Τάχουμε πεί ρε, μην τα ξαναλέμε…
«Κάθε λαός έχει τους πολιτικούς ηγέτες που του αξίζουν»!
Πολλὲς φορές, στὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας, ἀναρωτιέμαι…
Νά βρίσω κάποιον ἤ νά τόν ἀφήσῳ νά φύγῃ, ἀντιλαμβανόμενος μόνον πώς πάλι ἀπέφυγε ἕνα καλό …στόλισμα;
(Ἰσχυροποιώντας μέσα του τὴν πεποίθησιν πὼς ὅσο μεγαλύτερος κάφρος γίνεται, τόσο πιὸ μεγάλες ἐλευθερίες ἀποκτᾶ στὸ νὰ καταστρέφῃ…!!!)
Νά ἀπαντήσω σέ κάποιον ἄλλον, ποὺ ἐνοχλεῖ, γελοιοποιεῖ καί καταστρέφει ὅ,τι μπορεῖ, ἀναλόγως τῶν λόγων του (;;;) καί τῶν πράξεών του, ἤ νά κάνω πώς δέν ἄκουσα;
Νά συμπεριφερθῶ κι ἐγώ σάν πολλά γνωστά μου γαϊδούρια, ἤ νά δόσω τόπο στήν ὀργή; Συνέχεια
Τὸ Σάββατο θὰ γίνη τὸ Pokemon Go Night Tour στὴν Ἀθῆνα…
Εἶναι βαλτοί!
Δὲν εἶναι τόσο ἀνίκανοι!!!
Καὶ καλὰ οἱ ἀ(χ)ριστεροὶ μὲ τὰ φράγκα καὶ τὸ μεγάλο Ε9.
Αὐτοὶ – μάγκες γὰρ – θὰ τὴν βγάλουν φίνα, ἀφοῦ οἱ Ἐλβετικὲς θυρίδες δὲν ἔχουν χρῶμα (βλέπε Σταθάκης), μαζὺ μὲ τοὺς καρεκλάδες, ποὺ ἔκαναν τὸν κόφτη στρὶνκ καὶ ἔπεσαν ὑπερήφανα στὰ τέσσερα.
Ὀκτὼ χιλιαρικάκια εἶναι αὐτά.
Ἐχθὲς τὸ πρωΐ, κατὰ τὴν διάρκεια ἑνὸς περιπάτου μου (καὶ στὴν ἀγορά), ἔπεσα «μούρη μὲ μούρη» μὲ κάποιους φίλους ἀπὸ τὰ παλαιότατα χρόνια, τὰ παιδικά.
Χαρές, ἀγκαλιές, γέλια…
Τὰ νέα μας, ἐπὶ τροχάδην περισσότερο, καὶ γρήγορα περάσαμε στὰ τωρινὰ γεγονότα, ποὺ λίγο ἔως πολὺ ὅλους μᾶς ἀπασχολοῦν. Συνέχεια
