Τὸ κάλλος καὶ ἡ ἀρίστη παιδεία,
ὁδήγησε τὸ πνεῦμα τῶν προγόνων μας,
εἰς τὴν δημιουργίαν μας.
Ἐμεῖς ἡ Εἰρήνη,
ἐμεῖς ὁ Ἀγών,
ἐμεῖς ἡ Ἐλευθερία.
Καὶ ἐστὶν Κότινος δι’ὑμᾶς,
ἐκ τῶν ἀρίστων πρὸς τοὺς ἀρίστους!

Περάσαν χρόνοι μεγαλωμένοι
Συνέχεια →

Τρία χρόνια ἐπέρασαν ἀπὸ τότε ποὺ ἡ κόρη μου, 

μὲ ἔπεισε νὰ ἀγοράσωμεν ὑπολογιστήν.

Δηλώνω σήμερα, ἔχοντας σῶας τὰς φρένας,

ἔνοχος!

Εἶμαι ὁ ὑπαίτιος, ὁ ἀρχηγὸς καὶ ὁ Ἠθικὸς Αὐτουργός,

τῆς μεγάλης τῶν Ἑλλήνων ἐπαναστάσεως, Συνέχεια →

Μακεδονία

Μίαν φορὰν κι ἕναν καιρόν,
γυρολογοῦσε ὁ ἥλιος μοναχός·
πότες ὁμιλοῦσε σ’ ἀψηλά βουνὰ,
πότες σὲ περιγιάλια ζηλευτά.

— Ἀκοῦστε με τοὺς ἔλεε,
ἐδῶ εἶναι Ἑλλάδος γῆ·
ἐδῶ γεννήθηκε ὁ Φώς,
ἐδῶ ὁ Ἐλεύθερος, ὁ Λόγος, ἡ Πνοή…

Συνέχεια →

Ἡ ἄλλη πλευρὰ

Τὰ χεὶλη της αἷμα ἔσταζαν,
καθὼς ἀργὰ ἀνασήκωνε ἀπὸ τὴν γῆς τὸ κορμί της.
Τότες, τρομαγμένον τὸ φῶς τοῦ φεγγαριοῦ,
μὲ λαχτάραν χρύσωσε τὸ προσωπόν της
κι ἦταν οἱ στάλες πλάι ἀπ’ τὰ χείλη της,
μιὰ εὐμορφιά…

Κύτταξε ἀψηλά,
καθὼς ἐμπρός της ὁ νέκυος τῆς ἔδινε ζωήν
κι ἔπειτας,
τὸν κόσμον ἔτρεφεν τῆς νυκτός. Συνέχεια →

Τὸ νέο βιβλίον τοῦ ἀγαπημένου μου φίλου Δημητρίου Δεσποτάκη εἶναι γεγονός!Δὲν τὸ ἔχω ἀκόμη πάρει στὰ χέρια μου, ἀλλὰ κρίνοντας ἀπὸ τὰ ἤδη ἔργα του, γνωρίζω ἐκ τῶν προτέρων πὼς θὰ εἶναι πάλι γεμάτο Ἑλλάδα, Ἔρωτα καὶ Φῶς!

Συνέχεια →