Ἕνα μήνυμα ποὺ ἔστειλε πρὸ ἡμερῶν ὁ ἀγαπητὸς Ἰωάννης ἀπεφάσισα νὰ δημοσιεύσω σήμερα.
Μὲ ἀφορμή τὰ ὅσα συμβαίνουν γύρω μας, εἶτε τὰ κραξίματα τῶν πολιτικῶν σὲ παρελάσεις καὶ δημόσιες ὁμιλίες τους, εἶτε ὁ λεκτικός (ἀκόμη) θυμός ποὺ έξωτερικεύεται σὲ κάθε μορφὴ δραστηριότητος πολιτῶν καὶ πολιτικῶν, εἶτε ἡ βουβὴ ἀγανάκτησις ποὺ φωλιάζει στὴν σκέψι μας, εἶναι βάσις καὶ κίνητρο γιὰ τὴν δημιουργία ἠθικῆς συνειδήσεως.
Τὸ ἐὰν θὰ ἢ δὲν θὰ κτιστῇ κάτι τέτοιο, ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θὰ θέλαμε νὰ ἔχουμε κι ὄχι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ βλέπουμε. Εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ ἐξακολουθήσουμε τὴν διαιώνισι ὅσων μᾶς ἔφεραν σὲ αὐτὰ τὰ ἐπίπεδα. Εἶναι πολύ δύσκολο νὰ ἀναδομήσουμε τρόπο σκέψεως καὶ ἐκφράσεως.
