Πατώντας στὸν παρακάτω σύνδεσμο θὰ διαβάσετε ὅλην τὴν σχετικὴ ἔρευνα… 14 Σεπτεμβρίου 1829. Ἡ ὁριστικὴ συνθήκη τῆς ἀνεξαρτησίας μας στὴν Ἀδριανούπολι!
Κάθε ἡμέρα καὶ μία ἐπιτυχία…
Μικρή… Ἤ μεγάλη. Δὲν ἔχει σημασία. Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι κάτι ποὺ οἱ ἄλλοι θὰ ἀναγνωρίσουν. Ἀρκεῖ νὰ ἀναγνωρίζουμε ἐμεῖς τὰ δικά μας Ἅλματα. Μικρά, ἤ μεγάλα.
Ῥόλοι ποὺ δὲν μᾶς χρειάζονται
Ὅλοι μας, κατὰ περίπτωσιν, παίζουμε περισσότερο ἢ λιγότερο ῥόλους, συνήθως ἀσυνειδήτως καὶ ἀπολύτως προσηρμοσμένους στὶς ἑκάστοτε συνθῆκες. Ῥόλοι ποὺ μᾶς προέκυψαν εἴτε λόγῳ κάποιας μιμήσεως, εἴτε λόγῳ κάποιας βιαιότητος, εἴτε ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἁπλῆ προσαρμοστικότητα. Ὁ κόσμος εἶναι πλαστὸς καὶ εἶναι πράγματι βαρετὸ νὰ τὸ διαπιστώνουμε μὲ ὅλες τὶς εὐκαιρίες.
Θέλουμε πραγματικά διεξόδους;
Ἤ πονᾶμε τόσο ὅσο νά τό …ἀντέχουμε; Τὰ συνδρομά μας πολλὰ καὶ ἀκόμη περισσότερες οἱ ἐμμονές μας. Καταντήσαμε νὰ λατρεύουμε τοὺς δυνάστες μας, τοὺς γενοκτόνους μας ἢ καὶ σκέτο τοὺς ἐχθρούς μας ὡς …θεούς μας.
Δὲν θέλει …κόπο!!!
Θέλει τρόπο. Θέλει αὐθορμητισμό! Θέλει Ἔρωτα βαθὺ γιὰ τὴν ζωή, γιὰ τὸν Ἄνθρωπο καὶ γιὰ ὁ,τιδήποτε ὑπάρχει γύρω μας! Θέλει ἐμᾶς ἐκεῖ, κάθε στιγμή, νὰ ξέρουμα ΚΑΙ γιατὶ ὑπάρχουμε καὶ ΠΟΥ πορευόμεθα καὶ ΓΙΑΤΙ πορευόμεθα ἔτσι, ὅπως ἐπιλέξαμε.
Γνωρίζω ἐπακριβῶς τὸ ποῦ πρέπει νὰ φθάσω…
Αὐτὸ ποὺ ὀφείλουμε νὰ κατανοήσουμε εἶναι κάτι πολὺ σημαντικό, ἐὰν θέλουμε νὰ βροῦμε τὶς ἀναγκαῖες δυνάμεις καὶ νὰ ξεκινήσουμε τὴν ἐπαναδόμησιν, σὲ ὑγιεῖς βάσεις, τῶν ἑαυτῶν μας καὶ τῆς Πατρίδος μας… Εἶναι τόσο σημαντικὸ αὐτὸ τὸ στάδιον, ποὺ θὰ μᾶς ἀλλάξη τὶς θεωρήσεις καὶ τὶς ὅποιες θέσεις μας, ἐνᾦ παραλλήλως θὰ μᾶς ἐνεργοποιήση ἱκανοποιητικότατα, γιὰ … Συνέχεια