Προσωπογραφία Χαριδήμου τοῦ Ὠρείτου καὶ Ἀθηναίου πολίτου.

Προσωπογραφία Χαριδήμου τοῦ Ὠρείτου καὶ Ἀθηναίου πολίτου.

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη
Ὁ Χαρίδημος ὑπῆρξε μία ἀντιφατικὴ προσωπικότητα μὲ ὑπέρμετρες φιλοδοξίες, ἂν βέβαια πιστεύουμε, ἔστω κατ’ ἐλάχιστον, ὅσα ἐκθέτει ὁ γνωστὸς ρήτορας καὶ πολιτικὸς Δημοσθένης στὸν λόγο του «κατ’ Ἀριστοκράτους», ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴ βασικὴ πηγὴ πληροφόρησης, σχετικῆς μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ κυρίως τὴ στρατιωτικὴ δράση καὶ τὸν χαρακτήρα τοῦ Χαριδήμου.

  1. Ὁ Χαρίδημος σύμφωνα μὲ τὸν ἀνωτέρω λόγο (παρ., 213) γεννήθηκε στὸν Ὠρεό (σ.σ., ἄγνωστο ἀκριβῶς πότε, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι ἦταν σύγχρονος τοῦ Δημοσθἐνους). Ἡ μητέρα του, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα παραμένει ἄγνωστο, ἦταν «πολῖτις» τοῦ Ὠρεοῦ, μιᾶς ἀπὸ τὶς τέσσερες σημαντικὲς τότε πόλεις τῆς Εὔβοιας. Ὁ ρήτορας ὄχι μόνο ἀποφεύγει νὰ ἀναφέρει τὸ ὄνομα καὶ τὴν καταγωγὴ τοῦ πατέρα του, ἀλλὰ τὸν θεωρεῖ νόθο, ὅπως ἀκριβῶς οἱ νὀθοι στὸ Κυνόσαργες τῆς Ἀθήνας. Παρεκβατικὰ σημειώνουμε ὅτι ἐκεῖ ὑπῆρχε Συνέχεια →

Μία φρικτὴ ἀπόδειξις τῶν ἐγκλημάτων τοῦ Θεοδοσίου.

Ἡ ἀνακάλυψις τμήματος τοῦ ὁμαδικοῦ τάφου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου κυριολεκτικῶς ἐστίβαξαν τὰ κομματιασμένα 17.000 πτώματα, οἱ στρατιῶτες τοῦ Θεοδοσίου, ποὺ ἀνέλαβαν τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν Θεσσαλονικέων, εἶναι μία δυστυχὴς ἀπόδειξις τοῦ ποιὸς πράγματι ἦταν ὁ Θεοδόσιος.
Σποραδικὲς ἀναφορὲς τῶν ἐγκλημάτων του, ἀπὸ ἐλαχίστους ποὺ ἐτόλμησαν, μέσα στὴν τρομοκρατία ποὺ ἀσκοῦσε ἡ ἀπάνθρωπη ἐξουσία του, μᾶς κατεδείκνυαν πὼς ναί, ἡ σφαγὴ συνέβῃ…
Καὶ τώρα ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη ἔρχεται νὰ ἀποδείξῃ πὼς ἕνα ἀπὸ τὰ φρικτότερα ἐγκλήματα, παγκοσμίως, μὲ αὐτοκρατορικὴ διαταγή, συνέβῃ… δὲν εἶναι μύθος… Συνέχεια →

Ὁ Ὅμηρος τραγουδάει καὶ χορεύει.

Ὁ Ὅμηρος τραγουδάει καὶ χορεύει.

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

 

 

Τὸ τραγούδι καὶ ὁ χορὸς εἶναι τόσο παλιὰ ὅσο καὶ ο κόσμος, καὶ δὲν εἶναι διόλου παράξενο ποὺ ὁ Ὅμηρος κάνει πλεῖστες ἀναφορὲς σὲ τραγουδιστές, σὲ τραγούδια καὶ σὲ χοροὺς μὲ ἀξεπέραστο τρόπο ποὺ μόνο ἐκεῖνος γνώριζε. Τὸ τραγούδι ἐκφράζει ἔντονα πάθη ψυχῆς,χαρά, λύπη, πόνο, νοσταλγία, ἔρωτα, ἐνῶ ὁ χορὸς εἶναι ὁλοκληρωμένη ἔκφραση τοῦ ψυχικοῦ κόσμου, διότι συνδυάζει ἁρμονικὰ τὸν λόγο, τὴ μελωδία, τὴ μουσικὴ καὶ τὴν κίνηση.

