶν.

To σπουδαιότερο ἀπομεινάρι τοῦ πολιτισμοῦ τῆς «Χρυσῆς Ἐποχῆς» εἶναι ἡ γλῶσσα.
Ἡ Ὁμηρικὴ (Ἑλληνική) γλῶσσα ποὺ ἀποτελεῖ τὴν βάσι, ἐπάνω στὴν ὁποία ἐστηρίχθησαν ὄλες οἱ σύγχρονες γλῶσσες.

Κάθε ἑλληνικὴ λέξις ἔχει καὶ ἔνα νόημα.
Γιὰ παράδειγμα…
Ὅταν ῥωτάμε κάποιον τί ἡλικία ἔχει, αὐτομάτως τὸν ῥωτᾶμε πόσων ἐτῶν εἶναι.
Δηλαδὴ πόσες περιστροφὲς γύρω ἀπὸ τὸν Ἤλιο ἔχει κάνει. Συνέχεια