Το TLG ξεκίνησε το 1972 στο Πανεπιστήμιο Irvine με την Marianne McDonald η οποία επένδυσε 1.000.000 δολάρια για την συγκέντρωση ολόκληρης της διασωθείσας Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας ( οι ειδικοί την υπολογίζουν στο 2% από το σύνολό της).
Marriane McDonald (η πρωτεργάτις του TLG):
“Η Γλώσσα της Ελευθερίας, ο Ένδοξος θησαυρός της Ελλάδος, η Δόξα της Ελλάδος, ανήκει σε όλους μας και έχει διαμορφώσει την επιστημονική και λογοτεχνική κληρονομιά του Δυτικού Κόσμου. […] Η ιστορία της Συνέχεια
Λιοντάρι
«Ἐπολέμησεν ὡσάν λιοντάριον».
Καὶ μετά μιλᾶμε γιὰ γλωσσική ἐξέλιξιν καὶ ὄχι γιὰ ἐκφυλισμόν.
Αὕριον-μεθαύριον θὰ λέμε γιὰ ἕναν γιγαντόσωμον ἥρωαν ὅτι πολέμησε σὰν λιονταράκι καὶ αὐτό θὰ εἶναι δηλωτικόν ἀνδρισμοῦ καὶ ἡρωισμοῦ.
Η αλλαγή της θέσης του τόνου στην ελληνική γλώσσα, και η δημιουργία θετικής ή αρνητικής έννοιας.
Tου Αντωνίου Α. Αντωνάκου, Καθηγητού – Κλασσικού Φιλολόγου, Ιστορικού – Συγγραφέως
Η ελληνική γλώσσα λειτουργούσε ανέκαθεν με αυστηρούς κανόνες. Όταν όμως επεβλήθη αυτή η διαστρεβλωμένη εκτρωματική «δημοτικιά», η οποία ειρήσθω εν παρόδω ουδεμία…
σχέση έχει με την αληθινή γλώσσα του λαού, την πραγματική δημοτική, με τις αρχαιοελληνικές ρίζες, την γ΄ κλίση της, την ορθογραφία της, τις προθέσεις της κ.λπ., αυτό άλλαξε. Καταργήθηκαν γραμματικά μέρη αλλά και τμήματα των μερών τού λόγου, καταστρατηγήθηκαν και άλλαξαν γραμματικοί κανόνες, διαστρεβλώθηκαν ορισμοί και στοιχεία! Και μαζί με όλα αυτά, επεβλήθη και ο τονισμός τής προπαραλήγουσας. Έτσι, αφού βρήκαμε αλάτι, ας ρίξουμε και στα λάχανα, όπως λέει κι ο λαός μας.
Σε προηγούμενο άρθρο μας μιλήσαμε για την σταδιακή «απλοποίηση» της γλώσσας, που οδηγεί στην πλήρη αλλοίωση και πιθανώς εξαφάνισή της.
Η αρχή έγινε με την κατάργηση του πολυτονικού συστήματος για λόγους διευκόλυνσης των μαθητών. Σειρά είχε το γράμμα -ν-… Ακολούθησαν τα φωνήεντα και τα διπλά γράμματα!
Πλέον, για όσους πιθανόν τους διαφεύγει, μεγάλος αριθμός λέξεων είτε έχει αποβάλει τα διπλά γράμματα που εμπεριείχε (καμμία: καμμία, παλληκάρι: παλικάρι, κλπ), είτε έχει αντικαταστήσει τα φωνήεντα «ει, η, οι, κλπ» με το -ι- (ταξειδιώτης: ταξιδιώτης, εταιρεία: εταιρία, κλπ). Συνέχεια
Ἕναν σχεδὸν μήνα μετά, δῆλα δὴ μὲ ἡμερομηνία παραλαβῆς τὴν 28η Μαρτίου 2013, (ἀποστολὴ ἐκ τοῦ ὑπουργείου 19η Μαρτίου 2013) ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῶν ὀχλήσεῶν μου πρὸς τὸ ὑπουργεῖον, καθῶς ἐπίσης κι ἄλλους φορεῖς, κόμματα καὶ ὑπηρεσίες, ἔλαβα ἐπὶ τέλους τὴν πολυπόθητο ἀπάντησιν.
Ἡ ἀπάντησις προέρχεται ἐκ τοῦ ὑπουργείου ἀ-παιδείας, καὶ ὑπογράφεται ἐκ τοῦ Κωνσταντίνου Παπαχρήσου, προϊσταμένου διευθυντῶν, μὲ ἐπὶ πλέον ὑπογραφὴ καὶ σφραγίδα ἐκ τοῦ Ἰωάννου Σπηλιοπούλου, διευθυντή(;;;) πρωτοκόλλου.
Ἐπίσημα πράγματα δῆλα δή… (Ὤχ μανούλα μου…!)
Ἀπὸ τὴν συγκλονιστικὴ ὁμιλία τοῦ Ὀδυσσέως Ἐλύτου γιὰ τὴν Κύπρο μας…
Ὁ Νομπελίστας ποιητής μας σὲ αὐτὴν τὴν λησμονημένη ὁμιλία, ἀναφέρεται στὴν ἐμπειρία του ἀπὸ τοὺς πέντε μῆνες ποὺ ἔζησε στὴν Κύπρο, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1970, ἀποδίδοντας μοναδικῶς τὴν ἱστορία καὶ τὴν παλλομένη ταὐτότητά της.
