Ἄρθρον τοῦ Νικολάου Μπάτσου
Γιὰ τὴν θέση τῆς ἀρχαίας Κυρτώνης σήμερα ἐρίζουν δύο τοποθεσίες.
Ἡ μιὰ εἶναι 5 χιλιόμετρα δυτικὰ ἀπὸ τὸ Μαρτῖνο τῆς Λοκρίδος, ποὺ θὰ τὴν συναντήσουμε στὴν θέση Φουνταριᾶ ἢ Μοναχοῦ, ἀνήκει στὸν Δ.Δ. Μαρτίνου καὶ παρουσιάζει ταύτιση τῶν περισσοτέρων θέσεων ἀπὸ τὴν ἀναφορὰ τοῦ Παυσανία στὰ «Βοιωτικά» (Θ 24), καὶ ταύτιση ἀπὸ τὸν περιηγητὴ William A. Olfather, ο ὁποῖος ἐπεσκεύθη τὸ Μαρτίνο καὶ τὴν περιοχὴ τὸ 1916. Συνέχεια
Οι «σύμμαχοι» μας απήλλαξαν από τους κομμουνιστές, που μας απήλλαξαν από τους Γερμανούς με τη βοήθεια των «συμμάχων».
Οι «σύμμαχοι» πάντα ξεφορτώνονται τους μισθοφόρους τους και τους αποκλείουν από την εξουσία του «απελευθερωμένου» προτεκτοράτου. (βλέπε 1821 με τους «επαναστάτες», βλέπε Αφγανιστάν με τους Ταλιμπάν, βλέπε παρτιζάνους στην Ιταλία και την Ελλάδα).
O Herzl, που ήταν άνθρωπος των Rothschild, στην κορυφή του Σιωνιστικού κινήματος, ο οποίος και είχε σκοπό την δημιουργία του Ισραήλ, «στήριξε», ή ορθότερα, πέτυχε, την σφαγή των Αρμενίων από τους Οθωμανούς. 
Οι Οθωμανοί είχαν συσσωρεύσει ένα τεράστιο χρέος προς τους Rothschild και υπήρχε στα σχέδια η παραχώρηση της γης του Ισραήλ έναντι του χρέους.
Μάλλιασε η γλώσσα μας εδώ και οκτώ χρόνια να αναδεικνύουμε την ισχύ των Rothschild.
Και μάλιστα όταν, έως σήμερα, δεν υπάρχει κάποιο συστημικό ΜΜΕ που νά τολμά να συλλαβίσει αυτό το επίθετο.
Στο παρακάτω άρθρο εξιστορείται το περίφημο επεισόδιο που προκλήθηκε κατά την επίσκεψη ενός τοκογλύφου εκ των Rothschild στην Ελλάδα επί Όθωνος. Συνέχεια
Ξάνθη ὑπὸ βουλγαρικὴ κατοχή. 1943
Ἡ κατοχή τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ξεκίνησε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941. Μέχρι τὰ τέλη Μαΐου τοῦ 1941, οἱ Γερμανοὶ εἶχαν ὑποτάξει τὸ σύνολο τῆς χώρας. Οἱ ἴδιοι διατήρησαν ὑπὸ τὸν ἔλεγχό τους, τὶς σημαντικότερες στρατηγικὰ περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν ἡ Ἀθήνα καὶ ἡ Θεσσαλονίκη, ἐνῶ ἡ ὑπόλοιπη χώρα μοιράστηκε σὲ ζῶνες ἐλέγχου τῶν συμμαχικῶν πρὸς τὴν Γερμανία χωρῶν, τῆς Ἰταλίας δῆλα δὴ καὶ τῆς Βουλγαρίας. Συνέχεια
«εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου
οὐ φαένεται· ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον
δαίμων —τὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόν—, ἀλλ᾽ ἔσται χρόνος
οὗτος, ὃ καί τιν᾽ ἀελπτίᾳ βαλὼν Συνέχεια
