Τὸ καλλίτερο δῶρο γιὰ ἐφέτος εἶναι νὰ ἀφιερώνουμε χρόνο στοὺς γύρω μας.
Ἔτσι παραχωροῦμε ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν ζωή μας ποὺ δὲν μποροῦμε ποτὲ νὰ ἀναπληρώσουμε !
Τὰ δῶρα εἶναι μόδα, ὁ χρόνος ὄχι !
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Τὸ αὔριο ἀνήκει σὲ αὐτοὺς ποὺ μποροῦν νὰ ὀνειρεύονται…
Κάποια στιγμὴ ὑπήρξαμε παιδιά … κάναμε ὄνειρα καὶ μὲ Ἁγνὴ Καρδιὰ ζητούσαμε νὰ πραγματοποιηθοῦν.
Ἄλλα ἐπραγματοποιήθησαν… ἄλλα ὄχι. Σὰν παιδιὰ ὅμως εἴχαμε δύο ἀνίκητα ὅπλα:
Τὴν Ἁγνῆ Καρδιά, καί …
τὴ Δύναμι τοῦ Ὀνείρου … Συνέχεια
Ἕνας ἀρχαῖος θρῦλος
Ένας αρχαίος κινέζικος θρύλος λέει ότι κάποιος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του: «Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;» Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή κι ωστόσο, έχει μεγάλες συνέπειες.Έλα να σου δείξω την Κόλαση». Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων καθόταν γύρω από μια μεγάλη χύτρα με ρύζι.
Όλοι ήταν πεινασμένοι και απελπισμένοι καθένας είχε από ένα κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα.
Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι, που δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα. Η απελπισία και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή. «Έλα» είπε ο δάσκαλος λίγο μετά.
«Τώρα θα σου δείξω τον Παράδεισο». Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο, Συνέχεια
Κλεισθεῖτε στὸν ἑαυτόν σας καὶ κυττᾶξτε….
Κλεισθεῖτε στὸν ἑαυτόν σας καὶ κυττάξετε…
Κι ἐὰν εὑρίσκετε τὸν ἑαυτόν σας ὄμορφο, πράξετε ὅπως καὶ ὁ δημιουργὸς ἑνὸς ἀγάλματος, ποὺ πρέπει νὰ τὸ κάνῃ ὄμορφο: κόβει ἀπὸ ἐδῶ, λειαίνει ἀπὸ ἐκεῖ, κάνει αὐτὴν τὴν γραμμὴ πιὸ ἀνάλαφρο, ἐκείνην πιὸ καθαρή, μέχρι νὰ προβάλῃ ἕνα ὄμορφο ἄγαλμα.
Ἔτσι πρέπει νὰ κάνετε κι ἐσεῖς: νὰ μὴ παύσετε νὰ σμιλεύετε τὸ ἄγαλμά σας.
Ποῦ πᾶμε;
Παρακολουθῶ τὶς διάφορες ἐξελίξεις, τοὐλάχιστον τὰ τελευταῖα τρία χρόνια, καὶ κάποιες φορὲς μὲ πιάνει νευρικὸ γέλιο ἀπὸ αὐτὰ ποὺ βλέπω νὰ συμβαίνουν γύρω μας.
Ὅλοι μας ἔχουμε πρόβλημα… Μόνον ποὺ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμὰς ἔχει τὸ …δικό του πρόβλημα! Κι ἀκριβῶς ἐκεῖ εἶναι τὸ …πρόβλημά μας!!!
Ἀντιδροῦμε…
Γιατί ἀντιδροῦμε; Ποιός ὁ λόγος πού ἀντιδροῦμε; Κι ἐάν καταφέρουμε νά κερδίσουμε κάτι, μέσῳ τῶν ἀντιδράσεων, ποιός μᾶς βεβαιώνει πώς αὐτό θά ἱκανοποιῇ καί τούς γύρω μας;
Ἄς θυμηθοῦμε…
Ἄς θυμηθοῦμε πὼς αὐτὸ ποὺ ἔχουμε δὲν εἶναι ζωή…
Πὼς ἀξίζουμε κι ἄξίζουν ὅλοι γύρω μας, ἀκόμη κι αὐτοὶ ποὺ φαίνεται νὰ μὴν ἀξίζουν, ὅ,τι κάτι πρέπει νὰ μάθουμε, ὄχι νὰ κάνουμε…
Ἄς θυμηθοῦμε τελικῶς πὼς ἔχουμε κάτι μεγάλο νὰ κάνουμε…
Συνέχεια