Όπως είναι σε όλους μας γνωστό, κάτω στην πλατεία βρίσκονται οι “σοφοί” πολίτες που όλα τα ξέρουν, και γι’ αυτό πήραν την άδεια από τη σημαία να μας μορφώσουν και να αποφασίζουν για όλους τους υπόλοιπους, και πάνω βρίσκεται ο “όχλος” που δεν ξέρει τι του γίνεται και του χρειάζεται η καθοδήγηση.
Οι κάτω λοιπόν, δεν τους φτάνει που μιλάνε σε μικρόφωνο, δεν τους φτάνει Συνέχεια
Εἶναι ἕνα παράλογον σκηνικό, σὲ μίαν παράλογη χώρα, μὲ μίαν παράλογη κυβέρνησι, μὲ ἔναν παράλογο οἰκονομικὸ (ἀ)προγραμματισμό, μὲ μίαν παράλογη ἠθική καὶ μὲ ἕνα λογικό συμπέρασμα: Εἶναι ὅλοι τους δοσίλογοι!Τέλος!
Ἄνθρωποι στὶς πλατεῖες. Σὲ ὅλες τὶς πλατεῖες μας. Χιλιάδες πρόσωπα ποὺ ἀποζητοῦν τὸν τρόπο καὶ τὸν δρόμο γιὰ νὰ γίνουν πολίτες. Εἶναι πολὺ ὄμορφο αὐτὸ ποὺ γεννιέται…
Εἶναι βέβαια ἀπὸ κοντά καὶ γύρω γύρω, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ τόσους χρόνους μᾶς τσάκιζαν τὸ ἠθικό, τὴν αὐτοπεποίθησι καὶ τὴν σκέψι. Πῶς νὰ φύγουν; Καὶ ποῦ νὰ πᾶνε; Δὲν ξέρουν ἄλλον τρόπο γιὰ νὰ ἐπιβιώνουν.. Μόνον αὐτόν. Τῆς προσκολλήσεως καὶ τῆς ἁρπακτῆς. Δὲν ἔχουν μάθει νὰ ζοῦν ὄρθιοι. Μόνον σκυμμένοι ἢ σερνάμενοι κατὰ γῆς. Πῶς λοιπὸν νὰ καταλάβουν ὅτι αὐτὸ ποὺ γεννιέται θὰ μποροῦσε ἴσως νὰ ἀποτελέσῃ τὸν δρόμο καὶ γιὰ τὴν δική τους ἀναγέννησι; Δὲν μποροῦν…. Δυσκολεύονται….
Ὅλοι ὄσοι γεννηθήκαμε καὶ μεγαλώσαμε μέσα σὲ αὐτὸ τὸ «ἀποστειρωμένο» σύστημα, δὲν μάθαμε ποτέ νὰ σκεπτόμαστε. Ποτέ νὰ κρίνουμε. Δεχόμασταν τὰ πάντα. Καὶ τὰ λαμβάναμε ἄλλοτε ὡς νίκες κι ἄλλοτε ὡς ἥττες. Ἀναλόγως τοῦ τρόπου ποὺ ἐκπαιδευθήκαμε.
Ἐπειδή τό πανηγύρι τῶν «ἀγανακτισμένων» στό Σύνταγμα συνεχίζεται, σκέφτηκα νά ἐπανέλθω. Ἄς πᾶμε στήν πλατεία….Μόλις βγαίνουμε ἀπό τά σκαλάκια τοῦ μετρό, βλέπουμε ἐμπρός μας τούς σκηνίτες. Παρατηροῦμε ὅτι οἱ σκηνές ὅσο περνοῦν οἱ ἡμέρες γίνονται περισσότερες. Στίς πιό πολλές ἀπό αὐτές κοιμοῦνται λαθρομετανάστες (!) οἱ ὁποῖοι μή ἔχοντας πού νά πᾷν οἱ «καψεροί», κάνουν καί τίς ἀνάγκες τους, ἐκεῖ! Ἡ ὀσμή μόλις πλησιάσει κάποιος εἶναι χαρακτηριστική. Μοῦ εἶπε μιά κοπέλλα ὁτι εἶδε «μελαψό», «νά τά κάνη μπροστά στά μάτια της». Μήπως, τολμᾶ νά διαμαρτυρηθᾷ κάποιος; Θά τόν ποῦν ῥατσιστή. Συνέχεια
Ἡ γερμανική ἐφημερίδα BILD ἔγραψε: «Με τον αγκυλωτό σταυρό οι Έλληνες διασύρουν την Ευρώπη και παρόλα αυτά λαμβάνουν νέα βοήθεια δισεκατομμυρίων ευρώ». Εἴδατε τί ἀχάριστοι πού εἴμαστε. Μᾶς «βοηθοῦν» οἱ εὐρωπαῖοι κι ἐμεῖς τούς κοροϊδεύουμε.
Συνέχεια
Μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι ἡ παρακάτω εἴδησι καί σκέφτηκα νά τήν μοιραστῶ μαζί σας. Ἔκανα μερικές σκέψεις, ἐπίσης, τίς ὁποῖες παραθέτω στό τέλος τοῦ ἄρθρου. Ἔτσι γιά νά σᾶς ἀφήσω νά τό διαβάσετε ἀνεπηρέαστα.
Αὐτή τήν ἐποχή τελειώνουν τά σχολεῖα (καί τά νηπιαγωγεῖα). Γίνονται γυμναστικές ἐπιδείξεις, ἀπαγγελίες ποιημάτων, παιχνίδια, χοροί, τραγούδια κλπ. Μέ αὐτά, τέλος πάντων, ἀσχολοῦνται τά παιδάκια πού πηγαίνουν γιά πρώτη φορά στό Ἑλληνικό σχολεῖο, πού τώρα τελειώνει τό ἔτος καί θά κάνουν διακοπές. Μέ τί ἀσχολοῦνται ὅμως τά παιδάκια τῆς γειτονιᾶς μας; Συνέχεια
