ΑΓΩΝΙΑ για τον Καθηγητή Δρ. Άρη Πουλιανό και τον
Αρχάνθρωπο του Σπηλαίου των Πετραλώνων
Χαλκιδικής
Ύπουλο, πολυμήχανο, πολύπλευρο, φονικό και καλά συντονισμένο το συμβόλαιο θανάτου, γενοκτονίας, εξόντωσης και οριστικής εξαφάνισης του Έλληνα και της Ελλάδος. Κάθε ίχνος της δημιουργικής μας παρουσίας, χιλιάδες τώρα χρόνια σε αυτόν τον όμορφο, πολύπαθο και πολύ αγαπημένο μας τόπο.
Αξιοι είναι, σκοτώστε τους κι αμέσως μετά στο ταμείο να εισπράξουν τα λύτρα της ανδραγαθίας τους. Μακραίωνο παιχνίδι το είδος από τα βάθη της ελληνικής μυθολογίας: Δεν μου κάνεις, θα σε μεταμορφώσω, θα σ΄εξοντώσω, θα σ΄εξορίσω. Βαθύ και πλούσιο το απώτατο παρελθόν, αλλά και το παρόν ακόμα φονικότερο.
H συμβολική δυναμική αυτονόμηση της Γαλανόλευκης, που σαρώνει τις πλατείες και πως η αριστερά απέτυχε να επιβάλλει τη “δικτατορία του λαθρομετανάστη”.
Το κεντρικό στοιχείο που ανέδειξε τη μαζικότητα και τον αυθορμητισμό της “άνω” πλατείας Συντάγματος και την ξεχώρισε από τη μιζέρια των πάγκων “φοιτητικών εκλογών” και αριστερών καυγάδων των “σκηνιτών…” της “κάτω”, -η οποία εκφυλίζεται γοργά, όπως πανθομολογούν σε “λαϊκές συνελεύσεις” και σάιτ- είναι αδιαμφισβήτητα η καταλυτική παρουσία της Γαλανόλευκης. Συνέχεια
Ἀρκετὲς φορὲς ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἱστολόγιο ἔχουμε θίξει τὸ θέμα τῶν ψεκασμῶν. Ἕνα θέμα ποὺ ἐν ᾦ λαμβάνῃ ὅλο καὶ μεγαλύτερες διαστάσεις στὸ ἐπίπεδο τῆς διαμαρτυρίας, τόσο μεγαλώνει ἡ σιωπή καὶ ἡ ἀποποίησις εὐθυνῶν.
Ἔχει πολὺ μεγάλη σημασία νὰ διαδοθῇ ἡ πληροφορία τῶν ψεκασμῶν. Διότι δυστυχῶς εἶναι ἀκόμη πάρα πολλοὶ οἱ συμπολίτες μας ποὺ δὲν ἔχουν ἰδέα γιὰ ὅσα παίζονται ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια τους.
Μία οἰκογένεια ποὺ βλέπει τοὺς ἄλλους ὡς δούλους. Μία οἰκογένεια ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸν πλανήτη ὡς τσιφλίκι της. Μία οἰκογένεια ποὺ βλέπει τὸν ἄνθρωπο ὡς κάτι ἐλέγξιμο καὶ καθοδηγούμενον…
Σᾶς ἀρέσει; Εἶστε κάτι ἀπὸ ὅλα τὰ παραπάνω;
Τὸ ζήτημα τῆς διατροφῆς μας εἶναι ἀπὸ τὰ σημαντικότερα ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολῇ. Ὅμως ὁ κόσμος γύρω μας παραμένει ἀπαθής κι ἀδρανής σὲ κάθε πληροφορία ποὺ λαμβάνει. Λὲς καὶ εἶναι ὑπνωτισμένος… Λὲς καὶ ἔχει χαπακωθεῖ… Λὲς καὶ τὸ κάνει ἐπίτηδες…
Γιατί ἔδωσα αὐτὸν τὸν τίτλο; Διότι οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς ζοῦμε μέσα σὲ ἀποστειρωμένα διαμερίσματα, δὲν ἔχουμε ἰδέα γιὰ τὴν παραγωγὴ τῆς τροφῆς ποὺ καταναλώνουμε καὶ δὲν μποροῦμε νὰ διανοηθοῦμε τὴν ἀξία τῆς γῆς μας!
(Ἐπίσης, δὲν ἔχουμε ἰδέα γιὰ τὴν σύστασι τῆς τροφῆς μας, γιὰ τὶς γενετικὰ τροποποιημένες τροφὲς καὶ γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις αὐτῶν στὴν ὑγεία μας.)
