400 χρόνια τουρκοκρατίας, μὲ πολλοὺς πολέμους… Πάρα πολλούς…
400 χρόνια ποὺ ἡ ἐθνικὴ συνείδησις ἄλλοτε κοιμόταν κι ἄλλοτε φούσκωνε, μὰ πάντα τελικῶς ἐπνίγετο στὸ αἷμα…400 χρόνια λοβοτομῆς, ἐξαθλιώσεως, δουλείας, ῥαγιαδοσύνης, σφαγῶν, ἀμνημοσύνης… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ξεῤῥιζώνοντας τὸν βάρβαρο ἀπὸ μέσα μας…
Ἐχθὲς τὸ πρωΐ, κατὰ τὴν διάρκεια ἑνὸς περιπάτου μου (καὶ στὴν ἀγορά), ἔπεσα «μούρη μὲ μούρη» μὲ κάποιους φίλους ἀπὸ τὰ παλαιότατα χρόνια, τὰ παιδικά.
Χαρές, ἀγκαλιές, γέλια…
Τὰ νέα μας, ἐπὶ τροχάδην περισσότερο, καὶ γρήγορα περάσαμε στὰ τωρινὰ γεγονότα, ποὺ λίγο ἔως πολὺ ὅλους μᾶς ἀπασχολοῦν. Συνέχεια
Δίχως μνῆμες…
Μὰ οἱ περισσότεροι ποὺ ἔφθασαν ἐδῶ, ὀρφανοί, δίχως ἱστορία, δίχως μνῆμες, δίχως Πατρίδα, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν πόνο ποὺ κουβαλοῦσαν, εἶχαν καὶ κάτι ἀπὸ θάνατο μέσα τους.
Διότι ὁ ἄνθρωπος δίχως ἱστορία, δίχως ῥίζες εἶναι σχεδὸν …νεκρός!!! Συνέχεια
Ἡμέρες ποὺ εἶναι…
«Ημέρες που ‘ναι και πάλι θα κουβαλούν λαμπατέρ απ’ τα Ιεροσόλυμα», ας μνημονεύσω τα λόγια του Ψαριανού παπά Νικόλα, μακαρίτη πια.
«Εγώ Σοφία μου, δεν θέλω να φέρνει το Λιμενικό το Άγιο Φως απ’ έξω, δεν το παραλαμβάνω, είναι κοροϊδία τα έξοδα, οι μπενζίνες, τόσοι άνθρωποι να τρέχουν, τόσες παράτες και φιέστες. Συνέχεια
Θὰ χαθῆ κάθε περιττό…
Βλέπουμε λοιπὸν τὶς οἰκογένειές μας γενικῶς νὰ πτωχοποιῶνται, ἐνᾦ παραλλήλως τὰ «ἐμφυτευμένα» «πρότυπα» ἀπὸ τὴν προπαγάνδα τῶν Μέσων Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως εἶναι τόσο ἰσχυρά, ποὺ δύνανται ἀκόμη καὶ νὰ τὶς διαλύσουν πλήρως. Ἔχουμε ἀναρωτηθῆ ὅμως γιά τό τί ἀκριβῶς καταστρέφουν ὅλοι αὐτοί οἱ ἐπιτήδειοι; Ἔχουμε ἀναρωτηθῆ γιά τό ἐάν πράγματι κάποια ἀπό ὅσα προσπαθοῦμε νά διαφυλάξουμε μέ πεῖσμα εἶναι περιττά; Σταθήκαμε, ἀκόμη καὶ τώρα, νά «φιλτράρουμε» τά ὅσα ἀγωνιζόμεθα νά διαφυλάξουμε, γιά νά παύσουμε (ἐπὶ τέλους!!!) νά κουβαλοῦμε τά περιττά καί νά ἐστιάσουμε μόνον στά χρήσιμα καί στά σημαντικά; Συνέχεια
Ποιός θυμᾶται τόν Καψάλη;

Ἠ Β’ πολιορκία τοῦ Μεσολογγίου κράτησε ἕναν ὁλόκληρο χρόνο. Ἕναν ὁλόκληρο χρόνο οἱ Ἕλληνες ὑπερασπιστές του καθημερινῶς ἔχαναν συντρόφους, ἔχαναν ἐπαφὴ μὲ τὸν ἔξω κόσμο, μὰ δὲν ἔχαναν τὶς δυνάμεις τους.
Ὁ τελευταῖος ἀνεφοδιασμὸς δέ, ἀπὸ τὸν Ἡνωμένο Ἑλληνικὸ Στόλο, ἔγινε στὶς 25 Ἰανουαρίου τοῦ 1826. Δῆλα δὴ σχεδὸν τρεῖς μῆνες πρὸ τῆς Ἐξόδου.
Ἀπὸ τὸν τελευταῖο ἀνεφοδιασμὸ καὶ μετὰ οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι στερήθηκαν πολλά, μὰ κυρίως τὴν τροφή.
Παρ΄ ὅλα αὐτὰ πολεμοῦσαν καθημερινῶς ἀσταμάτητα, πολυαριθμο Συνέχεια
