Διάλυσις τῶν πάντων…

Διάλυσις τῶν πάντων…

Δομές, κράτος, οἰκογένειες διαλύονται, κομματιάζονται, καταστρέφονται… Ὅλα σκορπίζονται καὶ ὄλα καταῤῥέουν. Οἱ ἀπώλειες πλέον εἶναι ἀδύνατον νὰ καταγραφοῦν. Τὸ μόνον ποὺ μένει, ὡς ἀποτέλεσμα, σὲ ὄλο καὶ  περισσοτέρους συνανθρώπους μας, εἶναι τὸ κενό. Φόβος, φόβος καὶ φόβος καταλαμβάνει ὅλο καὶ μεγαλύτερο τμῆμα τῶν διελυμένων κοινωνιῶν μας… Μὰ κι αὐτὸς ἐργαλεῖο μας εἶναι καὶ πρέπει, ἐπὶ  … Συνέχεια →

Καλὸς καὶ γελαστὸς νὰ εἶναι ὁ Ἰούλιος…

Καλὸς καὶ γελαστὸς νὰ εἶναι ὁ Ἰούλιος…

Γιὰ ὅλους μας. Δύσκολες ἡμέρες… Πιὸ δύσκολες ἀκόμη κι ἀπὸ αὐτὲς ποὺ φανταζόμεθα ἐμπρός μας… Δύσκολες μὰ ἀναγκαῖες γιὰ νὰ ὡριμάσουμε, νὰ ἐμβαθύνουμε, νὰ …ἐνηλικωθοῦμε.

Ἰούλιος

Ἰούλιος

Ζεστός, φωτεινός, ὄμορφος Ἰούλιος μὲ μυρωδιὰ θαλασσινῆς αὔρας. Μῆνας τῆς γαλάζιας μελῳδίας καὶ τῆς ἐσωτερικῆς ἀναγεννήσεως ποὺ μᾶς διδάσκει πὼς νὰ βρίσκουμε τὴν πληρότητα καὶ τὴν ἰκανοποίηση στὴν κάθε στιγμή.

Κορφὴ… (ἀναδημοσίευσις)

Κορφὴ… (ἀναδημοσίευσις)

Στὴν πέτρα σκάλισα τὸν ἥλιο καὶ ὄρθωσα βουνὰ στὸ κύμα τοῦ πελάγου καὶ τὸ ἀγέρι χτύπαε τὴν ἀγριόμορφη τὴ γῆ· καὶ ἄφησα τὰ πλάγια δασωμένα νὰ πάλλονται καὶ νὰ λυγιοῦνται ἀνέμελα καὶ τὶς κορφὲς τὶς γύμνωσα