Ἡ Ἑνετικὴ πρέπει νὰ ὑπῆρξεν ἡ μακροβιωτέρα δημοκρατία ὅλων τῶν ἐποχῶν.
«Ἔζησε» ἀπὸ τὸ 697 ἔως τὸ 1797 μ.Χ. Δηλαδὴ 1100 ἔτη. Ἕνδεκα αἰώνας, ξεπερνώντας καὶ τὴν «μητέρα» της Κωνσταντινούπολιν.
Πέντε τρομερωτάτους πολέμους διεξήγαγε κατὰ τῆς ἐλεεινῆς Ὀθωμανίας καὶ δεκάδας ἄλλους κατὰ χριστιανικῶν ἐθνῶν.
Ὑπέστη καὶ τρεῖς παπικοὺς ἀφορισμούς, ἐπειδὴ οἱ αὐθένται τοῦ προπυργίου αὐτοῦ τοῦ Χριστιανισμοῦ, εἶχον ὡς ἀξίωμα τὸ «Πρῶτα Ἑνετὸς καὶ ἔπειτα Χριστιανός»… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Περὶ τοῦ πλαστοῦ «ὄρκου τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου».
Περὶ τοῦ πλαστοῦ «ὄρκου τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου», ἔμπλεου διεθνιστικῆς προπαγάνδας, ποὺ περιφέρουν κάποιοι ἐπιτήδειοι – καὶ δεῖτε τὶ εἴδους:
«…Αὐτὸ εἶναι γνωστὴ ἱστορία ποὺ κρατάει χρόνια.
Ὁ ὅρκος δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο ἀπὸ μία συγγραφικὴ δημιουργία ποὺ τὴν ἔγραψε ὁ Ζαλόκωστας, βάσει λογοτεχνικῆς ἀδείας, πολὺ ἀργότερα, τὸ 1951. Πῆρε ἀφορμὴ ἀπὸ μία πρόταση τοῦ Πλούταρχου κι ἔγραψε αὐτὸν τὸν «ὅρκο» ποὺ τὸν ἀπέδωσε στὸν Μ’ Ἀλέξανδρο. . Ψάξε νὰ βρεῖς τὸ ἔργο τοῦ Ζαλοκώστα ποὺ τὸν ἀναφέρει, καὶ θὰ καταλάβεις τί σου λέω…» Συνέχεια
Οἱ σταλινικὲς διώξεις.
Μια από τις πλέον άγνωστες σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, αποτελούν οι διώξεις κατά των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης που ξεκινούν το 1937 και τερματίζονται το 1949, με τη μαζική και βίαιη μεταφορά της πλειονότητας των ελληνικών πληθυσμών του Καυκάσου στην Κεντρική Ασία.
Οι πολυάνθρωπες ελληνικές κοινότητες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, υπήρξαν καρπός της πανάρχαιας ελληνικής παρουσίας στον παρευξείνιο χώρο και της έντονης ρωσοτουρκικής αντιπαράθεσης, που καθόρισε και την τελική μορφή της περιοχής αυτής. Η οριστική διαμόρφωση της φυσιογνωμίας των ελληνικών κοινοτήτων συμπίπτει με τη Μικρασιατική Καταστροφή, όταν χιλιάδες πρόσφυγες από το Μικρασιατικό Πόντο κατακλύζουν τις ρωσικές περιοχές. Η άρνηση των κυβερνήσεων της Ελλάδας μετά το 1928, να επιτρέψουν την κάθοδο των προσφύγων αυτών -κάτι που ήταν επιβεβλημένο, εφόσον οι πρόσφυγες αυτοί καλύπτονταν από τη Συνθήκη της Λωζάννης- οδήγησε στον εγκλωβισμό τους στη σοβιετική επικράτεια.[3] Συνέχεια
Ὁ νομικὸς ὁρισμὸς τῆς γενοκτονίας.
Ὁ νομικὸς ὁρισμὸς τῆς γενοκτονίας ὅπως ἰσχύει βάσει τῆς Συνθήκης περὶ Γενοκτονίας τοῦ ΟΗΕ:
“Ἄρθρο II: Γενοκτονία σημαίνει ὁποιαδήποτε ἀπὸ τὶς ἀκόλουθες πράξεις ποὺ διαπράχθησαν μὲ σκοπὸ νὰ καταστρέψουν, μερικῶς ἢ ὁλικῶς, μία κρατική, ἐθνική, φυλετικὴ ἢ θρησκευτικὴ ὁμάδα: Συνέχεια
Ἡ «Ἑλληνική Ἐπιχείρησις» τοῦ στάλιν (1937-1949)
πατῆστε στὴν εἰκόνα γιὰ νὰ διαβάσετε
Σᾶς παραθέτω τὸ σχόλιον ποὺ ἔκανα στὴν σελίδα τοῦ Βλάσση Ἀγτζίδη, ἐδῶ:
Κάθε φορὰ ποὺ διαβάζω (ξαναδιαβάζω γιὰ τὴν ἀκρίβεια, διότι τὰ τελευταῖα χρόνια πλέον ἀσχολοῦμαι μόνον μὲ αὐτά) τμήματα ἱστορίας ποὺ ἀφοροῦν σὲ γενοκτονίες, ὄχι μόνον τῆς φυλῆς μας, αἰσθάνομαι σὰν νὰ εἶμαι ὁ κάθε γενοκτονημένος, ὁ κάθε βιασμένος, ὁ κάθε διωχθής… Αἰσθάνομαι σὰν νὰ εἶμαι ἕνας ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς ποὺ χάθηκαν καὶ δὲν θὰ μάθουμε ποτὲ τὸ ποιοὶ ἦσαν, τὸ ἐὰν ἦσαν καλοὶ ἤ κακοὶ καὶ τὸ ἐὰν τοὺς ἐπέτρεπαν νὰ ζήσουν, τὸ ποῦ καὶ πῶς θὰ κατέληγαν. Συνέχεια
Τὸ ὁμόπλευρον τρέξιμον τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων.
Ἄν παρατηρῆ κανεῖς προσεκτικὰ τοὺς ἀρχαιοελληνικοὺς ἀμφορεῖς διαφόρων περιόδων, που παριστάνουν ἀθλητὲς που τρέχουν, θὰ διαπιστώση μία ἄγνωστη, σὲ πολλούς, λεπτομέρεια. Ἡ λεπτομέρεια αὐτὴ ἀφορᾶ στὴν τεχνικὴ τοῦ τρεξίματος τῶν ἀρχαίων. Συνέχεια