
«Τὴν γλῶσσά μου ἐδωσαν ἑλληνική!»,
ἔλεγε ὁ Ἐλύτης!
Ὅμως βλέποντας τὸ πῶς τὴν καταντήσαμε, μποροῦμε νὰ λέμε πὼς περάσαμε ἀπὸ τὴν γλῶσσα τοῦ Ἐλύτου, στὴν γλῶσσα τοῦ ἀλήτου. Συνέχεια

«Τὴν γλῶσσά μου ἐδωσαν ἑλληνική!»,
ἔλεγε ὁ Ἐλύτης!
Ὅμως βλέποντας τὸ πῶς τὴν καταντήσαμε, μποροῦμε νὰ λέμε πὼς περάσαμε ἀπὸ τὴν γλῶσσα τοῦ Ἐλύτου, στὴν γλῶσσα τοῦ ἀλήτου. Συνέχεια
«….
Ὁ καθηγητὴς Γιάννης Σακελλαράκης, σὲ μίαν συζήτηση γιὰ τὴν Κύμη καὶ τὸ Ἀλφάβητό της, ποὺ μετεφέρθη στὴν Μεγάλη Ἑλλάδα τῆς Ἰταλίας καὶ ἔγινε τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους Λατινικὸ Ἀλφάβητο, μὲ τὸ ὁποῖο γράφουν ὄλες οἱ Χῶρες τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου. Συνέχεια
Μαθήματα ἑλληνικῆς γλώσσης.

Δὲν εἶναι λίγες οἱ φορὲς ποὺ ἐπικαλοῦμαι τὴν ῥήση τοῦ φιλοσόφου Ἀντισθένους : «ἀρχὴ σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις».
Αὐτὴν τὴν φορά, στὸ στόχαστρο εἶναι ἡ λέξις «ἑωσφόρος». Ἡ λέξις αὐτή, εἶναι σύνθετος ἐκ τῶν «ἕως» καὶ τὸ «φέρω». Ἀποδίδεται δὲ ὡς: «ὁ φέρων τὸ ἐώς», δηλαδὴ ἐκεῖνος ποὺ φέρνει τὸ πρωινὸ φῶς τῆς αὐγῆς, καθὼς «ἕως» δὲν εἶναι ἁπλῶς τὸ φῶς, ἀλλὰ τὸ πρωινὸ φῶς τῆς αὐγῆς. Ὡς προσωνύμιον, ἀποδίδεται στὸν ἱερὸ Ἀπόλλωνα, λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἐλέγχει τὸν ἤλιο. Συνέχεια
Ἡ ἐτυμολογία τῆς λέξεως «Κύπρος»
«Ἡ Κύπρος ὀνομάσθηκε μὲ τὸ ὄνομα αὐτό, διότι εἶναι τὸ νησὶ τῆς Ἀφροδίτης, ἴδιον τῆς ὁποίας εἶναι νὰ πορίζῃ, νὰ προσπορίζῃ ποὺ λέμε σήμερα, νὰ προμηθεύῃ τὴν κύησι, τὴν ἐγκυμοσύνη, μέσῳ τῆς ἐρωτικῆς ἐπαφῆς.
Necessary = ἀπαραίτητον, ἐκ τοῦ στερητικοῦ προθέματος νῆ (νῆ-νεμία) καὶ τοῦ ῥήματος χηδέω, ἐκ τοῦ χάζω (=ἀποστερῶ).