Εἰλικρινῶς, ὅταν τὸ πρῶτο ἐδιάβασα, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, δὲν τὸ ἐπίστευσα. Πῶς νά πιστεύσω κάτι πού προέρχεται ἀπό σατυρική σελίδα; Ὁπότε ἡ πληροφορία πῆγε …κουβᾶ!!!
Τελικῶς, κατὰ πῶς μὲ διαβεβαίωσαν, ἀργότερα, ναί, εἶναι ἀληθές… Ὄχι ἀκόμη στὰ σχολεῖα μας ἀλλὰ στὸ ἀμερικανικὸ κολλέγιο… Λέτε; Τί νά πῶ; Ἴσως, γιὰ ἀρχή, νὰ ξεκινοῦν μὲ τὴν …ἀποδοχὴ τῶν γκρίκλις κι ὄχι μὲ τὴν ἐπιβολή των.
Πάντως, καλοῦ κακοῦ, ἔτσι, γιὰ νὰ μαθαίνουμε τὸ ἀπὸ ποῦ πρέπει νὰ φυλαγόμεθα γενικῶς, ἂς ἐνημερωνόμεθα γιὰ τὶς δράσεις/προτάσεις/ἐνέργειες τοῦ ἐν λόγῳ κολλεγίου… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: γλῶσσα
Τὰ γράμματα στὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲν εἶναι στεῖρα σύμβολα.
Ὅταν διάβασα τὸ παρακάτω θυμήθηκα τὴν ἔρευνα τῶν Ῥῶσσων γιὰ τὸ DNA καὶ γιὰ τὴν ἐπιῤῥοὴ τοῦ ἤχου, τοῦ φωτὸς καὶ τῶν κυμάτων ἐπάνω του. Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, αὐτὸ ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτουν οἱ ἔρευνες τῶν Ῥῶσσων ἐπιστημόνων εἶναι πὼς ναί, ὁ ἦχος, δῆλα δὴ ἡ γλῶσσα, εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν κύριος διαμορφωτὴς τοῦ DNA. Συνέχεια
Τὰ Ἑλληνικὰ τοῦ Νεύτωνος!
Κύττα κάτι πράγματα. Κι ὁ Νεύτων σὲ Ἑλληνικὰ μελετοῦσε τὸν Ἀριστοτέλη! 
Νὰ τὸ πεῖτε αὐτὸ στὴν ὐπουργὸ ἀπαιδείας.
Βλέπετε, ὁ Νεύτων ἦταν ὁ Νεύτων ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΓΝΩΡΙΖΕ ἄριστα τὴν Ἑλληνική!
Ἡ θέσις τῶν γλωσσῶν καὶ τῶν …«γλωσσῶν»!
Τί βλέπετε σέ αὐτήν τήν φωτογραφία;
Ἤ ὀρθότερα, τί δέν βλέπετε;
Ἄς τὸ πάρουμε ὅμως καλλίτερα ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Ἡ φωτογραφία ποὺ σᾶς παρουσιάζω σήμερα εἶναι ἀπὸ τὴν Ἀστανᾶ, τὴν πρωτεύουσα τῆς παγκοσμίου κυβερνήσεως, ἐκεῖ στὶς στέπες τοῦ Καζακστᾶν. Ἐκεῖ ποὺ οὔτε θάμνος καταδέχεται νὰ ὑπάρξῃ….
Ἐκεῖ λοιπὸν ἔχουν στήσῃ μίαν ὁλόκληρη ὑποδομὴ γιὰ νὰ στεγάσουν κάτι… (Τί ἄρα γέ; Τί πιστεύουν πώς θά τούς προσφέρῃ ἡ Ἀστανᾶ πού δέν τό ἔχουν σέ κανένα ἄλλο σημεῖον τοῦ πλανήτου; Ἔ;;;) Συνέχεια
Ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ φυσιοκρατικὴ ἀντίληψις.
1. Τὸ θεμέλιο τοῦ Ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἦταν ἡ Φυσιοκρατικὴ Ἀντίληψις.
2. Ἡ ἀπόκτησις τῆς Φυσιοκρατικῆς Ἀντιλήψεως ἐπετυγχάνετο ἀπὸ ὅλους μέσῳ τῆς γνώσεως τῆς ἐτυμολογίας τῶν λέξεων τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης.
3. Οἱ λέξεις τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης δὲν σημειώνουν μόνο, ὅπως κάνουν ὅλες οἱ λέξεις ὅλων τῶν γλωσσῶν συμπεριλαμβανομένων τῶν Νέων Ἑλληνικῶν.
Οἱ Λέξεις τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης σημαίνουν, δηλαδὴ σοῦ λὲν τὸ φυσιοκρατικὸ περιεχόμενο τῆς λέξεως ἤ/καὶ σὲ προκαλοῦν νὰ τὸ μάθῃς.
4. Ἡ Φυσιοκρατικὴ Ἀντίληψιςη εἶναι ἡ βάσις, τὸ θεμέλιο τῆς Ἐπιστημονικῆς Σκέψεωςς, κατ’ ἀρχὴν τῆς Μηχανιστικῆς ποὺ εἶναι ἡ βάσις τῆς Ἀναλυτικῆς Κριτικῆς Σκέψεως καὶ μετὰ τῆς Οὐσιαστικῆς μὲ τὴν συστηματικὴ γνώσιη τῆς Γεωμετρίας, τῆς Φυσικῆς καὶ τῶν Μαθηματικῶν ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἀνέλιξι τῆς Συνθετικῆς, Ἐρευνητικῆς καὶ Ἐφευρετικῆς Σκέψεως. Συνέχεια
Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα στὴν χερσόννησο τοῦ Αἵμου.
τοῦ Ἀχιλλέως Λαζάρου
Ὅταν σήμερα θέτουμε θέμα μὲ ἀρχαιότητα ἑλληνική, δὲν νοεῖται παραγνώριση τῆς προϊστορικῆς περιόδου. Διότι διάσημοι ἐπιστήμονες τῶν χρόνων μας, ὅπως ἡ καθηγήτρια Tatiana Blawatskaya, παρουσιάζουν περιεκτικὰ τὴν τόσο πρώιμη ἐξάπλωση τοῦ Κρητο-μινωϊκοῦ πολιτισμοῦ καὶ στὰ πέρα τῆς Χερσονήσου μέρη. Ὁμολογουμένως εὔγλωττο εἶναι βραχὺ μελέτημά της, ἐπιγραφόμενο «Ἀπὸ τὴν Κρητικὴ ἐποποιΐα τοῦ 17ου ἕως 15ου αἰώνων π.Χ.[1] καὶ δημοσιευμένο στὴν Ἐπετηρίδα τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Σκοπίων.