Ἐχθὲς ἡ Μοῖρα θέλησε νὰ πάρῃ τρεῖς; τέσσερις; ζωὲς ἀπὸ τὸν δρόμο. Μία τραγικὴ κατάληξις γιὰ αὐτοὺς καὶ τοὺς οἰκείους τους. Δὲν θέλησα νὰ τὸ σχολιάσω πέραν ἀπὸ τὴν διαπίστωση τῆς τραγικότητος τοῦ συμβάντος. Εἶδα -ὅμως- πολλὰ σχόλια γεμάτα σαρκασμό, χαιρεκακία, εἰρωνεία…
Ἐπειδὴ κάθε ἡμέρα ὅλοι συζητᾶμε τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια, θὰ πρέπη νὰ κατανοήσουμε πλέον ὅλοι τὰ αὐτονόητα.
Τὸ εἶχα γράψη καὶ παλαιότερα… …ἀλλὰ ἡ ἐπανάληψις μήτηρ πάσης μαθήσεως…
«Ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἐξαρτᾶται νὰ προετοιμασθοῦν γιὰ τὸν Πόλεμο…. Ἀπὸ τὸν στρατὸ τοῦ Ἰσραῆλ ἐξαρτᾶται ἡ διεξαγωγὴ τῆς μάχης, μὲ ἀντικείμενον τὴν ἵδρυσιν τῆς παγκοσμίου ἰσραηλινῆς αὐτοκρατορίας»…
Ἦταν 28 τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1943. Κατοχὴ, πείνα καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ θρηνῇ ἐπάνω στὸ φέρετρο τοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ. Ἡ κηδεία τοῦ ποιητοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ, ποὺ ἔγινε στὸ Α΄ νεκροταφεῖο τῶν Ἀθηνῶν, ἐξελίσσεται σὲ μεγάλη ἀντικατοχικὴ ἐκδήλωση, μὲ τὴν συμμετοχὴ χιλιάδων κόσμου καὶ ὁ Ἄγγελος Σικελιανός, νὰ ἀπαγγέλῃ τὸ συγκλονιστικὸ «Ἠχῆστε σάλπιγγες…»
ἀφῆστε το νὰ γίνῃ χωράφι…
