Ἐχθὲς στὸ ἄρθρον «ἡ Μακεδονία στὸ Λοῦβρο» ἔγινε ἀναφορὰ γιὰ τὶς Μαγεμένες. Ἀναζητῶντας στὸ διαδίκτυο κάποια περισσότερα στοιχεῖα, ἔπεσα σὲ μίαν ἀνάρτησι τοῦ ΙΧΩΡ, ἡ ὁποία ἀναφέρει τὴν ἐπιστροφὴ τῶν … ἀντιγράφων τους στὴν Θεσσαλονίκη.
Μεγάλη ἐπιτυχία; Θὰ ἔλεγα πὼς ἡ μεγαλυτέρα ἐπιτυχία τῶν ὅσων βιώνουμε εἶναι ἡ πλήρης ἀποδόμησις! Ἔχει φθάσει στὰ ὅρια τοῦ γελοίου ἡ προσπάθεια ὅλων αὐτῶν γύρω Συνέχεια
Οι αρχαίοι Κρήτες της μινωικής περιόδου είχαν τόσο εξειδικευμένη γνώση για τους θαλάσσιους οργανισμούς και τους έχουν απεικονίσει με τέτοια τελειότητα σε διάφορες παραστάσεις, ώστε μετά από 3.500 χρόνια τουλάχιστον, οι σημερινοί επιστήμονες της θαλάσσιας βιολογίας να μπορούν να ταξινομήσουν με τη σύγχρονη επιστημονική γνώση ανά είδος και γένος.
Ταυτόχρονα χρησιμοποιούσαν θαλάσσια όστρακα σε θρησκευτικές τελετουργίες και είχαν πολύ σημαντική συμβολική βαρύτητα στον μινωικό πολιτισμό.
Αυτά είναι μερικά από τα ερευνητικά αποτελέσματα του Συνέχεια
Οι Ινδιάνοι Ναυάχος και η γλώσσα Αθαπάσκαν
Η ινδιάnικη φυλή με όνομα Navahos – Ναυαγοί, που προέρχεται από μη Ινδιάνους, αφού αυτοί δεν έπλεαν στη θάλασσα αλλά με καγιάκ (δερμάτινες ελαφρές λέμβους) διαπλέουν λίμνες και ποταμούς, προφανώς προήλθε λόγω επαφής με ναυαγούς Αργοναύτες εκπολιτιστές. Τιμητικά οι σωτήρες τους Ινδιάνοι έλαβαν την ονομασία Ναυάχος. Του αρχηγού των Αργοναυτών Ιάσονος, Ηρακλέους ή άλλου τινός ουδέποτε πρόφεραν το όνομα ως ιερό, αλλά τον εκάλουν (ιερώνυμο) jeronymo. Για τούτο ο τελευταίος μέγας αρχηγός τους εκλήθη Jeronymo. Σημειωτέον ότι ο αρχηγός Jeronymo με τον Natchez (Απάτσι), παράνομοι όντες, φωτογραφήθηκαν στο στρατόπεδο του πρώτου στο Tombstone της Αριζόνας (Εγκυκλοπαίδεια «Colliers» σελ. 85, τ. 10).Οι Ναυάχος ανεύρον τους οικισμούς των Ανασάζι, σιωπηλούς και Συνέχεια
Χάλκινα φύλλα δρυός με έκτυπη απόδοση των νευρώσεων. Ιερό του Διός στη Δωδώνη (ανασκαφές Κ. Καραπάνου)
Τὸ παρακάτω κείμενον ἔχει δημοσιεύσει ὁ Βισάλτης ἀπὸ τὴν Χλόη καὶ τοὺς Ἀνιχτευτές, ἐδῶ καὶ κάποιες ἡμέρες. Εἶναι ἀποκαλυπτικότατον καὶ μᾶς θυμίζει τὸν πραγματικὸ ῥόλο ποὺ ἔπαιξαν κάποιοι στὴν διάρκεια τῶν ἀγώνων τοῦ ἔθνους μας. Δὲν εἶμαι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δίδουν ἄφεσι ἀμαρτιῶν στὶς παρελθοντικές πράξεις Συνέχεια
Τώρα τελευταῖα διαβάζω ὅλο καὶ συχνότερα ἄρθρα σὲ ἐπιστημονικὲς στῆλες γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ὅλα αὐτὰ συμπλέουν σὲ μίαν «βάσι» ποὺ λέγεται «ἔξοδος ἀπὸ τὴν Ἀφρική». Ἡ ὁποία, κατ’ αὐτοὺς πάντα, εἶναι δεδομένη.
Διαφωνῶ παντελῶς. Ἐπιστημονικὰ τὸ στηρίζω στὰ ὅλο καὶ περισσότερα εὑρήματα ποὺ βλέπουν τὸ Συνέχεια
Τὸ «θέμα Κύπρος» σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν Καραμανλῆ, ἐμένα πλέον, μὲ παραπέμπει σὲ συνειδητὸ ξεπούλημα, μὲ στόχο τὴν ἀνέλιξι τοῦ Καραμανλῆ πολιτικῶς. Αὐτὸ ἄλλως τε βγαίνει πλέον ἀπὸ ὅλο καὶ περισσότερες καταγγελίες, μαρτυρίες καὶ βιογραφίες τῆς ἐποχῆς.
Σήμερα μία ἀκόμη καταγραφὴ ἀπὸ τὸν Φιλίστορα ποὺ ἁπλῶς ἐπιβεβαιώνει τὰ γνωστά: «ἡ Κύπρος κεῖται μακράν» γιὰ τὸν «ἐθνάρχη»… Ἢ ἄλλως, γιὰ κάθε πρόσωπο ποὺ πέρασε ἀπὸ τὶς κυβερνητικὲς καρέκλες τοῦ τόπου μὲ μοναδικόν του στόχο τὴν προσωπική του προβολή, θυσιάζοντας κάθε ἠθικὸν καὶ δίκαιον.
Ἀκόμη κάποιοι νοσταλγοὶ τοῦ δοσιλογισμοῦ του τὸν ὑμνοῦν… Ντροπή τους καὶ ντροπή μας.
Η πολιτική κρίση του 1955 και η ανάδειξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην εξουσία (5 Οκτωβρίου 1955)
