Δὲν κερδίζονται οἱ μάχες μὲ ἡττοπάθειες

Δὲν κερδίζονται οἱ μάχες μὲ ἡττοπάθειες

Κι ἐμεῖς μόλις τώρα ξεκινήσαμε νὰ δίδουμε μάχες… Μὰ ἔχουμε πολλὲς ἀκόμη ἐμπρός μας, ἔως νὰ φθάσουμε στὴν ἱερᾶ ἐκείνη στιγμὴ ποὺ θὰ δώσουμε τὴν ἐσχάτη Μάχη τῶν Μαχῶν.

Ῥαγιάδες…

Ῥαγιάδες…

Ἀκόμη ἐτούτη ἡ ἄνοιξις, ῥαγιάδες, ῥαγιάδες… Ἀκόμη νὰ φανῇ.. Κι ἐμεῖς ὅλο καὶ περισσότερο ῥαγιάδες… Ῥαγιάδες ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνονται τὸν ῥαγιαδισμό τους… Ῥαγιάδες ποὺ καλο-ἐβολεύθησαν στὸ να παραμένουν γονατιστοὶ καὶ δὲν ἀντιλαμβάνονται πὼς καλλίτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερη ζωή, παρὰ σαράντα χρόνια σκλαβιὰ καὶ φυλακή.

Εἰς πείσμα τῶν καιρῶν…

Εἰς πείσμα τῶν καιρῶν…

Ἐμεῖς ὀφείλουμε, ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, κάθε μας στιγμή… …νὰ ἀνορθώσουμε τὸ αἴσθημα τῆς αὐτοεκτιμήσεώς μας, ὡς λαός… …νὰ μεγαλώσουμε μέσα μας τὰ πρότυπα… …νὰ γευθοῦμε ἀπὸ τὸ ἀθάνατο κρασὶ τοῦ ’21 τὴν χαρὰ τῆς Ἐλευθερίας…