Μιὰ τιποτένια ὑπόστασις

Έψαξα να βρω αφορμές μέσα από τηλεπαράθυρα, μέσα από ειδήσεις, μέσα από συζητήσεις, μέσα από την εξυπνάδα των άλλων, μέσα από την βλακεία των καιρών, μέσα από τα οικονομικά προβλήματα, μέσα από δολοφονίες κρατικές ή μη, μέσα από σχολιασμούς οπαδών αθλητικών ομάδων, μέσα από ταινίες, μέσα από θρησκευτικά πιστεύω, μέσα από ένα κατάλογο πολύ μακρύ και διαφορετικό σε προϊόντα, ανθρώπους, καταστάσεις, υλικά αγαθά, που το μόνο κοινό μεταξύ τους είναι ένα……….

Συνέχεια →

Ἀλλάζοντας …γυάλα!!!

Πολλὲς φορές, στὴν ζωή μας, πιστεύοντας πὼς ἐπιτύχαμε νὰ κάνουμε ἕνα βῆμα, γιὰ νὰ πᾶμε παρακάτω, ἀν τί νὰ βγοῦμε ἐν τελῶς ἀπὸ τὴν …γυάλα μας, περνᾶμε σὲ μίαν ἄλλην, ποὺ μᾶς φαίνεται πιὸ ἄνετη, πιὸ ἱκανὴ νὰ μᾶς φιλοξενήσῃ καὶ πιὸ …φρέσκια.
Δὲν παύει ὅμως ποτὲ νὰ εἶναι μία …ἄλλη γυάλα!!!

Εἴμαστε σαφῶς πάντα ἐξηρτημένοι ἀπὸ τὸ περιβάλλον μας καὶ ὁπωσδήποτε οἱ ἐπιλογές μας εἶναι μερικῶς περιορισμένες.
Δὲν μποροῦμε, γιὰ παράδειγμα, νὰ διαβιώσουμε στὴν Σελήνη ἤ στὴν Ἄρη. Συνέχεια →

Τί κάνεις;

Τί κάνεις;
Πολλὲς φορὲς εἶναι μιὰ ἀλλοκότος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό.
Μιὰ φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ.
Μιὰ φράσις ποὺ πολλὲς φορὲς δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία καὶ ὁ σκοπός της καὶ ἡ ἀξία της ὁμοιάζουν μὲ τὴν ἀξία ποὺ ἔχει ὁ χαλκᾶς στὴν μύτη ἑνὸς νέγρου. Συνέχεια →

Ἡ ζωὴ εἶναι ἕνας διαρκὴς Ἀγών!!!

Ἐξ οὖ καὶ ἡ ἀγωνία. Ἐὰν δὲν ἀγωνίζομαι δὲν ἔχω πιθανότητες ἐπιβιώσεως. Ἐὰν δὲν εἶμαι πανέτοιμος νὰ θυσιάσῳ τὰ πάντα καὶ νὰ θυσιασθῷ γιὰ τὸ ὑπέρτατον ἀγαθὸν ποὺ εἶναι ἡ ἐλευθερία μου, τότε δὲν ἀξίζει νὰ ζῷ!!!
Διότι τί θά πῆ ζωή δίχως ἐλευθερία; Συνέχεια →

Θέλουμε πράγματι νά ἀλλάξουμε;

Οἱ δυνατότητες τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὰ δεδομένα τῆς ζωῆς του, εἶναι ἄπειρες.
Γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ὅμως νὰ τὶς ἀλλάξῃ, ἀπὸ μόνος του, εἶναι μᾶλλον …δύσκολο.
Κι αὐτὸ διότι ΟΛΑ τὰ ὄντα τῆς Φύσεως ἐπιλέγουν ΠΑΝΤΑ τὴν λιγότερο δαπανηρή, σὲ ἐνέργεια, κατάστασιν.
Δῆλα ἐπιλέγουν τὴν ἀδράνεια. Συνέχεια →

Συναισθηματικὴ νοημοσύνη.

Μέχρι τώρα ἡ νοημοσύνη μετριόταν μὲ ἔναν συγκεκριμένο τρόπο, ποὺ στηριζόταν κυρίως στὴν νοημοσύνη τοῦ νοῦ:  τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους μας IQ.

Ἡ λογικὴ ἤταν ὅτι ἔχοντας ἔνα ἄτομο ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης (IQ) μποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς του.
Μὲ τὰ χρόνια ὅμως αὐτὴ ἡ θεωρία, ποὺ εἶχε ἤδη ἐδραιωθεῖ γερὰ στὸν  κόσμο, ἄρχισε νὰ φαίνεται ὅτι δὲν ἀνταποκρίνετο στὴν πραγματικότητα.
Ὑπῆρχαν ἄτομα μὲ ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης ποὺ τὰ ἔκαναν θάλασσα.
Τί ἤταν αὐτό πού δέν πήγαινε καλά; Συνέχεια →