Διαθέτουμε, σχεδὸν ὅλοι μας, δύο «ἐγώ».
Αὐτὸ ποὺ θέλουμε νὰ εἴμαστε κι αὐτὸ ποὺ οἱ ἄλλοι θέλουν νὰ εἴμαστε.
Τὸ ἐπίκτητο καὶ τὸ πραγματικό μας.
Αὐτὸ ποὺ ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει ὅμως νὰ ἀναζητᾷ, νὰ στοχεύῃ καὶ νὰ κερδίζῃ εἶναι τὸ πραγματικό.
Γιὰ αὐτὸ καὶ μόνον ἀξίζουν ὅλες οἱ θυσίες. Ἀκόμη καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ παλαιοῦ …ἑαυτοῦ μας, ποὺ κάποιες φορὲς λειτουργεῖ σὰν βαρίδι, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς κρατήσῃ σὲ συνήθειες τοῦ παρελθόντος.
Ἡμέρα ποὺ εἶναι εἶπα κι ἐγὼ νὰ ἀσχοληθῶ κομματάκι.
Ὄχι διότι μὲ ἐνδιέφερε ποτὲ αὐτὴ ἡ «ἐορτή», ἀλλὰ διοτι βαρέθηκα τὴν ἀποχαύνωσι, τὴν ἀνισορροπία καὶ τὴν βλακεία.
Θυμᾶμαι, ἀπὸ παιδί ἀκόμη, ΟΥΔΕΠΟΤΕ ἐνδιαφέρθηκα γιὰ τέτοιες παρᾶτες.
Ἀλλὰ δυστυχῶς, καὶ σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἐξαίρεσις ἤμουν.
Αὐτὸ ὅμως ποὺ μὲ ἐνοχλεῖ περισσότερο ἀπὸ ὅλα εἶναι ἡ κατὰ ὁμάδες ἔνταξις τῶν συμπολιτῶν μας (;;;) στὸ κυνήγι τοῦ πλέον ἐνδιαφέροντος δώρου.
Μά καλά;
Συνέχεια
Εἶχα κάποιους πολὺ ἐνδιαφέροντες διαλόγους τὶς τελευταῖες ἡμέρες μὲ ἀφορφὴ τοὺς Γεφυραίους.
Ὁμολογῶ πὼς δὲν ἤμουν καὶ τόσο εὐγενὴς κάποιες φορές, διότι ἔχω ἀρχίσει πλέον νὰ κουράζομαι, καὶ κάποιες φορὲς νὰ θυμώνω, μὲ ὅσους ἀρνῶνται νὰ ἀντικρύσουν τὴν ἀλήθεια.
Ἔχω ξαναγράψει πολλὲς φορὲς γιὰ τὴν ἀλήθεια.
Γιατί ἡ σοφία τοῦ μυαλοῦ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα.
Τὴν ἀποκτᾶ κάποιος μὲ τὴν γνώσι.
Τούτη ἐδῶ ποὺ σοῦ λέω ὅμως, εἶναι ἡ σοφία τῆς ψυχῆς, καὶ ἀποκτιέται μόνο μὲ πόνο. Συνέχεια
Κάποια στιγμὴ ὑπήρξαμε παιδιά … κάναμε ὄνειρα καὶ μὲ Ἁγνὴ Καρδιὰ ζητούσαμε νὰ πραγματοποιηθοῦν.
Ἄλλα ἐπραγματοποιήθησαν… ἄλλα ὄχι. Σὰν παιδιὰ ὅμως εἴχαμε δύο ἀνίκητα ὅπλα:
Τὴν Ἁγνῆ Καρδιά, καί …
τὴ Δύναμι τοῦ Ὀνείρου … Συνέχεια
Τὶς προάλλες ἐφώναξα στὸ γραφεῖο μου τὴ δεσποινίδα Ἰουλία, τὴ δασκάλα των παιδιῶν. Ἔπρεπε νὰ τῆς δώσω τὸ μισθό της.
Κάθισε νὰ κάνουμε τὸ λογαριασμό, τῆς εἶπα. Θὰ ἔχῃς ἀνάγκη ἀπὸ χρήματα καὶ σὺ ντρέπεσαι νὰ ἀνοίξῃς τὸ στόμα σου… Λοιπόν…
Συμφωνήσαμε γιὰ τριάντα ῥούβλια* τὸ μῆνα…
Γιὰ σαράντα.
Ὄχι, γιὰ τριάντα, τὸ ἔχω σημειώσει. Ἐγὼ πάντοτε τριάντα ῥούβλια δίδω στὶς δασκάλες… Λοιπόν, ἔχεις δύο μῆνες ἐδῶ…
Δύο μῆνες καὶ πέντε ἡμέρες…
Δύο μῆνες ἀκριβῶς… Τὸ ἔχω σημειώσει… Λοιπόν, ἔχουμε ἑξῆντα ῥούβλια. Πρέπει νὰ βγάλουμε ἐννέα Κυριακές… δὲν δουλεύετε τὶς Κυριακές. Συνέχεια
