Τώρα τελευταῖα διαβάζω ὅλο καὶ συχνότερα ἄρθρα σὲ ἐπιστημονικὲς στῆλες γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ὅλα αὐτὰ συμπλέουν σὲ μίαν «βάσι» ποὺ λέγεται «ἔξοδος ἀπὸ τὴν Ἀφρική». Ἡ ὁποία, κατ’ αὐτοὺς πάντα, εἶναι δεδομένη.
Διαφωνῶ παντελῶς. Ἐπιστημονικὰ τὸ στηρίζω στὰ ὅλο καὶ περισσότερα εὑρήματα ποὺ βλέπουν τὸ Συνέχεια
Τὸ «θέμα Κύπρος» σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν Καραμανλῆ, ἐμένα πλέον, μὲ παραπέμπει σὲ συνειδητὸ ξεπούλημα, μὲ στόχο τὴν ἀνέλιξι τοῦ Καραμανλῆ πολιτικῶς. Αὐτὸ ἄλλως τε βγαίνει πλέον ἀπὸ ὅλο καὶ περισσότερες καταγγελίες, μαρτυρίες καὶ βιογραφίες τῆς ἐποχῆς.
Σήμερα μία ἀκόμη καταγραφὴ ἀπὸ τὸν Φιλίστορα ποὺ ἁπλῶς ἐπιβεβαιώνει τὰ γνωστά: «ἡ Κύπρος κεῖται μακράν» γιὰ τὸν «ἐθνάρχη»… Ἢ ἄλλως, γιὰ κάθε πρόσωπο ποὺ πέρασε ἀπὸ τὶς κυβερνητικὲς καρέκλες τοῦ τόπου μὲ μοναδικόν του στόχο τὴν προσωπική του προβολή, θυσιάζοντας κάθε ἠθικὸν καὶ δίκαιον.
Ἀκόμη κάποιοι νοσταλγοὶ τοῦ δοσιλογισμοῦ του τὸν ὑμνοῦν… Ντροπή τους καὶ ντροπή μας.
Η πολιτική κρίση του 1955 και η ανάδειξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην εξουσία (5 Οκτωβρίου 1955)
«Όταν οι μαύρες θύελλες σηκώνουν μαυρισμένα κύματα, οι άνθρωποι στέκουν όρθιοι στην πλώρη και προσεύχονται στα θεϊκά παιδιά του Δία και σφάζουν άσπρα αρνιά. Τότε αμέσως γαληνεύουν τα κύματα της αφρισμένης θάλασσας και ο διάπλους γίνεται εύκολος και ακίνδυνος».
Ομηρικός ύμνος
Ο ΜΥΘΟΣ
Σύμφωνα με τον μύθο, οι δίδυμοι ήρωες Διόσκουροι, Κάστορας και Πολυδεύκης, γεννηθήκαν στον Ταΰγετο, το μεγάλο βουνό της Σπάρτης και του Ταινάρου, έτσι είναι κατεξοχήν ήρωες δωρικής καταγωγής.
Στην Σπάρτη, ο βασιλιάς Τυνδάρεως, είχε για γυναίκα του την πανέμορφη Συνέχεια
Τὸ θέμα μὲ ἔχει ἀπασχολήσει ἀρκετὲς φορές. Ἡ ἀλήθεια τῆς δηλώσεως εἶναι ἕνα ζήτημα ποὺ χρήζει ἐρεύνης ἀλλὰ καὶ ἀμφισβητήσεως.
Δὲν διαφωνῶ μὲ τὴν εἰκόνα ποὺ διακρίνουμε καὶ ποὺ ἔχει πράγματι παγιώσει τὴν ἀπομάκρυνσί μας ἀπὸ κάθε στοιχεῖο πολιτισμοῦ, ἐθνικῆς ταὐτότητος καὶ ἱστορικῆς γνώσεως. Πράγματι, εἶναι πάρα πολλοὶ οἱ παράγοντες ποὺ ἔχουν συμβάλλει στὴν σημερινὴ κατάντια, μὲ προεξάρχοντα τὴν συνειδησιακὴ μας ἀποδόμησι.
Εἴμαστε λαὸς δυσκολοκυβέρνητος. Πραγματικότης. Ἀλλὰ αὐτὸ συνέβη πότε; Ἀπὸ γεννήσεώς μας; Ἀπὸ ὑπάρξεως κόσμου; Ἔχουμε μία δομὴ σκέψεως τέτοια ποὺ μᾶς δίδει ἀνάσα πνευματικῆς ἐλευθερίας. Γιὰ νὰ μᾶς κυβερνήσῃ κάποιος πρέπει Συνέχεια
Στὴν ἀρχὴ σκέφθηκα νὰ μὴ τὸ δημοσιεύσω. Μὲ πόνεσε πάρα πολὺ ὅλη αὐτὴ ἡ ἀθλιότης τῶν «ἑταίρων» μας καὶ μοῦ ἐξύπνησε μνῆμες ἀπὸ μίαν ἄλλην γενοκτονία, ἕνα ἄλλο ὁλοκαύτωμα, αὐτὸ τῶν παππούδων μας ἀπὸ τὸν Πόντο καὶ τὴν Μικρὰ Ἀσία.
Μετὰ ὅμως, οἱ δεύτερες σκέψεις μὲ βοήθησαν νὰ τὸ δῶ διαφορετικά. Πρέπει νὰ γνωρίζουμε. Πρέπει νὰ ξέρουμε μὲ ποιούς συνδιαλεγόμαστε. Πρέπει νὰ ἔχουμε ἀπόλυτο ἐπίγνωσι, ἀκόμη καὶ τώρα, γιὰ τὸ εἶδος καὶ τὸ ποιὸν τῶν Γερμανῶν.
Πιστεύω βαθύτατα πὼς ὄταν κάποιος διαπράττει μίαν φορὰ κτηνωδίες, μπορεῖ νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνῃ διαρκῶς, ἐὰν δὲν τιμωρηθῇ. Ὅπως ὁ Τοῦρκος γιὰ Συνέχεια
Ἀρκετὲς φορὲς ἔχω γράψει γιὰ τὴν μοναδικὴ σχέσι τῶν προγόνων μας μὲ κάθε μεριὰ τοῦ πλανήτου. Τὰ εὑρήματα, ἂν καὶ σπάνια κάποιες φορές, ὑπαρκτά ὅμως καὶ μοναδικὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα τῶν ἰσχυρισμῶν μου.
Πολλοί, ἀκόμη καὶ «εὑρέως ἀποδεκτοί» «ἐπισήμονες», εἶτε τὰ ἀποκρύπτουν, εἶτε τὰ ἀγνοοῦν, εἶτε κι ἀκόμη τὰ καταστρέφουν. Οἱ λόγοι; Μοῦ εἶναι ἀδιάφοροι. Τὸ οὐσιῶδες εἶναι πὼς ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ τὴν τόσο καταστροφικὴ δράσι κάποιων, ἡ ἀλήθεια ξεπηδᾶ φωτεινὴ καὶ ἀπαστράπτουσα.
