Τὸ ὅ,τι θὰ καταργηθῆ ἡ φωτογραφία μὲ τὸν πολτοποιητή, ποὺ λειώνει ἀνθρώπους, ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Ε΄ Δημοτικοῦ, εἶναι τὸ θετικό. Τὸ ὅ,τι τὸ ἐνετόπεισε ἰδιώτης, μᾶλλον γονέας, ἀπὸ τὴν μία εἶναι θετικό, γιατί σημαίνει πὼς δὲν ἔχουμε ἀκόμη χάση ἐν τελῶς τὰ ἀντανακλαστικά μας…
Ἡ εἰκόνα μιλᾶ ἀπὸ μόνη της. Ἐλβετία… Βιομηχανοποίησις τῆς παραγωγῆς… Βιομηχανοποίησις τῶν πάντων. Σεβασμὸς μηδαμινός. Ἀνύπαρκτος γιὰ τὴν ἀκρίβεια. Ὅλα στὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κέρδους.
Ἡ ἀνάπτυξη Σαμαρᾶ σὲ ἕνα σχεδιάγραμμα… (Στὸν κόκκινο κύκλο σημειώνεται μιὰ ἄνοδος στὸ ἀκαθάριστο ἐγχώριο προϊὸν τῆς τάξεως τοῦ 1δις ΣΤΑΓΟΝΑ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ) …λόγω κυρίως τῆς μεγάλης αὐξήσεως τῶν ἐμμέσων φόρων, γεγονὸς για τὸ ὁποῖο ἠλιθίως πανηγυρίζει ὁ Σαμαροβενιζέλος, πουλώντας αἰσιοδοξία καὶ ἀνάπτυξη στὸ πόπολο.
Μπορεί η κρατική (και πολιτική) μικρόνοια να σταθεί εμπόδιο, να τιμηθεί από ιδιώτες ένας διακεκριμένος πολίτης, ένας μοναδικός ήρωας, ένας ανιοδοτελής πολιτικός οικουμενικής αποδοχής; Ένα τέτοιο άγνωστο περιστατικό του 1861- 62, με κεντρική προσωπικότητα τον Κωνσταντίνο Κανάρη, θα αφηγηθούμε σήμερα. Περί τα μέσα του Δεκεμβρίου του 1861 κάποιοι διακεκριμένοι Αθηναίοι, συνέτρωγαν στο «Ξενοδοχείο του Στέμματος».
Ὁ Δημητρᾶκος μᾶς λέει γιὰ τὴν λέξιν συγγνώμη: «ἡ εὐμενὴς διάθεσις ἔναντι τινος, ἐπιείκια». Πιὸ κάτω μᾶς ὅμως μᾶς γράγει γιὰ τὴν λέξιν συγγνώμων: «ὁμογνώμων, ὁ παρέχων συγγνώμην, ὁ ἄξιος συγγνώμης». Ὁ ὁμογνώμων δῆλα δή. Διότι αὐτὸς ποὺ ζητᾶ (ἤ δίδει) συγγνώμη οὐσιαστικῶς ἔχει τὴν αὐτὴν γνώμην μὲ τὸν . Δῆλα δὴ ὅταν ζητοῦμε συγγνώμη … Συνέχεια
