Διαβιοῦμε σὲ ἕναν κόσμο τέτοιον, ὅπου μάθαμε νὰ «προσαρμοζόμεθα» τόσο, ὅσο νὰ «χωροῦμε» μέσα σὲ ὅλο καὶ στενότερα ὅρια. Ὅρια τέτοια ποὺ πλέον δὲν κρίνονται, δὲν ἐπανεξετάζονται καὶ διαρκῶς μᾶς ἀπομειώνουν τὰ πεδία δράσεως. Ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ ἀσφυκτικοῦ, μὲ αὐξητικὲς τάσεις πιέσεως, σκηνικοῦ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καὶ νὰ ἐπιβιώνουμε καὶ νὰ ἀνθέχουμε ἀλλὰ καὶ νὰ στηρίζουμε, κατὰ … Συνέχεια
Τέταρτοι στὴν σειρὰ τῶν δημοφιλεστέρων ὀνομάτων στὸν Ἑλληγνικὸ πληθυσμό. 380.000 Γιάννηδες καὶ 130.000 Ἰωάννες περιμένουν σήμερα εὐχές!
Κάθαρσις ἀπὸ ἐδῶ ἀκούγεται… Νὰ πᾷν οἱ κλέφτες στὴν φυλακή, ἀκούγεται παρὰ πέρα… Νὰ ἐπιστραφοῦν τὰ κλαπέντα, ἀναμένουν πολλοί… Νά, τέλος πάντων, μὲ κάποιον τρόπο, ἐὰν καὶ ὅσο εἶναι δυνατόν, νὰ διορθώσουμε αὐτὰ ποὺ ἔχουμε, τὰ χαλασμένα, τὰ βρώμικα, τὰ γκρεμίδια… Δῆλα δὴ αὐτὸ τὸ ἄῤῥωστο σῶμα, τὸ μολυσμένο, τὸ βρωμερὸ νὰ τὸ κρατήσουμε, γιὰ … Συνέχεια
Γιὰ νὰ ξεκινήσῃ κάτι πρέπει νὰ τὸ ἐπιλέξουμε. Ἐὰν ἡ ἀπόφασις εἶναι δική μας, τότε, ὅσες δυσκολίες καὶ νὰ ὑπάρξουν, μᾶλλον εἴμαστε ἀποφασισμένοι νὰ τὶς ἀντιμετωπίσουμε καὶ νὰ τὶς ξεπεράσουμε.
Καί, μετά, ἐὰν τὸ ἐπιτύχουμε, ξεκινᾶμε γιὰ νὰ τὴν ὑπερασπισθοῦμε. Θεωρητικῶς θὰ ἔπρεπε ὅλοι μας νὰ ἔχουμε κοινό μας σκοπό, δίχως ἐνστάσεις καὶ ἀντιῤῥήσεις, τὴν προάσπισιν τῆς Πατρίδος. Λίγο ὅμως ἡ πολυετὴς καὶ συστηματική μας λοβοτομή…
Κι ἀπὸ ἐκεῖ, ὅταν ῥιζώσῃ, δὲν ξεκολλᾶ… Πολλὲς κουβέντες θὰ ἀκούσουμε γιὰ αὐτήν… Πολλὲς παραστάσεις θὰ δοῦμε… Πολλὰ θὰ διαβάσουμε… Μὰ τὴν Πατρίδα, ὅσοι, ὁλίγοι τὴν αἰσθάνονται, δὲν τὴν ἀντιλαμβάνονται μέσα ἀπὸ φωνές, ἀναγνώσματα, τραγούδια, λόγους, ζωγραφιὲς ἤ ἐλπίδες. Τὴν Πατρίδα ἤ τὴν ἔχῃς, ἤ δὲν τὴν ἔχῃς, πάντα στὴν Καρδιά!
