Ἄς εἶναι σήμερα, Φίλες καὶ Φίλοι μου, μία καλὴ ἡμέρα, ποὺθὰ τὴν διακρίνη ἡ Ἑλληνικὴ Σκέψις καὶ ἡ ἀρχὴ πολλῶν ἄλλων ἡμερῶν, ποὺ εὐχόμαστε νὰ ἔλθουν!!!
Ἄς φυλάξουμε μέσα μας λίγες ἀκτῖνες τοῦ Ἡλίου…
Εἶναι τόσο μεγάλη ἡ ἀνάγκη σήμερα τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἀναζητήσῃ νέους δρόμους, ἐναλλακτικούς, καὶ σαφῶς διαφορετικούς, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ γνώριζε ἔως σήμερα, ποὺ τελικῶς ἡ μόνη μας διέξοδος εἶναι τὸ νὰ στραφοῦμε πρὸς τὴν μοναδικὴ πηγὴ τοῦ φωτός, ποὺ μᾶς δίδει ἐνέργεια.
Θὰ πρέπη κάπου νὰ …«πατήσουμε»!!!
Ἡ σημερινή μας πραγματικότης ἐμπεριέχει τὸ στοιχεῖον τῆς καταῤῥεύσεως σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς καθημερινότητό μας. Ὅλα διαλύονται καὶ ὅλα, τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο, χάνονται μέσα ἀπὸ τὰ χέρια μας. Ἐμεῖς δὲ αἰσθανόμεθα, σὲ ἕναν μεγάλο βαθμό, μουδιασμένοι καὶ οἱ ζωές μας, ποὺ ἀδυνατοῦμε πρὸς ὥρας νὰ προστατεύσουμε ἱκανοποιητικῶς, ἀκολουθοῦ αὐτούς, τοὺς γενικούς, ῥυθμοὺς … Συνέχεια
Ἐὰν ξεμείνουμε ἀπὸ …σέλα…
Κάτι γιὰ νὰ γελάσουμε… Διότι τὸ γέλιο ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν ζωή μας… Κι ἐμεῖς σιγὰ σιγὰ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ βλέπουμε τὰ ἀστεῖα καὶ πάλι, μαζὺ μὲ τὰ εὐχάριστα…
Γίνε ἐσύ!!!
Εἶναι μία ἁπλῆ φρασούλα… Μία τόση δὰ σκέψις… Μία μεγάλη ἀπόφασις… Νὰ γίνω ἐγώ… Νὰ μὲ εὕρω, νὰ μὲ συναντήσω, νὰ μὲ κατανοήσω καὶ νὰ μὲ ἀγκαλιάσω… Νὰ γίνω αὐτὸ ποὺ ὀφείλω σὲ ἐμέναν καὶ στοὺς γύρω μου κι ὄχι αὐτὸ ποὺ μοῦ ὅρισαν οἱ συνθῆκες, οἱ καταβολὲς καὶ τὰ ψέμματα.
Τὸ τέλος σηματοδοτεῖ τὴν ἀρχὴ
Στὸν κόσμο μας οὐδέποτε ὑπάρχουν κύκλοι, ἀλλὰ σπεῖρες. Στὶς σπεῖρες ὅμως δὲν ὑπάρχει τέλος, μὰ ἀέναος κίνησις, ἐνᾦ ταὐτοχρόνως τὸ κάθε τέλος σηματοδοτεῖ ταὐτοχρόνως μίαν ἀρχή.