Στίς 7 Ἰουλίου, σέ ἕνα κλασικό γερμανικό ἐστιατόριο στά περίχωρα τοῦ Βερολίνου, μέ οἰκοδεπότη τόν Γερμανό ὑπουργό Οἰκονομικῶν, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε καί προσκεκλημένο τόν Ἕλληνα ὁμόλογό του, Εὐάγγελο Βενιζέλο, ἔκλεισε ἡ συμφωνία «ἀποβάσεως» τῶν γερμανῶν ἐπιχειρηματιῶν στήν Ἑλλάδα ἡ ὁποία προβλέπει, μεταξύ ἄλλων, τήν ἐκποίησιν Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ δημοσίου καί τοῦ εὑρυτέρου δημοσίου τομέως στήν γερμανική πλευρά. Τό δεῖπνο, τό ὁποῖον προηγήθηκε τῆς συνόδου τῶν Βρυξελλών γιά τήν «σωτηρία» τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ εὐρώ, θεωρεῖται ἀπό τούς γνωρίζοντες ὡς τό μεγαλύτερο deal τῆς γερμανικῆς πλευρᾶς μέ εὐρωπαϊκή χώρα καί δή μέ χώρα πού ἀνήκει στήν ζώνη τοῦ εὐρώ, σέ μιά χρονική περίοδο, μάλιστα, κατά τήν ὁποίαν τό Βερολῖνο ἀντιμετωπίζει μέ τρόμο τήν ἀλλαγή ἰσορροπιῶν στά ποσοστά τῶν ἐξαγωγῶν του. Συνέχεια →