Ὅλοι μας ἔχουμε ἐπιθυμίες καὶ αἰτήματα ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς πιστεύει ὅτι ὁ δικός του τρόπος γιὰ νὰ γίνουν τὰ πράγματα εἶναι ὁ καλλίτερος. Ἀνύπανδρος ἡ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἢ χωρὶς παιδιὰ κάθε ἡμέρα κάνεις τοὐλάχιστον ἕνα συμβιβασμό. Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι. Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοὶ ποὺ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως γιατί ὑπάρχει μιὰ γνώσις ἐκ τῶν προτέρων καὶ ἔτσι γνωρίζουμε ἀκριβῶς γιατί ὑποκείπτουμε. Ἄλλοι συμβιβασμοὶ εἶναι δυνατοὶ καὶ ἀθόρυβοι. Εἶναι δυνατοὶ γιατί, ἐνδεδεχομένως, νοιώθουμε ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἀποφύγουμε καὶ ἀθόρυβοι γιατί δὲν τοὺς συνειδητοποιοῦμε. Κάθε συμβιβασμὸς ποὺ κάνουμε εἶναι ἕνα νόμισμα ποὺ προσπαθοῦμε μὲ αὐτὸ νὰ ἐξαγοράσουμε μιὰ μελλοντικὴ εὐτυχία. Συμβιβαζόμαστε ἀπὸ φόβο καὶ ἀπὸ ἄγνοια, ὅταν δὲν γνωρίζουμε ἀκριβῶς τὶς ἀξίες μας ἀλλὰ καὶ τὸ τί ἔχει σημασία γιὰ ἐμᾶς κι ἀπὸ τὸν φόβο τῆς ἀποτυχίας ἢ τῆς ἀποῤῤίψεως ἢ ἀπὸ τὸ φόβο τῆς μοναξιᾶς. Συνέχεια →

Ἐάν ἐγώ ἔχω ἀφήσει τόν Ἑαυτόν μου νά σέρνεται,  νά χάνεται καί νά σβήνῃ, ποιός ἀκριβῶς θά μέ σεβασθῇ; Ποιός θά στέκεται δίπλα μου ὡς φίλος ἤ ὡς σύντροφος; Ποιός θά μέ κυττᾷ ἴσια στά μάτια σάν ἴσος;

Ὅσο περισσότερο πέφτω, τόσο ὑψηλότερα στέκουν οἱ ἄλλοι.
Ὅσο ὑψηλότερα στέκουν οἱ ἄλλοι, τόσο μικροτέρα γίνομαι ἐγώ.
Ὅσο μικροτέρα γίνομαι ἐγώ, τόσο λιγότερο συναντῶ ἀνθρώπους ἴσους, ποὺ νὰ μὲ ἐκτιμοῦν καὶ νὰ μὲ Συνέχεια →

«…Ἰωνάθαν! Θὰ ἀρχίσῃς νὰ ἀκουμπᾶς τὸν οὐρανό, μόλις φτάσῃς στὴν βέλτιστη ταχύτητα, ποὺ δὲν εἶναι νὰ πετᾷς μὲ 1.000 χιλιόμετρα ἢ 1.000.000 χιλιόμετρα τὴν ὥρα, οὔτε νὰ πετᾷς μὲ τὴν ταχύτητα τοῦ φωτός. Κι αὐτό, γιατί κάθε ἀριθμὸς εἶναι ἕνα ὅριο καὶ τὸ Τέλειο δὲν ἔχει ὅρια… Ἡ βέλτιστη ταχύτης, παιδί μου, εἶναι τὸ νὰ Εἶσαι Ἐκεῖ…»

Συνέχεια →

Διαθέτουμε, σχεδὸν ὅλοι μας, δύο «ἐγώ».
Αὐτὸ ποὺ θέλουμε νὰ εἴμαστε κι αὐτὸ ποὺ οἱ ἄλλοι θέλουν νὰ εἴμαστε.
Τὸ ἐπίκτητο καὶ τὸ πραγματικό μας. 
Αὐτὸ ποὺ ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει ὅμως νὰ ἀναζητᾷ, νὰ στοχεύῃ καὶ νὰ κερδίζῃ εἶναι τὸ πραγματικό.
Γιὰ αὐτὸ καὶ μόνον ἀξίζουν ὅλες οἱ θυσίες. Ἀκόμη καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ παλαιοῦ …ἑαυτοῦ μας, ποὺ κάποιες φορὲς λειτουργεῖ σὰν βαρίδι, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς κρατήσῃ σὲ συνήθειες τοῦ παρελθόντος. 

Συνέχεια →