Καὶ εἶναι ἐπίσης ἀναγκαῖον.
Εἶναι μοναδικὸν αἴσθημα τὸ νὰ ξέρῃς πὼς αὐτὸς ποὺ εἶναι δίπλα σου εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ σοῦ κρατήσῃ τὸ χέρι στὰ δύσκολα, πὼς θὰ σὲ προστατεύσῃ μὲ τὴν ἀσπίδα του στὴν μάχη καὶ πὼς θὰ σὲ στηρίζῃ σὲ κάθε ἐπιλογή σου.
Ὅμως γιατί δέν ἔχουμε τήν ἐμπιστοσύνη τῶν γύρω μας; Γιατί συμβαίνει ὅλο καί μικρότερα τμήματα ἐμπιστοσύνης νά γευόμαστε; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοσεβασμὸς
Κι ὅταν ὅλα δείχνουν ἄλυτα…
Κάπου μέσα μας ὑπάρχει πάντα ἡ δύναμις καὶ ἡ διαύγεια, πρὸ κειμένου νὰ τὰ ξανὰ πιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Σήμερα, αὔριο, μεθαύριο θὰ συμβοῦν ἀκόμη μερικὰ ξεπουλήματα…
Τὰ ἀδιέξοδα ὅλων μας φαίνονται νὰ αὐξάνονται…
Κι ὅμως… Ὅταν θὰ ἔχουν τελειώσῃ ὅλα θὰ συνειδητοποιήσουμε, κυττῶντας πίσω μας, πὼς ναί, ἦταν δύσκολα ἀλλὰ …ὄχι καὶ τόσο ὅσο μᾶς φαίνονταν ἀρχικῶς.
Διότι ὅταν βλέπουμε τὰ γεγονότα, ἀκόμη καὶ τῆς δικῆς μας ζωῆς, ἀπὸ ἀπόστασιν, ὅλα μαλακώνουν. Συνέχεια
Ὅσο ἀντέχει…
Πολλὲς φορὲς πασκίζουμε, ἀκόμη καὶ διὰ τῆς βίας, νὰ …«βοηθήσουμε» ἄλλους νὰ καταλάβουν, αὐτὰ ποὺ ἐμεῖς ἔχουμε ἀντιληφθεῖ.
Καὶ πασκίζουμε, καὶ πιέζουμε, καὶ ἀγωνιοῦμε….
Καὶ θυμώνουμε… Καὶ μαλώνουμε… Καὶ φωνάζουμε… Καὶ ἀπογοητευόμεθα…
Ἔ καί; Γιατί τόσο πολύ ὑποφέρουμε γιά αὐτά πού οἱ ἄλλοι θέλουν ἤ δέν θέλουν;
Γιατί διά τῆς βίας νά ἀλλάξουν τοποθετήσεις, ἀντιλήψεις, ἀπόψεις, ὀπτικές, ἀνάγκες, κατευθύνσεις;
Γιατί μέ τό ζόρι νά μᾶς ὁμοιάσουν;
Καί ποιός μᾶς διαβεβαιώνει πώς ἐμεῖς πράγματι εἴμαστε παράδειγμα πρός μίμησιν κι ὄχι παράδειγμα πρός …ἀποφυγήν; Συνέχεια
Τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Ὅπως κάθε πουλί, κάθε ζῶο, κάθε ψάρι ἔτσι καὶ κάθε ἄνθρωπος ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Ὁ ἄνθρωπος, πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἐμβια ὄντα, διότι τυγχάνει καὶ σκεπτόμενος… Ἤ τοὐλάχιστον ἔτσι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι… Ἀλλὰ γιὰ νὰ συμβαίνῃ αὐτὸ πρέπει νὰ προηγοῦνται ἄλλα…
Πρέπει γιὰ παράδειγμα πρῶτα νὰ σκεπτόμεθα ἐλεύθερα καὶ μετὰ νὰ ἀξιώνουμε ἐλευθέρα διαβίωσιν… Συνέχεια
Ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίζω καὶ νὰ ἀντιμετωπίζω τὴν βία!!!
Ἀλλά ποιᾶς βίας; Νὰ τὸ ξεκαθαρίζουμε…
Διότι σκέτος ὁ τίτλος δὲν λέει καὶ πολλὰ πολλά…
Ἄς τὰ ἐξετάσουμε λοιπὸν ἕνα ἕνα τὰ ζητήματα.
Εἶμαι Φύσει ἐπικοινωνιακὸς Ἄνθρωπος, ἐκτὸς ἀπὸ ἐλάχιστες περιπτώσεις ποὺ κάποιος παραβιάζει ἤ ἀκυρώνει τὰ ὅριά μου, τὴν ἀλήθεια ἤ ὅταν ἀδικῇ ἐμέναν καὶ τὸ περιβάλλον μου. Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, στὶς ὁποῖες αἰσθάνομαι, ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων, πὼς ἐπὶ πλέον Συνέχεια
Δὲν εἶμαι μόνον νερό! Εἶμαι κι ἀέρας.
Τὰ 2/3 τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ἀποτελεῖται ἀπὸ νερό. Ἄρα κι ἐγὼ, κατὰ ἕνα μεγάλο μου μέρος, κατὰ τὰ 2/3 μου, εἶμαι νερό.
Τὸ Ὕδωρ (νερό) ὅμως ἀπὸ τὴν χημεία μαθαίνουμε πὼς ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο ἄτομα ὑδρογόνου καὶ ἕνα ὀξυγόνου.
Τὸ ὀξυγόνον ὄμως παραμένει τὸ κύριον συστατικὸν τοῦ σώματός μας. Ὅπως καὶ τοῦ ἀέρος ποὺ ἀναπνέουμε.