Διαμάντια θὰ μένουν πάντα.
Πολλὲς φορὲς στὴν ζωή μας γινόμαστε μάρτυρες, ἤ ἀκόμη καὶ θύματα, λασπολογίας.
Δὲν πειράζει.
Ὅσο κι ἐὰν μᾶς ἐνοχλῇ, ὅσο κι ἐὰν μᾶς ξεβολεύῃ, ΔΕΝ πειράζει.
Ἔχουμε πολλὰ σημαντικότερα νὰ κάνουμε ἀπὸ τὸ νὰ ἀπαντοῦμε σὲ ἀνοησίες… Συνέχεια
Εὐτυχῶς;;;;
Ναί, εὐτυχῶς… Ὅσο κι ἐὰν ἀκούγεται κάπως …παράλογον κάτι τέτοιο, σήμερα, μετὰ ἀπὸ προσεκτικὲς παρατηρήσεις, πολὺ σκέψιν καὶ ἄλλους τόσους προβληματισμούς, ἄρχισα ἐπὶ τέλους νὰ συνειδητοποιῷ πὼς τὸ «Πολυτεχνεῖο» μᾶς …ἔσωσε!!!
Θὰ ἐξηγηθῶ…
Ἀπὸ ἀρχῆς …«ἐνάρξεως» τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν, ὅλα ἦσαν λάθος, στραβὰ κι ἀνάποδα. Συνέχεια
Ἡ ἡμέρα σήμερα ἐξελλίσσεται σὲ …«ἐθνικὴ ἑορτή», κατὰ πῶς μᾶς τὰ λέν. Ἀλλὰ ΔΕΝ εἶναι.
Καὶ δὲν εἶναι ἀνεκτὸ τὸ νὰ ὑποτιμοῦμε τὴν 25η Μαρτίου ἤ τὴν 28η Ὀκτωβρίου καὶ νὰ ὑπερτιμοῦμε τὴν 17η Νοεμβρίου.
Ἄλλες συνθῆκες, ἄλλες θυσίες, ἄλλοι ἀγῶνες… Δὲν συγκρίνονται αὐτὰ τὰ γεγονότα μεταξύ τους. Συνέχεια
Τὰ παιδιά μας… Τὸ μεγαλύτερον ὅπλον ποὺ διαθέτουμε γιὰ νὰ πληγώσουμε, νὰ καταστρέψουμε ἤ νὰ μοιράσουμε εὐτυχία καὶ χαρὰ στοὺς γύρω μας…
Τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ προέκτασίς μας στὸ αὔριο ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπογραφή μας…
Αὐτὰ εἶναι ποὺ θὰ δομήσουν τὶς αὐριανὲς κοινωνίες… Τὸ πῶς θὰ εἶναι λοιπὸν αὐτὲς οἱ κοινωνίες ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐμᾶς, ἐφ΄ ὅσον ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ θὰ «κτίσουμε» αὐτὰ τὰ παιδιά. Συνέχεια
Ὁ φθόνος εἶναι μία πολὺ ἄσχημη κατάστασις ποὺ αἰσθάνονται οἱ ἄνθρωποι.
Βασίζεται κυρίως στὴν ἀνεπάρκειά τους νὰ πράξουν ὄμορφα ἔργα.
Ὁ φθόνος, κατὰ Δημητρᾶκο, εἶναι τὸ συναίσθημα τῆς λύπης ἐπὶ ἀλλοτρίᾳ ὑπεροχῇ, ἡ ζηλοτυπία, ἡ κακεντρέχεια.
Δῆλα δὴ εἶναι ἡ ἀναγνώρισις τῆς ὑπεροχῆς τοῦ ἄλλου. Συνέχεια
Κάθε ἡμέρα καὶ ἕνα βῆμα.
Νὰ μὴ περάσῃ κάποια ἡμέρα ποὺ νὰ σταθοῦμε ἀκίνητοι.
Νὰ μὴ μένουμε ἀδρανεῖς… Συνέχεια