     Ἡ ἐπίκληση τῆς Μούσας στὸν πρῶτο στίχο τῆς Ἰλιάδος «Μῆνιν ἄειδε θεά» καθιστᾶ σαφῆ τὸν ρόλο τῆς θεᾶς καὶ τοῦ στιχοπλόκου. Ἡ πρώτη ἐγείρει καὶ ἐμπνέει τὴν φαντασία τοῦ δημιουργοῦ καὶ ὁ δημιουργὸς οἰστρηλατούμενος πλέκει μὲ μουσικὸ ρυθμὸ τοὺς στίχους, μὲ τοὺς ὁποίους ἐξυμνεῖ κλέα ἀνδρῶν. Οἱ σημασίες τοῦ ρήματος Συνέχεια →

Κι ἐκεῖνα τὰ συγχωροχάρτια…

Ποὺ εἶχαν πιάσῃ σκοινὶ κορδόνι καὶ πωλοῦσαν πρὸ κειμένου νὰ διασφαλίζουν τὴν νομιμοφροσύνη τῶν δούλων/ὑπηκόων/πιστῶν τους, εἶναι μία αἰσχρὴ περίοδος, ποὺ κράτησε πολλὰ πολλὰ χρόνια, στὴν ἱστορία τῆς ἁγίας ῥωμαϊκῆς (ἀνατολικῆς καὶ δυτικῆς) ἐκκλησίας, μὲ τὴν ἀνοχὴ τοῦ κάθε αὐτοκράτορος… (Γιὰ νὰ μὴν πῶ καὶ μὲ τὴν συνεργασία!!!)

Σέ τί χρησίμευαν;
Τί νά σᾶς πῶ; Συνέχεια →

Οἱ νεοδήμιοι. (β)

Κάποτε οἱ δήμιοι δὲν τολμοῦσαν νὰ ἐμφανίσουν τὸ πρόσωπό τους…
Τώρα τὸ ἐπιδεικνύουν ὑπερήφανοι…

Οἱ νεοδήμιοι. Ἤ ἄλλως, ἐὰν θέλουμε νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, οἱ ΤΑΛΙΜΠΑΝ!!!
Ναί, περὶ ΤΑΛΙΜΠΑΝ πρόκειται…
Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ πασχίζουν νὰ μὲ ὑποχρεώσουν νὰ πιστέψω αὐτὸ ἤ τὸ ἄλλο ἤ τὸ παράλλον, ὡς τμῆμα τῆς …πολιτικῆς τους ὀρθότητος.
Ποιός τούς ἔδωσε τήν ἄδεια καί τό ἐλεύθερον νά καταστρατηγοῦν, νά καταπατοῦν καί νά ἀκυρώνουν τήν κοινή λογική;

Ἡ ἀντίληψίς τους γιὰ τὸ ὡραῖον, γιὰ τὸ δίκαιον καὶ τὸ ἠθικόν… Συνέχεια →

Σπουδαῖαι προσωπικότηται…

Ὁ λόρδος Σάιλας Τσάλονερ Πίττυ-ντε λα Μότ, βαρωνέττος τοῦ Πίκεριν (1830-1913).
Ἡρωικὸς κυβερνήτης τῆς θωρακοβάριδος HMS Tarantula, ποὺ ἡ θρυλικὴ μονομαχία της ἐν ταῖς θαλάσσαις τῆς Κογχιγκίνης καὶ τοῦ Τονκιναίου Κόλπου καθ᾿ ὑπερτέρων δυνάμεων τοῦ Σινικοῦ Αὐτοκρατορικοῦ Ναυτικοῦ, ἔφησεν ἐποχήν. Συνέχεια →