10 Μαρτίου1862
Ὁ Λίνκολν ἐκδίδει χαρτονόμισμα καὶ δολοφονεῖται.

Ὁ Ἀβραὰμ Λίνκολν ἀντιστεκόταν στὴν πίεση τῶν ἑβραίων τραπεζιτῶν, ποὺ ἤθελαν νὰ δανείσουν τὴν Ἀμερικὴ μὲ ὑπέρογκα ληστρικὰ ἐπιτόκια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔβλεπε ὅτι δεν θὰ ξεχρέωνε ποτέ.
Ἔτσι ἐτάσσετο ὑπέρ του ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τὸν ἔλεγχο τοῦ δημοσίου χρήματος καὶ να τὸ ἐκδίδῃ ὅπως ἄλλωστε ὑπαγορεύεται καὶ ἀπὸ τὸ σύνταγμα. Συνέχεια →

Σημεῖον σταθμός, γιὰ τὸν προβληματισμό μου, ἀναφορικῶς μὲ κάποιους μεγάλους φόνους στὴν διάρκεια τῆς γνωστῆς μας ἱστορίας, ἐστάθη μία συζήτησις μὲ κάποιον, πρὸ ἐτῶν, ποὺ μελέτησε πολὺ προσεκτικὰ τὸν τρόπο δολοφονίας τοῦ Κένεντυ καὶ τοῦ Καποδιστρίου.
Τρόπος, ποὺ κατ’ αὐτόν, ἦταν ἀκριβῶς ἴδιος καὶ περιελάμβανε μίαν φονικὴ σφαίρα (Μόνον!!!) ποὺ εἰσῆλθε ἀπὸ τὴν κάτω πλευρὰ τοῦ κρανίου τῶν φονευθέντων αὐτῶν ἡγετῶν.
Ἐὰν οἱ παρατηρήσεις του εἶναι ὀρθές, τότε οὔτε οἱ Μαυρομιχαλαῖοι, μὰ οὔτε κι ὁ Ὄσβαλντ, ἦσαν δολοφόνοι, παρὰ κάποιοι ἄλλοι, δίπλα σὲ αὐτοὺς τοὺς ἄνδρες, ποὺ μποροῦσαν νὰ σκοτώσουν δίχως νὰ γίνουν ἀντιληπτοὶ καί, ποὺ πολὺ πιθανόν, νὰ ἔπεσαν μὲ τὰ σώματά τους, ἐπάνω σὲ αὐτοὺς τοὺς ἄνδρες, τάχα μου γιὰ νὰ τοὺς προστατεύσουν.
Σημαντικὴ λεπτομέρεια: δίπλα στὸν Καποδίστρια, ἀλλὰ καὶ στὸν Κένεντυ, ὑπῆρχαν σωματοφύλακες. Συνέχεια →