Τα ελληνικά ήταν και παραμένουν μία δύσκολη γλώσσα. Υπήρχε, όμως, στα παλαιότερα χρόνια μία ηθική υποχρέωση των πολιτικών, των δημοσιογράφων και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης να μιλούν και να γράφουν σωστά ελληνικά.
Για να δείχνουν τον σεβασμό τους προς την πανάρχαια γλώσσα μας και για να γίνονται παράδειγμα προς μίμησιν από τον λαό. Σήμερα δυστυχώς ακούμε και διαβάζουμε σοβαρά γλωσσικά ολισθήματα από –υποτίθεται- μορφωμένους ανθρώπους. Καταγράφω χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: Συνέχεια
Συμμορία;
Ὤ, ναί!!! Συμμορία!!! Περὶ συμμορίας πρόκειται!!!
Καὶ τὶ συμμορία!
Καλοπληρωμένη, καλολαδωμένη κι ἀρκούντως λοβοτομημένη. Ἐγκληματική, καταστροφική, ἐθνοκτονική!!!
Στόχευσαν τὴν ἀντίληψί μας ἐδῶ καὶ μερικὲς δεκαετίες καὶ συστηματικῶς ἐκπαιδεύουν τοὺς «ΤΑΛΙΜΠΑΝ» τους, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς ἐξαπολύσουν, ὡς ζωντανὲς βόμβες, μέσα στὰ σχολεῖα καὶ νὰ καταστρέψουν τὰ μυαλὰ τῶν παιδιῶν μας!!!
Ἡ συμμορία τοῦ «Μονοτονικοῦ»!!! Τὰ εἰσαγωγικὰ στὸ «μονοτονικό», διότι πρόκειται γιὰ ἀτονικό, γλωσσοφονικό, πνευματοκτόνο σύστημα.
Ἄνθρωπος ποὺ δὲν γνωρίζει τὴν γλῶσσα του καὶ τὴν ἱστορία του εἶναι χαμένος! Συνέχεια
Στὶς 8 Σεπτεμβρίου 2013 ἡ παρακάτω δημοσίευσις ἔγινε στὴν ἐφημερίδα Παρόν.
Ἡ ἐπιστολὴ εἶχε σταλῇ στὸ Βῆμα, ὡς ἀπάντησις στὴν ἐπιστολὴ Πετράκου, ἀλλὰ ἠγνοήθη.
Ἀπὸ τὸν κύριο Α. Ν. Κουνάδη, ὁμότιμο καθηγητὴ Ε.Μ.Π. καὶ ἀκαδημαϊκό, πήραμε καὶ δημοσιεύουμε τὴν ἀκόλουθο ἐπιστολή: Συνέχεια
Ἀποκλειστικὴ συνέντευξις μὲ τὸν καθηγητὴν πανεπιστημίου κ. Νικόλαον Παπαδόπουλον*
Κύριε καθηγητά, διὰ ποίους λόγους ἕνας φυσικὸς μελετᾶ τόσον ἐντόνως τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσα;
Δὲν μελετῶ καθόλου τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσα, ποῦ νὰ βρῶ αὐτὸν τὸν χρόνο; Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα βρίσκεται συνεχῶς μπροστά μου. Πρὶν ἀπὸ τρεῖς δεκαετίες ἄρχισα νὰ διαπιστώνω πόσον σημαντικὰ ἦταν τὰ κλασσικὰ ἑλληνικὰ διὰ τὴν πρόοδόν μου στὸν χῶρο τῆς ἐπιστήμης. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς πλέον ἐπιτυχημένους Γερμανοὺς συναδέλφους μου εἰς τὸν χῶρον τῆς φυσικῆς καὶ τῶν μαθηματικῶν εἶχαν καὶ ἔχουν γνῶσιν τῶν κλασσικῶν ἑλληνικῶν,
καὶ αὐτὸ μοῦ προξενεῖ συνεχῶς μεγάλην ἐντύπωσιν! Συνέχεια
Μία ἀπὸ τὶς μοντερνιὲς ποὺ ἀναμασσῶνται διαρκῶς καὶ ἐπαναλαμβάνει καὶ ὁ Πετράκος (καὶ τὴν ἀνασκευάζω χρησιμοποιώντας καθαρὴ λογική):
«η ελληνική πλουτίζεται και αυξάνεται κάθε ημέρα, όπως γινόταν πάντοτε και τον πλούτο αυτόν τον δημιουργεί ο λαός ο οποίος και τον μεταχειρίζεται γιατί τον γεννά η ανάγκη να εκφράζει τα διανοήματά του» Συνέχεια
Ξέρετε ποιός εἶναι ὁ Πετράκος;
Βασίλειος Πετράκος. Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν.
Ποιᾶς Ἀκαδημίας;
Ἔ κι ἐσεῖς τώρα… Αὐτῆς, τῆς γνωστῆς…
Διότι κάποτε ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν ἐλογίζετο γιὰ τὸν θεματοφύλακα τῶν γραμμάτων μας… Κάποτε… Κι ὅλοι τὴν ἐσέβοντο…
Ὅταν ἀκόμη ἐκεὶ μέσα ἦσαν ἄνθρωποι ποὺ πράγματι ἀγαποῦσαν τὰ γράμματα τὰ Ἑλληνικὰ καὶ τὴν ἀλήθεια…
Ἀπὸ τότε ὅμως ἔχουν περάσῃ πολλὰ χρόνια, καθὼς ἐπίσης καὶ πολλοὶ Ἀκαδημαϊκοί…
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς βέβαια ἦταν κι ὁ Ξενοφὼν Ζολώτας, ποὺ ἔκανε κάτι ἐκπληκτικὲς διαλέξεις, γιὰ τὶς ὁποῖες ἡ σημερινὴ Ἀκαδημία ντρέπεται… Οὔτε νὰ τὶς γνωρίζῃ, οὔτε νὰ τὶς θυμᾶται… Ἐὰν γίνεται νὰ τὶς ἐξαφανίσῃ διὰ παντός… Ἀλλὰ ἡ σημερινὴ Ἀκαδημία δὲν εἶναι ἡ τότε Ἀκαδημία… Καὶ ἡ τότε Ἀκαδημία δὲν πολεμοῦσε κατὰ τῆς Γλώσσης μας… Συνέχεια
